Γράφει ο Φοίβος Παναγιωτίδης.
Ως φιλοξενούμενος του φίλου Γιώργου Σ., θα αποδομήσω ένα κείμενο του Β. Ρούβαλη που δημοσιεύτηκε στην Ελευθεροτυπία της 23ης Ιουνίου 2005. Ελπίζω να γίνει φανερό γιατί μόλις το διαβάσετε:
Μια πόλη που συγκρατεί το χθες
Περπατάς στη Λευκωσία κι αφουγκράζεσαι τους χρόνους της. Η πόλη συγκρατεί το χθες με χίλιους τρόπους. Το […]

Ήξερα το ότι ήταν καλή ιδέα να καταγράψω τα τηλέφωνα των Ευροβουλευτών μας για να μεν τα χάσω. Μπορεί να εκερδήσαμε την τελευταία μάχη, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται. Για λεπτομέρειες αποταθείτε αμέσως στην εξαιρετική περιγραφή του Αστέρη Μασούρα.

Τούτη την καταχώρηση έγραψα την τουλάχιστον δέκα φορές σε διάφορες παραλλαγές τζαι έσβησα την χωρίς να τη δημοσιεύσω. Μέχρι σήμερα.
Αγαπητοί συνάδελφοι (προγραμματιστές και διαχειριστές συστημάτων),
Ξέρετε τη γνωστή λαϊκή ρήση για τον παπά που λειτουργεί πολλές εκκλησιές; Το ηθικό δίδαγμα εν ότι κάμνει τα σκατά. Είναι από απίθανο ως αδύνατο ένας καλός developer να είναι και […]

Σήμερα το πρωί, λία λεπτά πριν να χτυπήσει το ξυπνητήρι μου, εφώναξε μου ο Μακάριος. “Γνώριμη είναι η φωνή που ακούεις”, είπε. Παναγία μου, αναφώνησα αγουροξυπνημένος ο άθεος, τρομοκρατημένος ότι μέσω κάποιας χωροχρονικής σκουληκότρυπας εμεταφέρτηκα στον τζαιρό που οι συμπατριώτες μου εκαθαρίζαν τον τόπο που τους κουμουνιστές τζαι τους Τούρκους. “Είμαι ο Μακάριος”, εσυνέχισε η […]

Σήμερα έπινα ζεστή σοκολάτα στο Starbucks[*] με ένα φίλο ο οποίος με ρώτησε τι στο διάολο εννοούσα με την προηγούμενη καταχώρηση[**]. Επειδή είχε κεράσει τη σοκολάτα είπα να μεν του χαλάσω χατήρι. Μέσα βαθιά όμως στο συμπαντικό μου γίγνεσθαι (φάε τη σκόνη μου Μπουσκάλια) ένιωσα περίεργα. Πρώτα εσκέφτηκα ότι μάλλον εν ξέρω να γράφω σωστά, […]