Μπαίνοντας στον καταυλισμό των αιτητών πολιτικού ασύλου, η μικρή μας ιστορία δε μπορεί παρά να χαμογελάσει. Βρίσκεται μέσα σε μια περιφραγμένη μάντρα, με ανθρώπους που της θυμίζουν αρνιά πριν το Πάσχα. Πίσω από τους ελαιώνες αντηχεί το Σφαγείο Κοφίνου. Αμήχανη, προσπαθεί να συνοψίσει μέσα της τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να συμπεριφερθεί, αφού η [...]

Η μικρή μας ιστορία στρέφεται για να λύσει κάποιες από τις απορίες της σε αυτούς που έχουν πραγματική τριβή με τους αιτητές πολιτικού ασύλου: την κοινότητα Κοφίνου. Ίσως εδώ θα μπορέσει να βρει μιαν άκρη, σκέφτεται από μέσα της, ενώ απ’ έξω της προχωρά ανυποψίαστα προς ένα οργανωμένο χάος.
Δεν είναι πρώτη φορά που η Κοφίνου [...]

Όπως όλες τις ευυπόληπτες τηλενουβέλες, το επεισόδιο ξεκινά με περίληψη από το προηγούμενο, και φτάνει μέχρι τη στιγμή που η μικρή μας ιστορία είναι σε παύση διαρκείας με το στόμα ανοικτό και τα χέρια στα μάγουλα (όπως το Home Alone ένα πράμα), ανήμπορη να πιστέψει ότι στην Κύπρο υπάρχει στρατόπεδο συγκέντρωσης αιτητών πολιτικού ασύλου.
Το πρώτο [...]

Η μικρή μας ιστορία σήμερα ξεκινά στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας-Λεμεσού. Κάπου στη μέση του αυτοκινητόδρομου, βλέπει την πινακίδα για την έξοδο της Κοφίνου, ελαττώνει ταχύτητα και βγαίνει. Προχωρεί προσεκτικά, και αφού βρίσκει τη πινακίδα για το Σφαγείο Κοφίνου στο πρώτο στρίψιμο αριστερά, την ακολουθεί. Η επόμενη πινακίδα για το Σφαγείο είναι στο πρώτο δεξιά, και η [...]

Στις 24 Νοεμβρίου 1870, ο Ισίδωρος Λουσιέν Ντουκάς έπνεε τα λοίσθια σε ένα ξενοδοχείο στο Παρίσι. Ήταν μόλις 24 χρονών, αλλά ένα χρόνο πριν ετέλειωσε «Τα τραγούδια του Μαλδορόρ» με το ψευδώνυμο «Κόμης του Λωτρεμόντ». Δε μπαίνω σε λεπτομέρειες για το περιεχόμενο ώστε να μη σκανδαλιστεί το ευυπόληπτο αναγνωστικό κοινό μου· ας πούμε απλά ότι [...]