Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία, την οποία προσπαθώ εναγωνίως να επισπεύσω. Θεού θέλοντως (αν υπάρχει μάλλον εν με συμπαθεί τζαι ιδιαίτερα ούτως ή άλλως) τζαι ΑΗΚ επιτρεπούσης (εν πιο πιθανό να μας βοηθήσει ο Θεός). Ευτυχώς η ΑΤΗΚ αποφάσισε να αποσχιστεί που την ιστορία, τζαι τωρά εννα συνδεθώ ξανά μετά που εν-θέλω-να-θυμούμαι-πόσους μήνες […]

Φανταστείτε ότι πίνετε το φραπέ σας σε ένα καφέ στη Λευκωσία, τζαι περνώντας ένας άγνωστος πιάνει το πορτοφόλι σας. Αν δεν τον δείτε κρατά τα λεφτά σας τζαι φεύκει. Αν τον δείτε τζαι προσπαθήσετε να του ζητήσετε το λόγο, η απάντηση του είναι ότι εν κατά λάθος(!) που το έπιασε, τζαι να περάσετε που σπίτι […]

Χίλια χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο τις τελευταίες δύο μέρες. Ακαπά, Πέτρα, Αμμάν τζαι Δεκάπολη. Τζαι ενόμιζα ότι η Κύπρος έσιει αξιόλογες αρχαιότητες… Παραπάνω άμαν έρτω πίσω τζαι φέρω τζαι τα μίλια μου.

Όσο μεγαλώνω οι δύσκολες αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο εύκολα
Τες τελευταίες εβδομάδες (βασικά μετά που άκουσα μια σημαντική λεπτομέρεια για το εγγύς μέλλον) ψήνεται στα ενδότερα της συνειδητής μου ύπαρξης μια ιδέα ανατρεπτική. Εκατέληξα με σχετική βεβαιότητα τζαι πολλή ευκολία στην απόφαση να πετάξω μια κακή επένδυση χρόνου στα άχρηστα. Η τελευταία φορά που έπιασα […]

Γενικά εν είμαι ο τύπος που δίνει ή δέχεται ευχαριστίες. Νιώθω απίστευτα άβολα τζαι στες δυο περιπτώσεις. Άμα είναι να δείξω σε κάποιον την εκτίμηση μου, προτιμώ να το κάμω με έργα. Άμα κάμω κάτι για κάποιον κάμνω το χωρίς ελπίδες παραδείσου.
Θα κάμω μιαν εξαίρεση για να ευχαριστήσω τους εργοδότες μου. Πρώτον διότι χωρίς να […]