Ο μόνος τύπος ανθρώπου που εν εκατάφερα ποττέ να μπω στη λογική του εν ο τσιγκούνης. Ξέρω άτομα με ψηλή νοημοσύνη που εν σπάγγοι, άρα πρέπει να υποθέσω ότι έννεν τόσο βλάκες που να μεν το συνειδητοποιούν ότι εν αισθητή η συνεχής προσπάθεια τους να μεν βάλουν το σιέρι στην πούγκα. Οπότε οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι διαλέγουν να χρησιμοποιήσουν μια δικαιολογία που τους μειώνει σε όλα τα επίπεδα για να γλυτώσουν κάτι πενταροδεκάρες. Εν τόσο συγκεντρωμένοι στο πεντόλιρο που εφυλάξαν στο τέλος του μήνα που προτιμούν τη γελοιοποίηση. Το αποκορύφωμα της αδυναμίας μου εν ότι φτάνω σε αντιφατικά συμπεράσματα. Πως γίνεται να μέννεν πτωχοί το πνεύματι ρε παιδί μου τζαι να εν τόσο ευτυχισμένοι με την επιλογή τους; Διότι οι τσιγκούνηδες που ξέρω λαμποκοπούν άμα γλυτώσουν μια λίρα, τζαι διατυμπανίζουν το τζιόλας. Που την άλλη κατεβάζουν μούτρα άμαν εννα γοράσουν κάτι. Ένας γνωστός ψάχνει αυτοκίνητο για κάτι μήνες τζαι κάθε φορά εν με την πένα στο σιέρι τζαι ακυρώνει τη συμφωνία γιατί διαβάζει τετραψήφιο νούμερο με το σήμα της λίρας μπροστά τζαι παθαίνει επίθεση πανικού. Εν τη χωρεί ο νους μου τη νοοτροπία ρε κουμπάρε. Ανεξήγητη πλήρως.

Τρίτη, 30/08/2005. Καταχωρήθηκε στα Αμπελοφιλοσοφικά