Αν δεν τον είχαμε χάσει ξαφνικά πέρσι, τούτες τες μέρες ήταν να στέλλω ένα χαιρέκακο email στον David με τίτλο «I told you so». Θυμούμαι χαρακτηριστικά μια φορά στο μάθημα (ανάμεσα στες πολλές) που εκθείαζε την αρμονική συνεργασία των κρατών της Ευρώπης, τζαι εψήλωσα το σιέρι μου να του χαλάσω τη ροή. Όπως πάντα, έδωκε μου το λόγο με ένα (καλοπροαίρετο μεν, περιπαιχτικό δε) εισαγωγικό σχόλιο για την επικινδυνότητα των απόψεων μου. Μέγας προφήτης όντας, αλλά τζαι μετριόφρων, ο υποφαινόμενος έκαμε μια τρίλεπτη περίληψη του πως στα επόμενα χρόνια το τότε βρεφικό ευροσύνταγμα ήταν να χαθεί μέσα στη ξενοφοβία τζαι την επιρροή των συντηρητικών γραφειοκρατών, με αποτέλεσμα οι ακροαριστερές τζαι οι ακροδεξιές οργανώσεις να πηέννουν μαζί στες διαδηλώσεις καταψήφισης του. Στο τέλος ήταν να διαφωνήσουν κυβερνήσεις τζαι λαοί, με αποτέλεσμα να μείνει η κατάσταση όπως έσιει (μια ασπίδα οικονομικής προστασίας των εντός των τειχών πολιτών). Αντί να ακούσει τον ομολογουμένως χαρισματικό Κυπραίο φοιτητή του, ο David είπε ότι το σενάριο μου ήταν «far fetched» τζαι εγώ γελώντας απάντησα μεγαλοφώνως «we’ll see». Χα! Έτα τζιαμαί.
Τωρά για να μεν προσποιούμαι ότι ξέρω περί τίνος πρόκειται, εν εδιάβασα το ευροσύνταγμα, ούτε καν τες περιλήψεις. Ούτε μπορώ να ισχυριστώ ότι θα εψήφιζα υπέρ ή κατά σε τυχόν ερώτημα της Κυπριακής κυβέρνησης προς το λαό της. Τέλος, εν ξέρω ακριβώς τι έσπρωξε τους Γάλλους τζαι τους Ολλανδούς να πουν όχι, τζαι ποιες εννα εν οι συνέπειες για την μετέπειτα πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό που μπορώ σίουρα να πω όμως, είναι ότι μόνο κάποιος που διαθέτει την πολιτική διόραση τυφλοπόντικα με σύνδρομο Ντάουν θα εμπορούσε να συνδέσει το όχι στο ευροσύνταγμα με το όχι στο σχέδιο Αννάν. Και όμως, στην Κύπρο των εσαεί αυτολιβανιζόμενων ηρωομαρτύρων, το ακούσαμε και αυτό, τόσο στα ψηλά δώματα, όσο και στα χαμηλά. Χαλάλι μας το ψηλό μορφωτικό επίπεδο…
Ο καφενές η Κύπρος. Περάστε κόσμε που λέει και ο Βέγγος. Αύριο ενδεχομένως να σχολιάσω σοβαρά το άρθρο. Προς το παρών πάω να συνεχήσω το θκιάβασμα γιατί αύριο διώ ιστορία με ύλη 2 χρόνων.
Καληνύχτα
Ε, ‘όχι’ το ‘ενα, ‘όι’ και τ’ άλλο. Τι Λωζάννη, τι Κοζάνη.
Και εις άλλα με υγεία.
Πρόσφατα είδα μια γελοιογραφία στην εφημερίδα τα Νέα. Κάποιος Κύπριος (το κατάλαβα γιατί οι Ελλαδίτες πιστεύουν ότι στη Κύπρο βάζουμε «ν» στο τέλος κάθε λέξης….) έλεγε
«Γούστον έχουν εις την Γαλλίαν.Παρέλαβαν Ευρωσύνταγμαν και παραδίδουν Σχέδιον Αμάν»
Oχι ρε φίλε….σχέδιο ΑΝΑΝ ήθελα να γράψω…ουφ…
Χεχε! Και «Σχέδιον Αμάν» που το είπες πολύ καλό μου ακούγεται!
το κατάλαβα γιατί οι Ελλαδίτες πιστεύουν ότι στη Κύπρο βάζουμε “ν” στο τέλος κάθε λέξης…
Αναλυτικότερα:
θα μπορούσε κανείς να χρησιμοποιήσει το ‘εις’ για να καταλάβει πως ο ομιλητής της γελοιογραφίας είναι Κύπριος. Κάποιοι ττοππουζοκαλαμαράες πρεσβεύουν πως η κυπριακή ελληνική είναι αρχαία ελληνική διάλεκτος (από αυτές που ήρθαν από τον Σείριο). Παράδειγμα αυτό που είπε κυρία σε πτήση των Κυπριακών: «Βάρτε το τσιαμαί, έθ θέλω να γίνει σκουίς (= ‘squeeze’)»
Επίσης, η κυπριακή δε διαθέτει ‘ν’ στο τέλος κάθε λέξης, όπου όμως βρει έρρινο ‘ν’, «διαχέει» τη ρινικότητά του κατά μήκος ολόκληρης της λέξης. Αυτό σε συνδυασμό με τα μπόλικα τελικά ‘ν’ της διαλέκτου (λ.χ. «ανάθεμαν», «πιθκιαυλοζζάμπιν» κτλ.) και τα άφθονα προερρινοποιημένα (π.χ. «Πουmbουλίνα», «ndάιετ» κοκ.) δημιουργεί την εντύπωση της ρινοφωνίας (που έλεγε κι ο Ροΐδης) στους λοιπούς ελληνόφωνους πληθυσμούς…
Πώς μπορούν μερικά σχόλια να αλλάξουν τελείως το συναίσθημα που περνάει ένα post…