Εν αρχή ήν ο Χουιτζιλοπόκτλι, θεός του πολέμου, τζαι ο Κουετζαλκοάτλ, θεός που έδινε μορφή στους ανθρώπους. Μαζί δημιούργησαν τον κόσμο, τους άλλους θεούς, τους πρώτους ανθρώπους. τζαι γενικά το σύμπαν. Που την εποχή της δημιουργίας ως τωρά η Γη επέρασε που τέσσερα στάδια –τους Τέσσερις Ήλιους– τα οποία ετελειώναν πάντα με ολοκληρωτική καταστροφή.

Μετά που κάθε Ήλιο ούλλα έπρεπε να στηθούν που την αρκή. Μετά τον Τέταρτο Ήλιο, επήρε χρόνια στον Κουετζαλκοάτλ τζαι τους άλλους θεούς να ξαναδημιουργήσουν το σύμπαν. Στο τέλος έμεινε μόνο ο Πέμπτος Ήλιος. Οι δυο θεοί αποφασίσαν να πηδήσουν μέσα στη φωθκιά, τζαι να ξεκινήσουν έτσι με την ενέργεια τους τον ήλιο τζαι το φεγγάρι. Οι άλλοι θεοί ακολουθήσαν το παράδειγμα των πρώτων, τζαι η όλη προσπάθεια ήταν αρκετή για να σταρτάρει την πηγή ζωής του πλανήτη.

Το πρόβλημα ήταν ότι για να συνεχίσει ο ήλιος να ταξιδεύκει στον ουρανό τζαι να ποτίζει με ζωή τη Γη, έπρεπε να συνεχίσουν το έργο των θεών οι θνητοί, ειδάλλως το σύμπαν ήταν να σκοτεινιάσει, τζαι ο χρόνος να σταματήσει. Περίπου 20 000 χιλιάδες άτομα εθυσιάζουνταν κάθε χρόνο σε ολόκληρη την αυτοκρατορία των Μέξικα για να σώσουν που την καταστροφή τους υπόλοιπους.

Αυτό κυρίες και κύριοι είναι θυσία, όι ο θάνατος κάποιου που εκράταν ένα πανί ψηλά ως συγχωροχάρτι για να σκοτώνει τζαι να βιάζει που κάτω, με γνώμωνα το καλό μόνο όσων ανήκουν σε μια φανταστική ομάδα, τζαι πάντα εις βάρος άλλων, υποδεέστερων ανθρώπων.

Τρίτη, 26/04/2005. Καταχωρήθηκε στα Ιστορικά