Στο χωρκό της Μύρτου εγίνετουν ανέκαθεν μεγάλο ετήσιο παναΰριν για τη γιορτή του Αγίου Παντελεήμονα. Το καλοκαιράκι του 1766 όμως ήταν διαφορετικό που τα άλλα. Μαζί με το παναΰριν, εγίνηκε οργανωτική συνάντηση για εξέγερση κατά των Οθωμανικών αρχών. Εκάτσαν που λαλείτε οι Λινοπάμπατζοι με τους Χριστιανούς, τζαι αποφασίσαν ότι εμπουχτίσαν με τους νέους φόρους του Χαφούζ Μεχμέτ (νεοαφιχθέντα κυβερνήτη της Κύπρου).
Έλληνες τζαι Μουσουλμάνοι μαζί, επήαν στον Χαλίλ αγά (τότε φρούραρχο της Κερύνειας), ο οποίος εδέχτηκε να γινεί ηγέτης της επανάστασης. Μέσα σε λίγους μήνες, το κίνημα εβρέθηκε να έσιει 4000 οπλισμένους (τζαι σικκιρτισμένους) επαναστάτες, τζαι κανόνια που εδανείστηκε ο Χαλίλ που το φρουραρχείο. Η εξέγερση επήεννε καλά, αφού το λαϊκό κίνημα εκατέλαβε την Κερύνεια, τζαι επολιορκούσε ασφυκτικά τη Λευκωσία τζαι την Αμμόχωστο.
Η εκκλησία, που όπως όλοι γνωρίζουμε πάντα πρωτοστατούσε στους αγώνες του λαού, αντέδρασε ακαριαία. Ο αρχιεπίσκοπος Παΐσιος έπιασε δυο μητροπολίτες (τους Αγίους Πάφου τζαι Κερύνειας αν ενδιαφέρεται κανένας για λεπτομέρειες) τζαι επήεν αμέσως στη Κωνσταντινούπολη να μιλήσει με τον Σουλτάνο. Εθερμοπαρακαλέσαν τον να επέμβει, τζαι τζείνος εδιαβεβαίωσε τους πως αντικρύζει τα αιτήματα τους με θετικό μάτι, τζαι εννα κάμει ότι μπορεί για να τους βοηθήσει. Ικανοποιημένοι τζαι χαμογελαστοί, οι αρχιεράρχες επιστρέψαν στην Κύπρο τζαι είπαν στον Χαλίλ ότι η Υψηλή Πύλη έννεν νευριασμένη μαζί του, τζαι ότι εννα στείλει κάποιον να εξετάσει τα αιτήματα των αγροτών. Μαζί με τα νέα εδώκαν του τζαι δώρα, τζαι λεφτά. Ο Χαλίλ εχάρηκε, τζαι έστειλε τους συμβολικά το σπαθί του για δώρο, ως ένδειξη εκτίμησης τζαι παροχής ασφάλειας για την είσοδο τους στη Λευκωσία.
Που να έξερε ο κακομάζαλος ότι ο Παΐσιος τζαι τα πρωτοπαλλήκαρα του εσυμφωνήσαν με τον Σουλτάνο να στείλει στρατό που τη Μικρά Ασία τζαι να κάμει τους επαναστάτες σουβλάκια. Βλέπετε, τη φορολογία εν τζείνοι που την εσυμφωνήσαν με το Χαφούζ Μεχμέτ, αφού ήταν οι πρώτοι συνεργάτες των καταπιεστών στην συλλογή των φόρων (με το αζημίωτο εννοείται). Αμέσως επήαν στο σεράι, εβάλαν τα ποτά τους με τον Οθωμανό κυβερνήτη, τζαι επεριμέναν τη επερχόμενη νίκη τους.
Ο στρατός έφτασε στο τσακ, τζαι εκατέπνιξε την επανάσταση στο αίμα. Ο Χαλίλ εβασανίστηκε τζαι αποκεφαλίστηκε, τζαι μαζί του εκτελεστήκαν τζαι οι 200 (όχι 300, μεν συγχίζεστε) που εσυνελήφθησαν μαζί του. Ως το τέλος της χρονιάς, οι Άγιοι πατέρες της Εκκλησίας της Νέας Ιουστινιανής και Πάσης Κύπρου εσυλλέξαν με τη βία τους φόρους που επιβληθήκαν το 1765 τζαι ήταν η αιτία της επανάστασης, και έζησαν εκείνοι καλά*, και ο λαός χειρότερα.
*Τούτο εν λίο ψευτιά αφού ο ίδιος ο Παΐσιος επέθανε την πρωτοχρονιά του 1767, αλλά σίουρα έζησε καλύτερα το τσιράκι του τζαι επόμενος αρχιεπίσκοπος, ο Πάφου Χρύσανθος, καθώς και όλα του τα αδελφοτέκνια, αν κρίνω που τη σημερινή Υπεραγίαν ημών Εκκλησίαν.

Εξαίσιο! Έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Μάλιστα μια ψυχή που ξέρω, μόλις πήρε τη συγκεκριμένη καταχώριση από μένα, αποφάσισε να διδάξει το περιστατικό στους μαθητές της…
Δευτέρα 09/05/2005 10:40