Ποττέ εν μπορούσα να πω ποιο εν το καλύτερο βιβλίο που εδιάβασα, παρόλο που έχω καλά υπόψην την ομάδα που εν σίουρα κλάσεις πιο πάνω που οτιδήποτε άλλο. Σαν προσωπική πρόκληση (βλέπε αθκειασερός), αποφάσισα να κάμω μιαν ομάδα με τα καλύτερα δέκα. Πρώτα απαγόρευσα την ποίηση (συγνώμη σε Καβάφη τζαι Νερούδα). Μετά απαγόρευσα οτιδήποτε μη φανταστικό (δαμαί σηκώνει πολλές συγνώμες). Τέλος, απαγόρευσα στον ίδιο συγγραφέα να καταλάβει παραπάνω που μια θέσεις, πιέζοντας έτσι τον εαυτό μου να διαλέξει αυτό που θεωρεί το ζενίθ του κάθ’ ενός (τζαι για ορισμένους ήταν πολλά δύσκολο). Με πολύ πόνο ψυχής λόγω των άνωθεν περιορισμών εκατέληξα στα δέκα λογοτεχνικά θαύματα του σύγχρονου κόσμου (σύμφωνα με το κριτήριο του υποφαινομένου). Η σειρά είναι εντελώς τυχαία.
La Peste [Η Πανούκλα], Αλμπέρ Καμύ
El Otoño del Patriarca [Το Φθινόπωρο του Πατριάρχη], Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες
Das Schloß [Ο Πύργος], Φράντς Κάφκα
Prestuplenie I Nakazanie [Έγκλημα και Τιμωρία], Φυοντόρ Μιχαήλοβιτς Ντοστογιέφσκυ
Το Ύψος των Περιστάσεων, Χρήστος Χωμενίδης
Mawsim al-Hijra ila al-Shamal [Η Εποχή της Μετανάστευσης στο Βορρά], Ταγιέπ Σαλίχ
Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται, Νίκος Καζαντζάκης
Also sprach Zarathustra [Τάδε Έφη Ζαρατούστρας], Φρειδερίκος Νίτσε
A Farewell to Arms [Αποχαιρετισμός στα Όπλα], Έρνεστ Μίλερ Χέμινγουαιη
Život je Jinde [Η Ζωή Είναι Αλλού], Μίλαν Κούντερα
ΥΓ: Ίντα νάνος φαίνεται ο Χωμενίδης μες τα θηρία, τζι όμως το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ένα αριστούργημα, το οποίο έπρεπε να είναι υποχρεωτικό διάβασμα για όλα τα κυπριακά αρσενικά στην τρίτη λυκείου.
