Σήμερα έκαμα υπέρβαση. Παρόλο που η μέρα με φορτίζει κάθε χρόνο συναισθηματικά τζαι γυρεύκω πάντα να εκτονώσω το πάθος μου σε ανυποψίαστες γυναίκες, αποφάσισα ότι εν θα γράψω πικρόχολα σχόλια στις ροζούλες που καταφέρνουν μέσα σε μια μέρα του χρόνου να αναιρούν όσα πετυχαίνει το φεμινιστικό κίνημα μέσα σε έξι μήνες. Ας πάει στο διάολο η διαιώνιση του στερεότυπου της Μπάρμπι που εξαρτάται και ζητά απόδειξη αγάπης (και χρυσοπωλείου) από τον άντρακλα της.
Είπα που λέτε να το προσεγγίσω πιο έμμεσα το θέμα. Μέσα στο συρφετό της ανθοδέσμης, της καρδιούλλας, της αφιέρωσης ερωτικού άσματος μέσω SMS σε ραδιοφωνική εκπομπή, τζαι ότι άλλο συνεπάγεται η γιορτή, εγώ να γράψω ένα κομμάτι για θέματα φύλου στην Αλγερία. Εσυγκεκριμενοποίησα την ουσία τζαι εκατέβασα τα κκεττάπια μου να έβρω τες επιβαλλόμενες βιβλιογραφικές αναφορές.
Είχα τα ούλλα έτοιμα τζαι ήταν να αρκέψω μόλις έβρισκα μια λεπτομέρεια για τη (γνωστή για τες πολιτικές της προτιμήσεις) Laurie Brand στο Google. Ανάμεσα στα αποτελέσματα ήταν η ομιλία της κατά την πρόσφατη παράδοση της Προεδρίας του MESA, τζαι η προσωπική επίθεση του (επίσης γνωστού για τις πολιτικές του προτιμήσεις) Martin Kramer. Άκουσον, άκουσον! Επειδή η Brand είπε τη γνώμη της για τον Εθνάρχη εβρέθηκε αυτομάτως στο στόχαστρο της κλίκκας. Αντί να γράψω για φεμινισμό αποφάσισα ευθύς να γράψω για τα ρίφκια τους Αμερικάνους, που αντί να σκέφτουνται πολιτικά, να έχουν ανησυχίες τζαι να είναι σκεπτικοί με τους εξουσιάζοντες, πάσιν όπου τους υποδείξει ο πιο ταλαντούχος λαϊκιστής, δημαγωγός, λαοπλάνος, ελείψαν μου τα επίθετα.
Άμαν τζαι εξεκίνησα να το γράφω είπα να μεν πάει άδικα ο κόπος μου που κατέβασα δέκα κιλά βιβλία τζαι να παραλληλίσω τη σημερινή κατάσταση στην Αμερική με την κατάσταση στην μετα-επαναστατική Αλγερία. Να φανώ τζαι εγώ λίο μορφωμένος ρε παιδί μου. Όσο το έγραφα τόσο συνειδητοποιούσα ότι εν με την Κύπρο του σήμερα που έπρεπε να συγκρίνω. Μετά όμως εννα μου κάμουν τζαι εμένα όπως της Brand. Όπως τους μάναβηδες της Φρουτοπίας που έμεναν βίδες, τα αυτονόητα μένουν ανόητα μέσω της ίδιας μεθοδολογίας, ασχέτως κουλτούρας, ιστορίας, και θρησκείας. Έχουν μόνο ένα μόνο κοινό παρονομαστή: άμα πεις στα ρίφκια ωραίες ηρωικές ιστοριούλλες σφάζουνται τζαι μόνα τους άμα είναι, για να πλουτίσεις πουλώντας το κρέας τους.
Στο τέλος αποφάσισα αντί να βάλω μόνος μου τη κκελλέ μου μες τη βούρκα, να τα γράψω ούλλα σαντανωμένα τζαι να σύρω τες μπιχτές μου νεκατωμένες για να μπορώ μετά να το παίξω αδιάφορος άμα με αφορίσουν οι οπαδές του ιπποτισμού, οι νεοφιλελεύθεροι τζαι οι υπερπατριώτες. Σε περίπτωση που νομίζετε πως εν επογύρισα αρκετά τους λάκκους, βάλλω για παν ενδιαφερόμενο τη βιβλιογραφία που ήταν να μπει στην αρχική καταχώρηση. Οι δικοί σας συνειρμοί αν ποττέ τα διαβάσετε μπορεί να σας πάρουν κάπου αλλού. Καλησπέρα σας.
Allouache, Merzak. “Bab El-Oued”
Lazreg, Marnia. “Citizenship and Gender in Algeria”
Maddy-Weizman, Bruce. “Contested Identities: Berbers, ‘Berberism’ and the State in North Africa”
Keddie, Nikki R. “Women in the Limelight: Some Recent Books on Middle Eastern Women’s History”
Brown, Nathan J. “Shari’a and State in the Modern Muslim Middle East”
