Υπάρχει τούτη η συνήθεια να διούμε στα στάδια μας τα ονόματα πρώην (εντάξει, πεθαμένων) Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρόλο που το βρίσκω ηλίθιο, αναγνωρίζω ότι συμβαίνει και στις καλύτερες χώρες οπότε ας είναι, εν τζαι ανακαλύψαμε την τασιηνόπιττα.
Όμως έχω μιαν ένσταση.
Είχαμε ένα κλειστό γήπεδο που το ελαλούσαν «Ελευθερία». Μετά επέθανεν ο Τάσσος. Οι φωστήρες μας για να τιμήσουν τον Τάσσο εθέλαν να το μετονομάσουν. ΟΚ είπαμε, ας είναι.
Αλλά, να το φκάλουν «Τάσσος Παπαδόπουλος», όι να το φκάλουν «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία».
Αν εθέλαν να βάλουν τζαι ουρά να πουν την αλήθεια. Ας το εφκάλλαν «Τάσσος Παπαδόπουλος – Δεύτερη Καλύτερη Λύση» ή «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία Με Σωστό Περιεχόμενο» ή «Τάσσος Παπαδόπουλος – Περιρρέουσα Ατμόσφαιρα». Κάτι που να έσιει σχέση με την πραγματικότητα τελοσπάντων.
Επειδή εννα αλλάξουν το όνομα πρέπει να μας πιάσουν τζαι στο μαϊττάππιν; Αν ήταν έτσι το κλειστό στη Λεμεσό έπρεπε να λέγεται «Σπύρος Κυπριανού – Αξιοκρατία», τζαι το γήπεδο της μάππας «Μακάριο – Διαχωρισμός Εκκλησίας και Κράτους».
Να κάμουν τζαι τη γνωστή λεωφόρο «Γρίβα Διγενή – Δημοκρατία» να τελειώνουμε…
Σωστός.
Εν παίζεσαι!
ωραίος
Εκαλά που λαλείς.Ομως η προσωπολατρεία ζει και βασιλεύει(κυρίος σε ολοκληρωτικά καθεστώτα η χαμηλού μορφωτικού επιπέδου κόσμο. σχόλιο?)κατα τα άλλα σωστόςςς
Τρισμέγιστε, μια εισήγηση από την ταπεινότητα μου: να πρέπει -δια νόμου -να λέμε
«Στάδιο Τάσσος Παπαδόπουλος»
κάνοντας ταυτόχρονα εκείνη την περιστροφική κινηση του χεριού κοντά στον κρόταφο, ξέρεις… εκείνη που χρησιμοποίησε ο ίδιος ο μακαρίτης.
Όπου τζιαι να σε έρκεται τζιαι το Γλαύκος Κληρίδης S300, Γλαύκος Κληρίδης – χρηματιστήριο. Αλώπως τον μόνον πον να φκάλουν μόνον με το όνομαν του εν τον Βασιλείου. Εκτός που αν τον ηφκάλουν Γιώργος Βασιλείου – Αντρούλλα.
Γιώργος Βασιλείου – offshore «heaven»
There you go
Εχτές άκουσα τζαι εισήγηση για το «Τάσσος Παπαδόπουλος – Μούττη». Σίουρα εν το πιο αντικειμενικό.
ha ha
nice.