Μπαίνουμε στο κατάστημα στη Μαδρίτη τζαι αγοράζουμε προϊόντα αξίας 26.20 Ευρώ.
Πληρώνουμε 51.20 Ευρώ για να ξεφορτωθούμε ψιλά. Ένα χαρτονόμισμα των 50 τζαι τα υπόλοιπα σε κέρματα. Αναμένουμε ένα χαρτονόμισμα των 20 τζαι ένα των 5 για να πάμε στο καλό.
Στην προκειμένη περίπτωση όμως η ταμίας τζαι ο υπεύθυνος καταστήματος μοιράζουνται το Βραβείο Μαθηματικών 2008 για το εξής επίτευγμα.
Η ταμίας πιάνει τα 51.20 Ευρώ τζαι βάλει τα στο ταμείο, αλλά χτυπά 21.20 Ευρώ. Η μηχανή τυπώνει της μια απόδειξη ότι επληρώθησαν 21.20 Ευρώ, χρωστούνται επιπλέον 5.00 Ευρώ τζαι τα ρέστα είναι 0.00 Ευρώ. Η ταμίας πιάνει ένα χαρτονόμισμα των 5.00 Ευρώ που το ταμείο τζαι διά μας το ρέστα!
Εμείς λαλούμε της ότι χρωστά μας ακόμα 20 Ευρώ τζαι η ταμίας αποσυντονίζεται. Κοιτάζει μας, κοιτάζει το μηχάνημα, ξανακοιτάζει μας, τζαι ανακοινώνει μας ότι έδωσα της χαρτονόμισμα των 20 τζαι ψιλά. Εγώ εξηγώ της ότι το χαρτονόμισμα εν των 50 (εξάλλου πως μπορεί να της έδωκα λιότερα λεφτά από ότι το ολικό, τζαι πως μου έδωκε τζαι ρέστα αν ήταν έτσι).
Η ταμίας, φανερά συγχισμένη, φωνάζει τον υπεύθυνο καταστήματος, τζαι εξηγούμεν του τι έγινε. Ο υπεύθυνος καταστήματος αποφασίζει ότι η σωστή ενέργεια προς επίλυσιν του προβλήματος είναι να κλείσει το ταμίο, να πάρει ούλλα τα μετρητά πίσω τζαι να τα μετρήσει για να επιβεβαιώσει τη διαφορά. Πίσω μας στην ουρά περιμένουν καμιά δεκαριά άτομα.
Στην πολλή ώρα τζαι αφού αρχίζω να διαμαρτύρουμαι έντονα για την καθυστέρηση, ο υπεύθυνος καταστήματος επιστρέφει εχοντας αναγνωρίσει το λάθος, τζαι δια μου 30.00 Ευρώ. Υπό κανονικές συνθήκες ήταν να του δώσω τα 5 πίσω αλλά πάνω στα νεύρα μου, τζαι με δεδομένο τον κίνδυνο να τον συγχίσω τζαι άλλο τζαι να μεν φύουμεν ποττέ έπιασα τα τζαι έκρυψα.
Υ.Γ.: Ο Πολίτης σήμερα εκδίδει με επιφύλαξη (ως το πιο πιθανό σενάριο) την υποστήριξη (τζαι αναμενόμενη εκλογή) του Άντρου που τον απερχόμενο.
