Πραγματικά εν το επερίμενα ότι αν εσταματούσα να γράφω για μερικούς μήνες ήταν να καταρρεύσει η παγκόσμια οικονομία. Ούτε πεταλούδα να ήμουν. Επιστρέφω για να αποφευχθούν τα χειρότερα. Καλά, μπορεί να βοηθήσουν τζαι λίο οι μαζικές κρατικοποιήσεις. Αν έκοφκε ο νους του Χριστόφια ήταν να χτυπήσει η κυβέρνηση καμιά τραπεζική μετοχή τωρά που εν της μόδας.

Εγώ εξαναείπα σας το πίσω στο μακρινό 2005 and I quote: “Τωρά εκατάλαβα γιατί το λαλούν ‘αόρατο χέρι’ της αγοράς. Τζιαμαί που ένι μόνο αν έσιεις μάτι στο κωλομέρι μπορείς να το δεις”. Φυσικά τότε ήμουν ακόμα ένας μαλάκας, ενώ σήμερα ακόμα τζαι ο πιο παλαβός Κυπραίος αντιλαμβάνεται με ποιο τρόπο καθορίζουνται οι τιμές της βενζίνης, του ψωμιού, του γάλακτος τζαι άλλων ειδών πολυτελείας. Ευτυχώς που υπάρχει τζαι η Ε.Π.Α. για να νιώθουμε ούλλοι ασφάλεια τζαι εμπιστοσύνη στην ελεύθερη αγορά.

Είναι να μεν αρκέψεις με τούτες τες πελλάρες. Εγώ πάντως νομίζω ότι η λύση εν απλή. Θα βοηθήσει τον κόσμο η Μονή Βατοπεδίου τζαι η Εκκλησία της Κύπρου. (Εδώ γελάτε) Ριάλλια τζαι ακίνητα έχουν πολλά. (Εδώ δε γελάτε) Πάντως προχτές το Audi (περίπου ίσια με κρουαζιερόπλοιο, με ριμς που εννα φακκά πάνω του ο μιτσής με το σιβικκούι) που εφκήκε μπροστά μου που το Προεδρικό με αριθμό εγγραφής Χ.Κ. (με βυζαντινό font παρακαλώ!) οδήγησε που τη Λεωφόρο Προεδρικού προς το Υπουργείο Οικονομικών με ελάχιστη ταχύτητα 80 χλμ/ώρα. Κάποιος πρέπει να άργησε σε κανένα ραντεβού με το Θεό…

Τέλοσπαντων, τωρά που εννα λυθεί το Κυπριακό εννα την κάμουμε ματσί με τα λεφτά των δωρητών. Πάντως, όπως ελέγαμε με την εγκυμονούσα Μ. σήμερα, πρέπει να παραδεχτώ πως ο Χριστόφιας τζαι ο Ταλάτ επείσαν με ότι όντως θέλουν να το λύσουν. Φυσικά, εν πρέπει να παραβλέπουμε ότι η λύση του Κυπριακού εν σαν αεροπορικό ατύχημα. Πρέπει να υπάρξει μια παολοκοελική συμπαντική συνομωσία που να προκαλέσει την ενορχηστρωμένη σύμπτωση ενός μεγάλου αριθμού απίθανων ενδεχομένων. Μπορεί τζαι να είμαι υπερβολικά κυνικός.

Εν αλήθεια όμως. Προχτές ήμουν στην εκδήλωση της πλατφόρμας των εκπαιδευτικών, στην οποία ήταν τζαι ο Τάκης Χατζηγεωργίου. Εντάξει κύριε Τάκη μου, προφανώς συμφωνούμε σε αρκετά, αλλά εξήγα μου ένα πράμα να χαρείς. Πως γίνεται να μιλάς σαν Τάκης τζαι σαν ΑΚΕΛ σε πρώτο ενικό τζαι πρώτο πληθυντικό αντίστοιχα, αλλά άμαν μιλάς για τες αποτυχίες της κυβέρνησης να μιλάς στο τρίτο πρόσωπο; Ακόμα να το συνειδητοποιήσεις ότι που τον Φεβράρη εν πρώτο πρόσωπο τζαι η κυβέρνηση;

Μιλώντας για παιχνίδια με τες λέξεις, έχω τζαι μια παράκληση προς τους φίλους δημοσιογράφους. Κάμετε μου μια χάρη γιατί θέλω να επιβεβαιώσω ή να διαψεύσω μια υποψία. Οι κύριοι ΕΥΡΩΚΟΚΟΙ εδημιουργήσαν μου την εντύπωση ότι τον τζαιρό του Τάσσου όποτε αναφέρουνταν στον wannabe εθνάρχη εχρησιμοποιούσαν τη φράση “Πρόεδρος Παπαδόπουλος”, ενώ που τες εκλογές τζαι μετά, όποτε άκουσα ανακοίνωση ή συνέντευξη λαλούν “κύριο Χριστόφια”. Εν επειδή εν το γυρίζει η γλώσσα τους ή νομίζουν ότι αποτελεί υποσυνείδητη υπόσκαψη;

Ούλλα τούτα όμως εν μουσκουρούθκια. Τι χρώμα να κάμω τη νέα ταπετσαρία; That is the question!

Τρίτη, 14/10/2008. Καταχωρήθηκε στα Αμπελοφιλοσοφικά