Η προσωπική μου άποψη για το βαθμό δυσκολίας των προεισαγωγικών, των GCE τζαι των SAT εν υποκειμενική (ναι, έδωκα τες τζαι τες τρεις με αρκούντως ικανοποιητικά αποτελέσματα). Το ίδιο υποκειμενική εν τζαι η δική σας, για αυτό αν θέλουμε να δηλώνουμε βαθμούς δυσκολίας ας είναι, αλλά πέραν της δήλωσης οι απόψεις μας εν ψιλοάχρηστες. Αν με ρωτάτε εν τζαι άδικη η σύγκριση διότι ο σκοπός των εξετάσεων εν εντελώς διαφορετικός. Οι προεισαγωγικές εξετάσεις τζαι τα SAT εν κατατακτήριες, ενώ τα GCE εν εξετάσεις μέτρου.

Εγώ βλέπω το όλο θέμα σαννα θέλω να αγοράσω μήλα στη λαϊκή. Προφανώς μέσα στην παραγωγή έσιει τζαι καλά, τζαι μέτρια, τζαι άχρηστα μήλα. Φυσικά την ώρα που αγοράζω μήλα εν μπορώ να τρώω τζαι ένα βούκκο που το καθένα για να είμαι σίουρος. Αναγκαστικά πρέπει να διαλέξω με βάση κριτήρια που έννεν ούτε ακριβή ούτε ασφαλισμένα. Θωρώ το μέγεθος, το χρώμα, την υφή, το σχήμα, ενώ στην πραγματικότητα ενδιαφέρει με η γεύση. Οι εξετάσεις εν φαινομενικές κατηγοριοποιήσεις μήλων για να βοηθηθώ να διαλέξω.

Τα GCE εν σαν τον κλασσικό φθαρτοπώλη που έσιει τρεις κάσιες γεμάτες μήλα. Στην πρώτη έσιει όσα φαίνουνται να εν καλά, στη δεύτερη όσα φαίνουνται να εν μέτρια τζαι στην τρίτη όσα εν φαίνουνται αποδεκτά. Σε τούτη τη περίπτωση μπορώ να διαλέξω μήλα που όποια κάσια θέλω. Μέσα στην πρώτη κάσια μπορώ να διαλέξω όποιο μου καπνίσει τζαι πάλε εννα εν που τα φαινομενικά καλά. Αν θέλω πιάνω τζαι που την τρίτη κάσια.

Οι προεισαγωγικές εν ένα περίεργο είδος φθαρτοπώλη που εν τον βρίσκεις κανονικά στη λαϊκή. Πιάνει ούλλα τα μήλα τζαι βάλλει τα σε μια σειρά που ξεκινά στην μια πλευρά της λαϊκής τζαι τελειώνει στην άλλη κατά σειρά φαινομενικής ποιότητας. Σε τούτη την περίπτωση είμαι υπόχρεος να πιάσω τα πρώτα μήλα με τη σειρά που εν στημένα, έστω τζαι αν μου γυαλλίσει ένα μήλο πιο πίσω.

Μπορούμε να μαλλώνουμε για πάντα αν η σειρά που βάλλει τα μήλα ο φθαρτοπώλης τζαι είμαι υπόχρεος να την ακολουθήσω εν όντως η σωστή σειρά με βάση τη γεύση. Μπορούμε να μαλλώνουμε για πάντα αν η πρώτη κάσια των GCE έσιει μέσα παραπάνω μήλα από ότι πρέπει τζαι πολλά που η γεύση τους εν χάλια καταλήγουν μέσα. Εγώ λαλώ σας ότι μπορούμε να μαλλώνουμε τζαι για πάντα για το απλό γεγονός ότι το «φαινομενικά καλό» έννεν τζαι πολλά καλό κριτήριο για τη γεύση (μπορεί ένα μήλο που εν παραθκιάνταλο το σχήμα του να καταλήξει στην τελευταία κάσια ή στην τελευταία θέση ενώ η γεύση του εν κορυφαία).

Αν κάτσουμε να τα συζητούμε τούτα ούλλα χάνουμε το δάσος. Στην Κύπρο της κουμπαροκρατίας επιβάλλεται να περιορίζεται όσο το δυνατό παραπάνω η υποκειμενικότητα. Αν η Σύγκλητος καταφέρει να διά θέσεις διαλέγοντας που μια κάσια αντί να εν υποχρεωμένη να πιάσει με τη σειρά κατάταξης, τότε πολύ, μα πολύ σύντομα θα έχουμε δύο συνέπειες. Η πρώτη συνεπεια θα είναι ότι η πρώτη κάσια θα δέχεται σοβαρές πληθωριστικές πιέσεις, παρόμοιες με τζείνες που επροκαλέσαν το Tomlinson report στην Αγγλία. Η δεύτερη τζαι πολλά πιο σημαντική είναι ότι θα πέφτει ΤΟ ΜΕΣΟ, διότι ανάμεσα σε δύο μαθητές με παρόμοια GCE η επιλογή του τυχερού που θα πιάνει τη θέση θα γίνεται με αυστηρώς κυπριακά κριτήρια.

Κυριακή, 11/05/2008. Καταχωρήθηκε στα Εκπαιδευτικά