Εν έσιει αντροπήν τούτη η Δρακούνα. Δαμαί ο Ελληνισμός της Κύπρου κρέμμεται που μια κλωστή, το γένος αγωνίζεται μέχρι τελευταίας ρανίδας αίματος για την επιβίωση του, τζαι τούτη η αθεόφοβη φκαίνει δημόσια τζαι ξεφτιλίζει τα ιερά τζαι τα όσια μας.
Έτσι ένι κυρία Δρακούνα, εσύ εν εχρειάστηκε να φκεις στα βουνά για να ελευθερώσεις την Κύπρο. Εσύ εν εχρειάστηκε να απαγχονιστείς στα δεκαεννιά σου ή να σε κάψουν ζωντανή στα εικοσιενννιά. Ζεις με ούλλα τα καλά που σου επρόσφερε ο Αγώνας τζαι αντί να είσαι ευγνώμων είσαι προσβλητική.
Πως να καταλάβεις εσύ την ποίηση του Ευαγόρα Παλληκαρίδη τζαι της Κλαίρης Αγγελίδου; Πως να σηκωστεί η τρίχα σου άμαν ανεβαίνεις ένα ένα τα 108 σκαλοπάτια της Λευτεριάς, τζαι με τι χείλη να προσκυνήσεις την εικόνα της Παναγίας της Ελευθερώτριας; Σε τυφλώνει η αχαριστία τζαι η έπαρση σου.
Για να λυτρωθεί τούτος ο τόπος που την αρβύλα του Τούρκου πρέπει να δίνουμε διπλάσια τζαι τριπλάσια που το πενιχρό 6.7% του ΑΕΠ στην παιδεία, τζαι λαλώ τη λέξη παιδεία με το αρχαιοελληνικό νόημα της. Να τιμούμε τους ήρωες μας καθημερινά με την αντίσταση μας τζαι να βλέπουν τα παιδιά μας ότι η ελευθερία κερδίζεται μόνο με αίμα. Κάθε πλατεία τζαι μνημείο, κάθε γωνιά τζαι ανδριάντας.
Δυστυχώς αγαπητή Δρακούνα έχεις αλλοτριωθεί από ξενόφερτες συνήθειες. Κινδυνεύεις να χάσεις την ταυτότητα σου, να γίνεις με αφέλεια όργανο των ξένων, να υπηρετήσεις άθελα σου τες επιβουλές τους. Νιώθω πως είναι ιερό μου καθήκον, παρακαταθήκη των προγόνων μας τζαι πατριωτική ανάγκη, να σε καλέσω σήμερα, παραμονή της μεγάλης επετείου να ξυπνήσεις.
Στα όπλα, Δρακούνα! Όλοι μαζί στο μεγάλο αγώνα της λευτεριάς, για να απολαύσει η κουκλάρα αέρα ελευθερίας καθώς θα σεργιανίζει αμέριμνα το λιμανάκι της Κερύνειας, κρατώντας ψηλά τη σημαία του Έθνους.
Ὦ παῖδες Ἑλλήνων, ἴτε,
(Παιδιά των Ελλήνων, προχωρείτε εµπρός,)
ἐλευθεροῦτε πατρίδ’, ἐλευθεροῦτε δέ
(ελευθερώστε την πατρίδα, ελευθερώστε ακόµη)
παῖδας, γυναῖκας, θεῶν τε πατρώων ἕδη,
(τα παιδιά, τις γυναίκες, και τα ιερά των πατρογονικών θεών)
θήκας τε προγόνων· νῦν ὐπέρ πάντων ἀγών.
(και τους τάφους των προγόνων· τώρα πάνω απ’ όλα ο
αγώνας)
simfono re file..there’s always a limit…tze meriki kapote ipervenoun to…emis en ediskoleutikamen katholou… touta pou exoume en ta ektimoume…aman ta xasoume omos enna vouroume tze na men ftannoume…tote enna katalavoume….
Δευτέρα 31/03/2008 23:32Τραγωδία ουν εστίν μίμησις πράξεως σπουδαίας και τελείας, μέγεθος εχούσης, ηδυσμένω λόγω, χωρίς εκάστω των ειδών εν τοις μορίοις, δρώντων και ου δι’ απαγγελίας, δι’ ελέου και φόβου περαίνουσα την των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν.
Τρίτη 01/04/2008 00:35συγχαρητήρια για τις ειρωνείες.
Τρίτη 01/04/2008 05:13και εις ανώτερα.
Ως την Κλαίρη Αγγελίδου ενόμιζα ότι εσοβαρομιλούσες τζιαι ανησύχησα.
Τρίτη 01/04/2008 07:44Ήξερα το ότι η Κλαίρη τζαι το “κάθε γωνιά τζαι ανδριάντας” ήταν να το χαλάσουν. Που την άλλη, είδα ανακοινώσεις των Συνδέσμων Αγωνιστών πολλά πιο ξεχειλωμένες. Άλλη φορά εννα το κάμω πιο ρεαλιστικό…
Τρίτη 01/04/2008 08:22ζήτω οι άγγλοι αδερφοί μας!
ζήτω και οι αμερικάνοι!
ούτως ή άλλως, το κόμμα μας το ακέλ οι άγγλοι το δημιούργησαν.
ζήτω και η χομονοιάρα μας!
Τρίτη 01/04/2008 22:48δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου να καίγομαι σε ένα κρυσφήγετο…μόνο και μόνο που το σκέφτομαι τρέμω ολόκληρη! αυτοί οι άνδρες που έβαλαν την πατρίδα πάνω από τον ίδιο τους τον εαυτό, που τόλμησαν να την υπερασπιστούν εν καιρώ 55-59, δεν αξίζουν χλευασμό από κανέναν και ιδίως από ορισμένους εξυπνάκηδες. Τουλάχιστον εκείνη την εποχή ήταν διαφορετικά. Ζούσαν συνεχώς κάτω από την απειλή των Άγγλων και κάποιοι άλλοι από φόβο πρόδωναν. 50 χρόνια μετά εμείς βολευόμαστε με τα σπίτια μας, τα αυτοκίνητα μας, το φαί μας και δεν μας νοιάζει πλέον ούτε αν “καούμε” από τους ξένους. Τουλάχιστον ας σεβαστούμε το ψυχικό σθένος που είχαν αυτά τα παιδιά στην πιο τρυφερή τους ηλικία, και ας μην λέμε μπούρδες!
Πέμπτη 03/04/2008 22:09@yiota
Πέμπτη 03/04/2008 22:56Μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου δεμένη σε ένα δέντρο να λιθοβολείται μέχρι θανάτου;
όχι. εσυ?
Παρασκευή 04/04/2008 01:49@ Γιώργη Στρατή,
Να δηλώσω από την αρχή ότι δεν έχω ιδιαίτερους λόγους (προσωπικούς, οικογενειακούς, πολιτικούς, εθνικούς, ιδεολογικούς, οικονομικούς, αγωνιστικούς αλλά και τυχόν άλλους που δεν μου έρχονται στο νου), για να στέκομαι θετικά και με εθνικό οίστρο απέναντι στην ΕΟΚΑ και την περίοδο της δράσης της (τα χρόνια 1955-59). Αντίθετα για πολιτικούς (αλλά και οικογενειακούς λόγους) έχω διαμορφώσει μια κριτική θέση και στάση απέναντι στον ένοπλο αγώνα της ΕΟΚΑ (για την ορθότητα του ως τακτική, δηλ. ως ένοπλη μορφή πάλης μέσα στις δοσμένες συνθήκες της εποχής και του τόπου, για τις μεθόδους που χρησιμοποιήθηκαν, για τη μισαλλόδοξη και αντικομουνιστική του καθοδήγηση, για τις πάμπολλες εκτελέσεις κυπρίων, αριστερών και μη, ως προδοτών, κ.ά.).
Βεβαίως (και δεν το κρύβω) κάποια ζητήματα τα αντιμετωπίζω και τα σχολιάζω κι εγώ ειρωνικά, όπως τους τόσους Συνδέσμους Αγωνιστών που έχουν δημιουργηθεί από διάφορους (αγωνιστές και μη) για να καπηλεύονται τη θυσία και το θάνατο όσων σκοτώθηκαν ή μαρτύρησαν (αγωνιστές και μη) εκείνη την εποχή. (Αν θες ρίξε και μια ματιά στα σχόλια μου πού έκανα στο σχετικό post της Drakounas).
Όμως θεωρώ ως υπερβολή και ως ακραία τοποθέτηση τις προσεγγίσεις που τσουβαλιάζουν στο ίδιο σακκί όλους όσους εκείνη την περίοδο έδωσαν τη ζωή τους για αυτό που πίστευαν και αγωνίζονταν. Υπάρχουν κάποιοι που δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε τον ηρωισμό με τον οποίο αντιμετώπισαν το θάνατο, όπως όλοι οι απαγχονισθέντες, ο Αυξεντίου, ο Μάτσης, οι 4 του Αχυρώνα και άλλοι. Φυσικά με μεμονωμένες ηρωικές πράξεις και μάλιστα από τους λίγους δεν κερδίζονται αγώνες εξ ου και η κρίση που περνούσε η ΕΟΚΑ προς το τέλος του αγώνα. ηρωικές πράξεις.
@ Γιώργο Στρατή και Yiota,
Πέραν από του να μην μπορεί κάποιος να φανταστεί τον εαυτό του, είτε “ … να καίγεται σε ένα κρησφύγετο …” ή “… δεμένος σε ένα δέντρο να λιθοβολείται μέχρι θανάτου …”, λέτε να μπορεί να τον φανταστεί να στραγγαλίζεται από “αγωνιστές”, που μετά να τον κρεμάζουν από ένα δέντρο (για να φανεί ότι αυτοκτόνησε); Πόσες σελίδες από εκείνη την εποχή παραμένουν ακόμα άγνωστες!
Anef_Oriwn
Παρασκευή 04/04/2008 08:01Πέμπτη 3/4/2008 – 9:44 μ.μ.
@yiota
Ούτε εγώ. Έγραψα για το θέμα πριν από σχεδόν τρία χρόνια, σε ανύποπτο χρόνο. Καλύπτομαι πλήρως τζαι σήμερα που όσα έγραψα τότε.
@Anef_Oriwn
Παρασκευή 04/04/2008 09:54Η μυθοποίηση τζαι η λογοκρισία εν τεχνικές τριτοκοσμικές. Η ουσία του ποστ της Δρακούνας τζαι των εκατόν-τόσων σχολίων εν τούτη (η ίδια μάλλον εν θα συμφωνεί με τούτο). Νομίζω το σχόλιο του Αν-Λιν εν το μόνο που αξίζει κάποιος να διαβάσει. Τα υπόλοιπα αναμασούν τα αναμασημένα.
Ενώ η γελοιο-ποίηση είναι διαχρονική…
Γελοιοποίηση δε αξίζουν όλοι όσοι 1) οικειοποιήθηκαν ένα ένοπλο αγώνα και παρουσιάζονται ως ήρωες (ενώ δεν είναι), 2) ονόμασαν προδότες όσους υποστήριξαν την άοπλη μορφή αγώνα (ενώ δεν ήταν) και 3)επέβαλαν την σοβαροφάνεια και την μονολιθικότητα.
Τούτα δε τα έπραξαν για να δημιουργήσουν συνειρμούς παντοδυναμίας και να προωθήσουν δικές τους ατζέντες, για να πνίξουν οποιαδήποτε δυναμική δεν συμβάδιζε με τις δικές τους ατζέντες και για να συγκαλύψουν έτσι την βρωμιά, την διαφθορά και τις δικές τους ενοχές.
Άμα έχω να αντιμετωπίσω ένα μπούλη, σκέφτομαι τι είναι ο αντικειμενικός τους σκοπός και προσπαθώ να κάνω ότι γίνεται για να μην είναι δυνατή η επίτευξη του. Έτσι, για όλους εκείνους που προσπαθούν να οικειοποιηθούν το 55-59 για να (μας) πείσουν ότι “δεν πρέπει να λες το Α ή να κάνεις το Β”… βλέπω ως μόνη απάντηση και ορθή τακτική το να λέω και να κάνω ακριβώς αυτά που “δεν πρέπει”. Περαστικά τους.
Παρασκευή 04/04/2008 23:30Δεν σου περνά. Παραίτα.Τουλάχιστον η Δρακούνα έχει έναν ύφος χαραχτηριστικό. Σπαστικό, αλλά ενδιαφέρον. Εσύ είσαι τέλεια αποτυχία ρε. Ούτε να νευριάσει μαζί σου εν μπορεί κανένας. Απλά βαρκέται.
Σάββατο 05/04/2008 10:21Διατάξτε!
Σάββατο 05/04/2008 10:26Έχουμε και λέμε.
Στόχος σου δεν είναι να πλήξεις τον αγώνα, ή να ειρωνευτείς.
Στόχος σου είναι να πάρεις κι εσύ λίγη δόξα.
Αν είναι να γράφεις γράφε καλύτερα, όχι εκτρώματα μεμαλθακυσμένης σκέψης.
Ή αν προτιμάς αγγλιστί,
GET A LIFE ρε κουμπάρε
GOT IT?
Σάββατο 05/04/2008 21:30http://villos.blogspot.com/
http://en.wikipedia.org/wiki/Zatoichi
Έδωκεν το μη-ποδήλατο ντιρεκτίβα “πε τους για το γράψιμο τους, εν’να θυμώσουν”.
Get a life, huh… μάλιστα… ο έχων το όνομα ήρωα κόμικ και ταινιών πολεμικών τεχνών και … που αν κοιτάξει κάποιος σε αυτό που δήλωσε ως Ιστολόγιο του… και βρει το “μυστικό λινκ” (οοουυυααααοοοοοοοοοο) θα ανακαλύψει την μονομανία του 12χρονου για τον πόλεμο και τους ήρωες. Get a freakin’ girlfriend, a boyfriend … a dog even… your palm is more hairy than your crotch goddamnit!!!
Πάω στοίχημα ότι αν δει ποτέ του άνθρωπο που έφαε σφαίρα εξ’επαφής… τζιαι δει τον κεϊμάν πίσω στην πλάτη… θα κατουρά πάνω του για τα επόμενα 3 χρόνια.
Κυριακή 06/04/2008 00:43@dokisisofi
Φυσικά. Για αυτό η Δρακούνα έχει τζαι αναγνωσιμότητα τζαι εκατοντάδες σχόλια. Ευτυχώς που είσαι τζαι εσύ αθκειασερή να διαβάζεις τους βαρετούς.
@zatoichi
Got milk?
Α, τζαι ευχαριστώ για τες συμβουλές σας!
Κυριακή 06/04/2008 05:22@Στρατής
Μιας και ανάφερες την πούζα… τζείνο το ΡΙΚ (και οι άλλοι) κάθε λλίον ζωντανή σύνδεση με τη Λήδρας… προς υποστήριξη της προσπάθειας βέβαια και όχι “μπας τζιαι γίνει κανέναν κακόν”. Ο “Λιμνίτης” θα πάθει κατάθλιψη αν τον ξαναφκάλουν τζιαι πρέπει να πει “όλα κυλούν ομαλά”.
Κυριακή 06/04/2008 06:34Apo pote snomparoume psevdonima ke Ilithie Agrine?
Eisaste eseis pou koptosaste gia to humor tis proalles?? Thes na mas kameis mia lista me ta epitrepomena psevdonima? Kai btw stamata re na krazeis ton kosmo palio xorkate, koutsompoli, xafie! Mpeeeeeeeeeeee
(nothing personal:PP)
Κυριακή 06/04/2008 07:36Τα παιδκιά επεθάναν.
Συνήθως τα παιδιά παθαίνουν.
Εκατάντησε το θέμα του φόρου τιμής στην μνήμη να θεωρείται κλισέ επειδή δεν είναι ειλικρινές.
Αν το πάρουμεν και κοινωνιολογικά, κάπως, κάποιοι, πρέπει να αφήσουν πίσω το χαλλούμι και να πιάσουν αν όι τα όπλα, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ πιάσουν δουλειά.
Δευτέρα 07/04/2008 09:29“Εσύ εν εχρειάστηκε να απαγχονιστείς στα δεκαεννιά σου ή να σε κάψουν ζωντανή στα εικοσιενννιά.”
Επιπλέον δε χρειάστηκε να κάψει και κανέναν συναγωνιστή ζωντανό για να παντρευτεί τη γυναίκα του (υποθέτω εύλογα γιατί ποτέ δεν ξέρεις…).
Πέμπτη 10/04/2008 01:47s/καψ/θαψ/mg
Πέμπτη 10/04/2008 01:47Γιώργο, πέραν της ειρωνίας και της κριτικής στάσης απέναντι σε τακτικές της ΕΟΚΑ (καμία διαφωνία ως προς αυτό), τελικά, δεν κατάλαβα: αμφισβητείς τον ηρωισμό του Παλληκαρίδη, του Αυξεντίου και των άλλων που έδωσαν τη ζωή τους ή που πολέμησαν για ένα ιδανικό (έστω αν δε συμφωνείς με αυτό); Απορρίπτεις εντελώς τον αγώνα τούτων των ανθρώπων; Απολογούμαι εκ προοιμίου αν ρωτώ κάτι που ίσως θεωρήσεις αυτονόητο - μπορεί ο νους μου να μεν πολλοκόφκει , μπορεί και να φταίει η προχωρημένη ώρα…
Πέμπτη 10/04/2008 10:20