Λάθος του Κυριαζή που έβαλεν τον Γερμανό δόκτορα *πριν* την παράσταση να μας αναλύσει τες λεπτομέρειες του έργου, που την αρκή ως το τέλος. Βάρτην παράσταση πιο νωρίς τζαι τη διάλεξη μετά κύριε πρόεδρε, να μεν χρειάζεται να κουντάς καθηγητή πανεπιστημίου εβδομήντα χρονών να κάμνει πιο γλήορα.

:-0

εν δύσκολο να πω τούτο που ννα πω τζιαι να ακουστώ σοβαρός αλλά ο Λούρας, ακόμα τζιαι των Τάκκων, έσιει μια προζαϊκότητα στο παίξιμό του που, αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο που σχηματίζει η υπόλοιπη αδιάφορη σειρά (που εν διαφέρει καθόλου σε χαμηλό επίπεδο που τες άλλες, άρα αντιπαραβαλλόμενη η ερμηνεία του Λούρα με ούλες τες υπόλοιπες κυπριακές σειρές)του επιτρέπει να δημιουργεί χαρακτήρες εξίσου πολιτικούς με τζιείνους που εννα είσιε ένα πιο σοβαρό έργο.

Ο προζαικός Σταυρής του καφενείου, ο καθημερινός Τάκκος σε αντιπαράθεση με τες γαουροφωνάρες που παιρνούν για κωμωδία στην Κύπρο, τζιαι τους μελοδραματισμός του Μίλα μου κλπ, εν πολλά πιο δυνατό αντίδοτο σε τούντες αυτοκρατορίες του κλισέ παρά αν εστέκετουν απέναντί τους κάμνωντας φωναχτά μια «σοβαρή τέχνη» (όι πως εν έσιει τζιαι τούτη το ρόλο της)

Με άλλα λόγια ο Λούρας τρώει που μέσα το σύστημα, εν ένας μικρός θεούλης σλας επαναστάτης, είτε ξέρει το είτε όι.

Αν είσε τόσο νέος, τότε δεν σου έλαχε να σε πάρουν με το σχολείο τότε στην παράσταση…. τότε που ορισμένοι είχαν μέσα τους ακόμα ζωντανή σπίθα, ριζοσπαστική διάθεση, όρεξη για δουλειά και πειραματισμό … και το απίστευτο και πανέμορφο θράσος να φωνάζουν φιλειρηνικά μηνύματα σε μα φρεσκοδιαλυμένη Κύπρο. Τότε -και το αναγνωρίζω πως ίσως να μεροληπτώ -ήταν ακόμοι ζωντανοί.

Κάποτε… άμα το ΡΙΚ ή ο Φρέντερικ χρειάζονται κάτι για «γεμωσιά» … προβάλουν οπτικογράφηση της συγκεκριμένης παράστασης. Άμα πετύχετε τέτοιο χρυσάφι… (ναι ρε, την παιδική παράσταση) δείτε το και συγκρίνετε. Ειδικά τον Λούρα της τότε εποχής με τον Λούρα των Τάκκων, κλπ.

@Αγρινό
Συνήθως οι παραστάσεις του ΘΟΚ εν εξαιρετικές. Αν τους φκει τζαι μια σκατά εν τζαι σημαίνει ξεγράφουνται ούλλες οι άλλες. Εξάλλου η συγκεκριμένη παράσταση ετοιμάστηκε πριν τες προεδρικές!

@Γ.Ι.
Έχουμεν το στα υπόψην Εννα δοκιμάσουμε τζαι τους Βρικόλακες πόψε πέρκι παρηγορηθούμε, χεχεχε.

@Κουκουζέλης
Ήταν το Κουτί με τις Σκιές του Μάικλ Κρίστοφερ, σε μετάφραση του Βαρνάβα Κυριαζή τζαι σκηνοθεσία Αθηνάς Ξενίδου.

Στην περίπτωση σας, δεν είχαν τη λεπτότητα να βγάλουν έναν θεατράνθρωπο να διαβάσει την ανακοίνωση, αν και δεν κατάλαβα ποια ιδιότητα είχε η κυρία που διάβασε το κείμενο…. Ενδέχεται τα συμβόλαια των συντελεστών του θεάτρου να απαγορεύουν δια ροπάλου την ερμηνεία οποιουδήποτε κειμένου εκτός ρόλου.

Για ποια παράσταση μιλάς;

BTW, εισηγούμε «Το γάλα», παίζει στο ανοιχτό θέατρο στην παλιά λευκωσία δίπλα που τον αντωνάκη. Ήταν αρκετά καλό, είδα το πριν καμιά εβδομάδα.

Το αξιοσημείωτο εν ότι επειδή ήταν μούχτι στον ΘΟΚ, τζιαι ήρτε ο κάθε πικραμένος, πίσω μου ένας τύπος εροχάλιζε, τζιαι μια καθυστερημένη απάντησε το τηλέφωνο τζιαι εμιλούσε μέχρι να φκεί έξω.

Μετά το θέατρο όμως είδαμε την Πέτα να τραγουδά Πιατσόλα. Ήταν εξαιρετική (αν τζιαι ο μέσος όρος ηλικίας τζιμέσα ήταν 40-50)

—

@Αγρινό,
Εν τόσο εύκολο να τα ισοπεδώνεις ούλλα; Ξερά τζιαι χλωρά στο ίδιο καλάθι.. τζίνο των βολεμένων.