Ίντα καλές εν οι παραγωγές του ΘΟΚ, τζαι ίντα καλές εν οι παραγωγές του ΘΟΚ. Ρεζιλλίκι μεγάλο εψές που έπηραμεν τον άθρωπο πρώτη φορά στον ΘΟΚ τζαι είδαμε μια που τες σιειρότερες παραγωγές που είδα σε κυπριακό θίασο.
Το κακό άρκεψε πριν καν ξεκινήσει το έργο! Χαμηλώνουν τα φώτα τζαι αντί να γνωρίσουμε τον πρώτο χαρακτήρα, φκαίνει η άχρηστη φιλόλογος μου που την τρίτη γυμνασίου τζαι διαβάζει με τον πιο ξύλινο τρόπο που μπορείτε να φανταστείτε τον χαιρετισμό του Υπουργού Παιδείας για την 1η Απριλίου. Εντάξει, στην πραγματικότητα εν ήταν η άχρηστη φιλόλογος μου που την τρίτη γυμνασίου τζαι εδιάβασε το μήνυμα του Lepage για την παγκόσμια μέρα θεάτρου, αλλά εδιάβασε τον με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Εμετικά.
Τελοσπάντων εξεκίνησε το έργο. Στες πρώτες τρεις αράδες ο μιτσής που έσιει συνολικά πέντε αράδες σε ούλλο το έργο (να δούμε ποιου γιος ένι τζαι εβάλαν τον τζιαμαί) εκατάφερε να τα σκατώσει… δυο φορές. Eν το έλαβα τζαι πολλά υπόψην γιατί εν μωρό, τζαι είμαι σίουρος ότι οι γονείς του εν περήφανοι ένιγουεϊ. Το σενάριο ήταν γενικώς για τα μπάζα, απλοϊκό τζαι συχνά κλισέ, με λία τζαι διάσπαρτα one-liners που όσο τζαι εκρατούσαν σε στην καρέκλα, οξά ήταν να φύουμε μισοδότζι.
Φυσικά αν η καρέκλα σου ήταν πάνω που 25 εκατοστόμετρα μακριά που το στόμα του Λούρα ήταν πολλά δύσκολο (ευφημισμός, ήταν αδύνατο) να ακούσεις τι ελάλεν. Ο άθρωπος εψιθύρισε το 80% του ρόλου του με τρόπο που ακόμα τζαι οι συμπρωταγωνιστές του εν πρέπει να τον ακούαν καλά. Συμπαθώ τον πολλά σαν ηθοποιό, αλλά εψές ήταν μια γερημία μαύρη, επιεικώς. Εν εβοηθούσε σίουρα τζαι το ότι ο ηθοποιός στο ρόλο του Μαρκ ήταν περίπου στο επίπεδο που ήταν οι συμμαθήτριες μου στο λύκειο άμαν εκάμναν μοντέρνα ερμηνευτική απαγγελία του Διονύσιου Σολωμού.
Εκτός που λίες στιγμιαίες εκλάμψεις, το σενάριο ήταν μέτριο, η παραγωγή ήταν μέτρια τζαι με αρκετά λάθη, τζαι σίουρα η ηθοποιία ήταν η σιερότερη που είδα ποττέ στον ΘΟΚ (ναι, ξέρω ότι εξαναείπα το, ήταν δυο φορές σιερότερη που την επόμενη σιειρότερη). Σε επίπεδα ντροπής για το κυπριακό θέατρο. Ο Θεός ξέρει, αν πιστεύκεις ότι υπάρχει, πόσο επροσπαθήσαμε να έβρουμε θετικά στοιχεία που το σενάριο τζαι που τους ηθοποιούς μετά την παράσταση, κατά τη διάρκεια του καφέ. Ελπίζω ειλικρινά να μεν ξανανεβεί η παράσταση γιατί εν κρίμα ο κόσμος.
Εφανταστήκετε να εκάμαν παρόμοια δουλειά τζαι με τον Ίψεν; Μήπως να επαίρναμε τζαι κανένα κιλό ντομάτες μαζί μας αύριο το Σάββατο…
Χαλάλι της Ποπάρας….
Σάββατο 29/03/2008 08:12Είδες… εφκήκεν ο κομμμμμουνιστής τζιαι εχαλάσαν ούλλα!
Σοβαρά τώρα, τι καρτεράς από βολεμένους πλέον;
Σάββατο 29/03/2008 08:46Ήταν όντως χάλια. Στο τέλος ήταν απου φύει-φύει. Εθόρουν σας που βουρούσετε:) Σήμερα, που η παράσταση ήταν αρχικά 4:45 τζιαι μετά εμεταφέρθηκε 8:30, τελικά επαίχτηκε 4:45 τζιαι ο κόσμος έμεινε μαλάκας να καρτερά παράσταση.
BTW, εισηγούμε “Το γάλα”, παίζει στο ανοιχτό θέατρο στην παλιά λευκωσία δίπλα που τον αντωνάκη. Ήταν αρκετά καλό, είδα το πριν καμιά εβδομάδα.
Το αξιοσημείωτο εν ότι επειδή ήταν μούχτι στον ΘΟΚ, τζιαι ήρτε ο κάθε πικραμένος, πίσω μου ένας τύπος εροχάλιζε, τζιαι μια καθυστερημένη απάντησε το τηλέφωνο τζιαι εμιλούσε μέχρι να φκεί έξω.
Μετά το θέατρο όμως είδαμε την Πέτα να τραγουδά Πιατσόλα. Ήταν εξαιρετική (αν τζιαι ο μέσος όρος ηλικίας τζιμέσα ήταν 40-50)
—
@Αγρινό,
Σάββατο 29/03/2008 15:20Εν τόσο εύκολο να τα ισοπεδώνεις ούλλα; Ξερά τζιαι χλωρά στο ίδιο καλάθι.. τζίνο των βολεμένων.
Ανακοινώσεις και ανακοινώσεις… Ένας συνειρμός: Τη μέρα που πέθανε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών βρεθήκαμε στο Μέγαρο Μουσικής και, πριν αρχίσει η συναυλία, μια υπάλληλος του Μεγάρου βγήκε και μας ανακοίνωσε (με τον τρόπο ενός υπαλλήλου) τα νέα. Στη συνέχεια μας ζήτησε να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή. Φαντάζεσαι όλη την αίθουσα όρθια και σιωπηλή. Μέσα μου έβραζα, αλλά δεν ήθελα να στεναχωρήσω κανέναν κι έτσι σηκώθηκα και σιώπησα κι εγώ. Αρκετοί πάντως δεν μπήκαν στον κόπο… Όλο το σκηνικό έγινε για να κάνει τις δημόσιες σχέσεις της η διεύθυνση του Μεγάρου. Εκτός από την έλλειψη σεβασμού προς εκείνους που δεν συμμεριζόταν την εκτίμηση ότι επρόκειτο για σπουδαιότατο γεγονός, δεν είχαν καν την ευπρέπεια να βγάλουν ένα μέλος της διεύθυνσης να μας πει τα θλιβερά νέα.
Στην περίπτωση σας, δεν είχαν τη λεπτότητα να βγάλουν έναν θεατράνθρωπο να διαβάσει την ανακοίνωση, αν και δεν κατάλαβα ποια ιδιότητα είχε η κυρία που διάβασε το κείμενο…. Ενδέχεται τα συμβόλαια των συντελεστών του θεάτρου να απαγορεύουν δια ροπάλου την ερμηνεία οποιουδήποτε κειμένου εκτός ρόλου.
Για ποια παράσταση μιλάς;
Σάββατο 29/03/2008 21:42@Μαριάμπας
Μια Ποπάρα ίσον δύο Σβετλάνες;
@Αγρινό
Συνήθως οι παραστάσεις του ΘΟΚ εν εξαιρετικές. Αν τους φκει τζαι μια σκατά εν τζαι σημαίνει ξεγράφουνται ούλλες οι άλλες. Εξάλλου η συγκεκριμένη παράσταση ετοιμάστηκε πριν τες προεδρικές!
@Γ.Ι.
Εννα δοκιμάσουμε τζαι τους Βρικόλακες πόψε πέρκι παρηγορηθούμε, χεχεχε.
Έχουμεν το στα υπόψην
@Κουκουζέλης
Κυριακή 30/03/2008 00:22Ήταν το Κουτί με τις Σκιές του Μάικλ Κρίστοφερ, σε μετάφραση του Βαρνάβα Κυριαζή τζαι σκηνοθεσία Αθηνάς Ξενίδου.
Πάρε δύο από τα ονόματα που αναφέρτηκαν… Β. Κυριαζής και Λούρας. Τώρα πάρε την οδό της μνήμης… πίσω… πολύ πίσω… ως την εποχή που οι άνωθεν έπαιζαν σε παιδικές παραστάσεις όπως, π.χ………… “Το Γαϊτανάκι”.
Αν είσε τόσο νέος, τότε δεν σου έλαχε να σε πάρουν με το σχολείο τότε στην παράσταση…. τότε που ορισμένοι είχαν μέσα τους ακόμα ζωντανή σπίθα, ριζοσπαστική διάθεση, όρεξη για δουλειά και πειραματισμό … και το απίστευτο και πανέμορφο θράσος να φωνάζουν φιλειρηνικά μηνύματα σε μα φρεσκοδιαλυμένη Κύπρο. Τότε -και το αναγνωρίζω πως ίσως να μεροληπτώ -ήταν ακόμοι ζωντανοί.
Κάποτε… άμα το ΡΙΚ ή ο Φρέντερικ χρειάζονται κάτι για “γεμωσιά” … προβάλουν οπτικογράφηση της συγκεκριμένης παράστασης. Άμα πετύχετε τέτοιο χρυσάφι… (ναι ρε, την παιδική παράσταση) δείτε το και συγκρίνετε. Ειδικά τον Λούρα της τότε εποχής με τον Λούρα των Τάκκων, κλπ.
Κυριακή 30/03/2008 02:18τότες τότε… ύπαγε οπίσω μου Παπασάββα
Κυριακή 30/03/2008 02:24Αγρινό
εν δύσκολο να πω τούτο που ννα πω τζιαι να ακουστώ σοβαρός αλλά ο Λούρας, ακόμα τζιαι των Τάκκων, έσιει μια προζαϊκότητα στο παίξιμό του που, αντιπαραβαλλόμενη με το σύνολο που σχηματίζει η υπόλοιπη αδιάφορη σειρά (που εν διαφέρει καθόλου σε χαμηλό επίπεδο που τες άλλες, άρα αντιπαραβαλλόμενη η ερμηνεία του Λούρα με ούλες τες υπόλοιπες κυπριακές σειρές)του επιτρέπει να δημιουργεί χαρακτήρες εξίσου πολιτικούς με τζιείνους που εννα είσιε ένα πιο σοβαρό έργο.
Ο προζαικός Σταυρής του καφενείου, ο καθημερινός Τάκκος σε αντιπαράθεση με τες γαουροφωνάρες που παιρνούν για κωμωδία στην Κύπρο, τζιαι τους μελοδραματισμός του Μίλα μου κλπ, εν πολλά πιο δυνατό αντίδοτο σε τούντες αυτοκρατορίες του κλισέ παρά αν εστέκετουν απέναντί τους κάμνωντας φωναχτά μια “σοβαρή τέχνη” (όι πως εν έσιει τζιαι τούτη το ρόλο της)
Με άλλα λόγια ο Λούρας τρώει που μέσα το σύστημα, εν ένας μικρός θεούλης σλας επαναστάτης, είτε ξέρει το είτε όι.
Κυριακή 30/03/2008 04:24Για να καταλάβω, προζαϊκότητα ή προζακ-ικότητα;
:-0
Κυριακή 30/03/2008 04:38Έτσι για την ιστορία, οι Βρικόλακες ήταν σαφώς καλύτεροι. Η Μπεμπεδέλη τζαι ο Βασιλείου ήταν καλοί, ο Μουαΐμης εβιάζετουν λίον τζαι οι πιο μικροί θέλουν εμπειρίες ακόμα. Γενικώς όμως ήταν καλή η παράσταση.
Λάθος του Κυριαζή που έβαλεν τον Γερμανό δόκτορα *πριν* την παράσταση να μας αναλύσει τες λεπτομέρειες του έργου, που την αρκή ως το τέλος. Βάρτην παράσταση πιο νωρίς τζαι τη διάλεξη μετά κύριε πρόεδρε, να μεν χρειάζεται να κουντάς καθηγητή πανεπιστημίου εβδομήντα χρονών να κάμνει πιο γλήορα.
Δευτέρα 31/03/2008 19:16Sumfwnw gia to kouti me tis skies. eprepe na to krathsoun kleisto k sth skia to kouti!:p Perimenw th gnwmh sou gia ton kauto pago agaphte strath, parastash pou sou susthnw!
Τρίτη 01/04/2008 03:53Τελικά, θα μπορούσες να πάθεις και χειρότερα…
Τετάρτη 11/06/2008 23:47