Name and shame.

Πολλά δυνατό πράμα το αόρατο χέρι της αγοράς. Ας πάρουμε για παράδειγμα το αόρατο χέρι του Κ-Cineplex. Τα εισητήρια για να δεις μια ταινία ήταν -πριν να υπάρχει το ευρώ στη ζωή μας- 4 λίρες. Ακριβώς 4 λίρες, στρογγυλές τζαι όμορφες. Φυσικά, για λόγους που δεν έχουν να κάμουν τίποτε με την αλλαγή του εγχώριου νομίσματος σε ευρώ, φαίνεται ότι τα κόστα προβολής αυξηθήκαν (μάλλον επειδή αυξήθηκε η τιμή των σιτηρών) τζαι έτσι η διεύθυνση αναγκάστηκε με οδύνη ψυχής να ανεβάσει την τιμή του εισητηρίου στες 4 λίρες τζαι 39 σεντ για να μπορεί να φκαίνει που πάνω.

Διερωτάται κάποιος… γιατί 39 σεντ; Σίουρα η διεύθυνση, επειδή θέλει να μείνει ανταγωνιστική τζαι να κρατήσει το εισητήριο στες πιο χαμηλές τιμές, εν ήθελε να στροπγγυλοποιήσει προς τα πάνω τζαι να προσθέσει 40 σεντ ή ακόμα 50 σεντ. Ελέγχεται ως κακοήθεια τζαι κομουνιστική προπαγάνδα ο ισχυρισμός ότι το K-Cineplex εστρογγυλοποίησε την τιμή του προς τα πάνω για να φκαίνει ακριβώς 7 ευρώ και 50 ευρωσεντ.

Είμαι σίουρος ότι η διεύθυνση του K-Cineplex εν ήξερε καν ότι τυγχάνει οι 4.39 λίρες να φκαίνουν ακριβώς 7.50 ευρώ, τζαι έλαβε την απόφαση της με αντικειμενικά κριτήρια (όπως η αύξηση της τιμής των σιτηρών) τζαι όι με μοναδικό σκοπό την αισχροκέρδια τζαι την εκμετάλλευση της αλλαγής του νομίσματος.

5 Αντιδράσεις από τους έξω

Αντιδράστε