Το τουριστικό προϊόν.

Παρασκευή, 20/07/2007

Εψές έμαθα ακόμα κάτι που δείχνει ότι η ξενοδοχειακή βιομηχανία στην Κύπρο εν που τους πιο νεκατσιασμένους κλάδους της οικονομίας (για τη συγκεκριμένη περίπτωση ομολογώ με έκπληξη, διότι αν και είμαστε σίουρα γάροι, εν υπολόγιζα ότι είμαστε *τόσο* γάροι). Μεγαλοξενοδόχος επροσέλαβε κόσμο να του δουλέψει, που προέρχεται από χώρα η οποία εμπήκε πρόσφατα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Φυσικά, ούτε συμβόλαιο τους έκαμε, ούτε τίποτε, τζαι για δεκαεννέα μέρες εργασίας διά τους το grand total των… drum roll… πενήντα πέντε λιρών Κύπρου.

Ας κάμουμε την διαίρεση… Δεκαεννέα μέρες επί οκτώ ώρες, εν σύνολο εκατόν πενήντα δύο ωρών εργασίας, για τες οποίες επλήρωσε πενήντα πέντε λίρες. Οι κατά τα άλλα Ευρωπαίοι συνάνθρωποι μας παράγουν εργασία για 36 σεντ Κύπρου την ώρα. Για να είμαστε συνεπείς τζαι με το μελλοντικό νόμισμα της χώρας, η εργατοώρα του υπαλλήλου αξίζει σχεδόν 62 σεντ του Ευρώ.

Για να είμαστε δίκαιοι, εν αναμενόμενο ο μεγαλοξενοδόχος να λειτουργήσει με όρους ελεύθερης αγοράς (όσα θέλω διώ σας τζαι αν δεν σας αρέσκει βρίσκω άλλους). Εν τζαι εν σαννα τζαι μπορούν να προσλάβουν δικηγόρο. Μπορώ να φανταστώ την απάντηση του δικηγόρου που εννα ζητήσουν βοήθεια άμα μάθει ότι ο ωριαίος μισθός τους εν κανεί ούτε για ένα φάκελλο με letterhead του γραφείου του. Λογικές αντιδράσεις που καρχαρίες, όμως σε ίντα κοινωνία ζούμε άμα ούτε η πανίσχυρη Π.Ε.Ο. εν φαίνεται διαθετημένη να τους βοηθήσει, ούτε κανένα Μ.Μ.Ε.; Είμαστε ούλλοι σιεσμένοι, υποτελείς μιας τρομοκρατίας, συμπεριλαμβανομένου τζαι του μπλογκ που εν γράφει ονόματα τζαι ημερομηνίες.

Μόνο στο Κυπριακό δουλεύκει η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, στες άλλες υποθέσεις το μόνο που περιρρέει εν η βρώμα της εκετάλλευσης, της μίζας τζαι του καρτέλ. Αρκεύκω να μου θυμίζω Μικελλίδη οπότε ας το αφήσουμε εδώ…

Σε άσχετα νέα, έχω ένα τοίχο που θέλει στοκκάρισμα. Φοβερό πράμα ο στόκκος για ρωγμές, φθορές, τζαι λακούβες. Πρέπει να διερωτηθεί ωστόσο κάποιος, εν ο στόκκος που κάμνει τον εργάτη, ή ο εργάτης το στόκκο;