Να προσθέσω ότι σε περίπτωση που κάμουμε ποττέ τυποποίηση της Κυπριακής διαλέκτου (γλώσσας), πρέπει να συμπεριλάβουμε τα ‘θέκκιου’, ‘οκκέυ’, ‘άλοου’ (άλο, χαλόου), τζιαι ‘μπάι δε γουέι’ (μπορεί να γραφτεί τζιαι ως μπαϊδεγουέι).

Όταν ήμουν πιο μιτσής επροσπαθούσα να ‘καλαμαρίσω’ τζι’ εγώ. Μεγαλώνοντας τζιαι τελειώνοντας το Πανεπιστήμιο (στην Αγγλία), άρκεψα να βλέπω σαν αρκετά παράξενο το γεγονός ότι θεωρούμε χωρκάτικα το να μιλούμε την διάλεκτο μας! Εν μια διάλεκτος η οποία δείχνει την πραγματική μας ταυτότητα!

Εν την κάμνουν τα διπλά σύμφωνα ή τα τελικά ν (γι’ αυτό τζι’ εν τα χρησιμοποιώ), αλλά το όλο λεξιλόγιο. Έχουμε λέξεις από όλους τους λαούς που επεράσαν που το νησί μας. Έχουμε τούρκικες λέξεις, έχουμε Αγγλικά, έχουμε Ιταλικά, έχουμε σιήλλια (1000) πράματα…

Συμφωνώ με το να γίνει τυποποίηση, και να έβρουμε χαρακτήρες που να αναπαραστήσουν ορισμένους φθόγγους, αλλά τούτον έσιει τις επιπλοκές του. Αν κάμεις μια γλώσσα τζιαι ονομάσεις την Κυπριακά, τότε έχεις πρόβλημα με τους Τούρκους. Ας μεν ξηχάνουμε ότι έχουμε τζιαι ένα εθνικό πρόβλημα…

Τώρα πάνω στη χρήση της διαλέκτου μας στον γραπτό λόγο… Εννοείται ότι πρέπει να την χρησιμοποιούμε!! Και μπορούμε τζιόλας διότι όλοι καταλάβουν! Ίσως να μας φανεί παράξενο το πρώτο διάστημα, αλλά αργά η γλίορα εν να συνηθίσουμε. (τούτο με το ‘εν να’ που όλοι γράφουν το σαν ‘εννα’ (τζιαιαι εν ξέρουν τζιαι πού να βάλουν τζιαι τον τόνο), ή ακόμα σιειρόττερα ‘ενα’ εν ένα σοβαρότατο θέμα)

Εγώ ευχαρίστως θα έγραφα άρθρο στην εφημερίδα στην Κυπριακή διάλεκτο, τζι’ εν να ήταν όπως γράφω τζιαι δαμέ. Ούτε παραπάνω τελικά ν, ούτε σιειρόττερη γραμματική απλά τζιαι μόνο για να ακούονται χωρκάτικα, διότι έσιει μια διαφορά το χωρκάτικο που την Κυπριακή διάλεκτο. (ένα άλλο σοβαρό θέμα που μου ήρτε τωρά, εν το αρνητικό μόριο… εν όη ή όι; (το όχι))

Τέλοσπάντων… Πιστέφκω ότι το όλο θέμα με το να θεωρούνται χωρκάτικα, και να προσπαθούν να επιβληθούν τα πρόπερ Ελληνικά (καλαμαρίστικα) σε ούλους μας, ήταν κάτι εθνικιστικό. Εξεκίνησε ένα τζιαιρό που ηθέλαν κάμποσοι ένωση με την Ελλάδα τζιαι υπήρχαν τα προβλήματα με τους Τούρκους, τζιαι αφού εχοριστήκαμε που λλόου τους, έπρεπε να κάμουμε κάτι για τόνωση του εθνικού φρονήματος.

Εγώ πιστεύκω πως εν για καθαρά εθνικιστικούς λόγους που εξεκίνησεν η όλη κατάσταση, τζιαι το πρόβλημα στην τυποποίησήν της εν καθαρά εθνικό. Όπως τζι’ αν το κάμουμε, εν μπορούμε να κάτσουμε να συντάξουμε γλώσσα τζιαι να την αποκαλέσουμε Κυπρπιακά! Τζιαι πρέπει να συμπεριλάβουμε τζιαι τες Τούρκικες εκφράσεις που έχουμεν…

Ίσσιαλλα πάντως να τα καταφέρουμεν τζιαι με το εθνικό ζήτημα, αλλά τζιαι με την διάλεκτό μας (να την τυποποιήσουμε σε γλώσσα), τζιαι να χρησιμοποιείται τζιαι στον γραπτό λόγο, επίσημα.

έννεν τόσο απλά τα πράματα, ή μάλλον είναι αν μιλάς μόνο για τυποποίηση. Αλλα τζιαι εσύ στο post σου εν μιλάς για τα προβλήματα που προκαλεί η ορθογραφική αναρχία, αλλά αναφέρνεις ένα σωρό περιπτώσεις που εμπίπτοθν μες την κοινωνιογλωσσολογία. Θέλω να πω ότι τζιαι εσύ τζίζεις πάνω σε ιδεολογικά θέματα πριν να αναφερτείς στην τυποποίηση.

«…ποττέ εν ήμασταν σε καλλύτερο επίπεδο που θέμα μόρφωσης, ποττέ εν είχαμε τόση κριτική σκέψη στην Κύπρο (τζαι μέσω των blogs που αφήννουν φωνές να εκφραστούν που εν παιρνούν στα επίσημα Μέσα). Ποττέ μου εν είδα τόσους πολλούς Κυπραίους να θκιαβάζουν…»

Μια μικρή παρατήρηση.

Δεν φτάνει η αύξηση των Κυπραίων που διαβάζουν. Μετά του «πόσοι διαβάζουν» ακολουθεί το «τι διαβάζουν», μετά το «τι διαβάζουν» έπεται το «τι καταλαβαίνουν», μετά το «τι καταλαβαίνουν» έρχεται το «πως το επεξεργάζονται» και… φτάνουμε στο «τι σκέψη παράγουν».

Αν αποτέλεσμα όλων αυτών είναι μια μάζα που στην πλειοψηφία της απλώς αναπαράγει τα όσα διαβάζει αλλά αδυνατεί να «παράξει σκέψη» και ιδίως να «παράξει καινούρια σκέψη»… τότε -πιστεύω -καλύτερα να μην διαβάζουν.

Τα δε πτυχία και το πόσο μεγάλες είναι οι δεξαμενές γνώσης / εμπειρίας απο τις οποίες αντλούμε μπορεί να είναι στοιχεία που παράγουν «μορφωμένους» αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παράγουν και σκεπτόμενους.

Τι *δεν* είναι η τυποποίηση: Δεν είναι η μετατροπή της κυπριακής σε επίσημη γλώσσα του συντάγματος. Δεν είναι η εισαγωγή της κυπριακή ως γλώσσα διδασκαλίας ή μάθησης στα σχολεία. Δεν είναι η συλλογή όλων των λέξεων και η επιλογή κοινών τύπων για να υπάρχει μόνο μια κυπριακή σε όλο το νησί. Δεν είναι και πολλά άλλα πράματα που φαίνεται ότι δημιουργούν αχρείαστη ένταση.

Τι *είναι* η τυποποίηση: Δημιουργούμε μια σειρά που συμβάσεις για να μπορούμε επιτέλους να έχουμε μια κοινή ορθογραφία. Δημιουργούμε φθόγγους ή συνδιασμούς φθόγγων για τους ήχους που εν καλύπτουνται που το ελληνικό αλφάβητο. Δημιουργούμε μια σειρά που συμβάσεις ορθογραφίας (το έννεν είναι μία λέξη ή δύο, όπως έν εν) για να μεν χρειάζεται να δημιουργεί ο καθένας τες δικές του. Δημιουργούμε τζαι τους ολιγάριθμους συμβατικούς κανόνες που χρειάζουνται για τη σύνταξη (τζιαμαί πού έσιει διαφορές που τη δημοτική). Τούτον ένι κοπέλλια τζαι κοπέλλες.

εν τζιαι ρωτώ για να αμφισβητήσω, αλλά για να καταλάβω: άμαν λαλείς άλλαξε η γλώσσα, εννοείς σε λεξιλογικό επίπεδο ή σε θέμα προφοράς? Δλδ, τα αρφοτεκνούθκια σου θεωρούν σε ούφο για τον τρόπο που μιλάς, ή για το ποιες λέξεις χρησιμοποιείς??

Ας πούμε εν θυμούμαι τον εαυτό μου να προφέρει διαφορετικά παρά που τότες που ήμουν 11. Τζιαι ούτε έχω άλλη προφορά που τους γονιούς μου. Μπορεί να χρησιμοποιώ άλλες λέξεις, ή κάποιες άσιλα παλιές κυπριακές να μεν χρησιμοποιούνται καθημερινά (τσιαττάλι, τσιαέρα) αλλά η προφορά πώς άλλαξε?

Γιώργο Στρατή εκάμαμεν κατάληψην του Μπλογκ σου )

να σου πω την αλήθκεια, εγώ το μόνο στο οποίο είμαι κάπως θετικός είναι μια πολλά μικρή τυποποίηση σε φθόγγους όπως το sh ή το tz, που εν υπάρχουν στην ελληνική κοινή. Εν είμαι υπέρ πιο δραστικών μέτρων, όϊ γιατί βρίσκω το παράλογο (εν υπάρχει παραλογισμός σε έτσι θέματα, μόνο συμβάσεις), αλλά γιατί βρίσκω το πολλά ιδεολογικά φορτισμένο τζιαι μη πρακτικό.

Όσο για τες διαφορετικές προφορές που περιοχή σε περιοχή, εν νομίζω να εν τόσο συγκλονιστική η διαφορά που να μεν επιτρέπει να γινεί η επιλογή κάποιου κοινού τύπου. Στο κάτω κάτω όποτε γίνεται τυποποίηση, κάτι πρέπει να αποκλειστεί τζαι κάτι να μείνει πόξω. Τζαι η κοινή νεοελληνική που χρησιμοποιούμε απέκλισε τζαι αποκλείει που το γραπτό επίπεδο ένα σωρό τύπους.

Τα greeklish εν θέλω να τα σχολιάσω, εν νομίζω να είναι ένδειξη για κάτι τραγικό. Τα «tespa», «tpt», κλπ (γμτ! εν παντού οι συντμήσεις τλκ!!!) εν τα χρησιμοποιούν γιατί δυσκολεύκουνται ή γιατί εξεχάσαν τη γλώσσα. ίσια-ίσια εν δημιουργικότητα πας την γλώσσα.

Τζιαι για το τελευταίο κομμάτι που εν τζιαι το πιο ουσιαστικό. Πόθεν αντλείς το κάθε πέρσι τζιαι καλλύτερα? Με ποια έρευνα? Ή εν η προσωπική σου διαίσθηση? Αν είναι το τελευταίο, εν απόλυτα σεβαστό, απλά εν μπορεί να οδηγήσει σε συμπεράσματα. Εμένα η δική μου διαίσθηση λαλεί μου ότι ποττέ εν ήμασταν σε καλλύτερο επίπεδο που θέμα μόρφωσης, ποττέ εν είχαμε τόση κριτική σκέψη στην Κύπρο (τζαι μέσω των blogs που αφήννουν φωνές να εκφραστούν που εν παιρνούν στα επίσημα Μέσα). Ποττέ μου εν είδα τόσους πολλούς Κυπραίους να θκιαβάζουν. Φυσικά εννα ήθελα να ήταν παραπάνω, αλλά που την μια εν θα σπάσω τζιόλας, τζιαι που την άλλη μπορώ να συγκρίνω με το παρελθόν τζιαι να δω (δική μου διαίσθηση πάντα) ότι μάλλον καλλυτερεύκουμε.

Εν νομίζω ότι οι νέοι έχουν σιειρόττερη έκφραση που τους πιο παλιούς. Αν μη τι άλλο, δε τους 50-60ρηδες πολιτικούς μας, που εμεγαλώσαν σε πολλά πιο αυστηρά γλωσσικά καλούπιο (καθαρεύουσα) ήνταλως μιλούν τζαι μετά σχολιάζουμε τζαι τους νέους.

(δαμέ εννα έπρεπε να πω συγγνώμη για το σεντόνι, αλλά αντίθετα, εν πολλά λλία τζιαι ασύνδετα τούτα που έγραψα. όσα συζητούμε τζίζουν πάνω σε 6345 ιδεολογικά τζιαι επιστημονικά θέματα τζιαι εν προσφέρουνται για σύντομη συζήτηση)