Αν το σκεφτείς στα κυπριακά, γίνεται να το γράψεις;

Στες 21 του Σεπτέμβρη 2004, η Άννα Παναγιώτου- Tριανταφυλλοπούλου, Γλωσσολόγος στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, έκαμε μιαν ομιλία με τίτλο “H ορθή χρήση της γλώσσας στο γραπτό και προφορικό λόγο”. Ανάμεσα σε άλλες ουσιώδεις παρατηρήσεις, η κυρία Παναγιώτου-Tριανταφυλλοπούλου (που παρεμπιπτόντως εν καλαμαρού) ασχολήθηκε τζαι με το κόμπλεξ που μας τρώει εμάς τους Κυπραίους με τη γλώσσα μας. Είπε λοιπόν ότι “η μητρική γλώσσα [του Κύπριου] είναι ένα τμήμα του εαυτού του που θέλει να ξεχαστεί, ένα τμήμα που αντιστέκεται και υποσκάπτει την απρόσκοπτη ένταξή του στον ‘πολιτισμό’ και την ‘πρόοδο’”. Με απλά λόγια, πιστεύκουμεν ότι αν δεν καλαμαρίζουμε είμαστε χώρκατοι.

Ειρωνικά, συμπτωματικά, όπως θέλετε πέτε το, ακριβώς τη ίδια μέρα ο διαχειριστής της διαδικτυακής κοινότητας που έγραφα το blog μου ανέβασε μιαν ανακοίνωση για όσους εγράφαν στα κυπριακά. Ανάμεσα σε άλλα ερώτησεν μας: “θα παρέδιδες ασκήσεις ή θα έγραφες μια επίσημη αναφορά για τη δουλειά σου στα κυπριακά; Μήπως θα έγραφες το ίδιο άρθρο για δημοσίευση σε μια εφημερίδα, περιοδικό ή φοιτητικό δελτίο ενημέρωσης; Η απάντηση νομίζω είναι πως όχι!”.

Κάποτε υπήρχαν δυο επιλογές στο γραπτό λόγο των Κυπραίων. Η ενασχόληση με σοβαρά θέματα ήταν αδιανόητη χωρίς να καλαμαρίζουμε. Μόνον η λαογραφική λογοτεχνία ή η ποίηση (άτε τζαι καμιά σάτιρα) επέτρεπε τη χρήση γραπτών κυπριακών. Κυπριακών κονσέρβας όμως, που τζείνα που εμιλιούνταν στα χωρκά πριν τριάντα χρόνια, όι της σημερινής, καθομιλουμένης γλώσσας μας. Τα κυπριακά ήταν αποδεκτά μόνο ως καρικατούρα του παρελθόντος, τζαι έπρεπε να εν προφανές ότι ο συγγραφέας εν επίτηδες που τα χρησιμοποιά, όι επειδή εν απαίδευτος.

Τρία χρόνια μετά, γράφω άρθρο στα κυπριακά για δημοσίευση σε μια εφημερίδα. Τι σημαίνει τούτο όσον αφορά στη συλλογική παθολογία που καλλιεργείται για δεκαετίες που τες φιλολογικές κλίκκες του Υπουργείου Παιδείας τζαι άλλους βαρυσήμαντους φορείς της κοινωνίας μας; Ο Φοίβος Παναγιωτίδης, Γλωσσολόγος, σε άρθρο του τον περασμένο Απρίλη στον Πολίτη, εδιαπίστωσε εύστοχα ότι “τα κυπριακά δραπέτευσαν από τη μάντρα του φολκλόρ και της φαρσοκωμωδίας και πέρασαν σε ‘σοβαρές’ δραματικές σειρές που διαδραματίζονται στη σύγχρονη κυπριακή κοινωνία”. Στα σχολεία πλέον οι παραπάνω (νέοι) δάσκαλοι εν αντιμετωπίζουν τη χρήση των Κυπριακών που τα μωρά ως λάθος, τζαι αν δεν χρησιμοποιούν οι ίδιοι την καθομιλουμένη σε μεγάλο βαθμό, τουλάχιστον εν γίνουνται γελοίοι με σπουδαιοφανή καλαμαρίσματα.

Οι νέοι σήμερα εν χρειάζουνται ψευδείς παραστάσεις για να μεν θεωρηθούν παρακαθκιανοί. Μπορούν να εν καλλιεργημένοι, απόφοιτοι μεγάλων πανεπιστημίων, με καριέρες τζαι αναγνώριση, τζαι να γράφουν στα κυπριακά χωρίς να χάνεται αυτόματα βάρος που τα γραπτά τους λόγω γλώσσας. Άμα τους μπουκκώσει ο δημοσιογράφος το μικρόφωνο για να απαντήσουν σε ακόμα ένα κλισέ τολμούν να προφέρουν τα διπλά σύμφωνα τζαι χρησιμοποιούν ιδιωματισμούς χωρίς να σταματούν να μεταφράσουν στα καλαμαρίστικα τζείνο που σκέφτουνται πριν μιλήσουν.

Τα τελευταία χρόνια γράφω ένα blog στα κυπριακά. Στην αρχήν έκαμνα το διότι ήθελα να φκάλω κάποια συμπεράσματα για τες δυνατότητες των κυπριακών στο γραπτό λόγο. Υπέθετα ότι τα κυπριακά εν προλαμβάνουν τες εξελίξεις τζαι χρειάζουνται εμπλουτισμό. Είχα λάθος. Τα κυπριακά εξελίσσουνται, τζαι εν έχουν κανένα πρόβλημα προσαρμογής με τες αλλαγές στο περιβάλλον μας. Όπως μπορώ να μιλώ με τους φίλους μου για πολιτικά, κοινωνικά, πολιτιστικά τζαι καθημερινά θέματα, μπορώ τζαι να τα γράφω, τζαι να ανταλλάσσουμε γραπτώς τες απόψεις μας διαδικτυακά. Χωρίς κολλήματα, χωρίς να χάνει αίγλην ή ουσίαν η συζήτηση.

Μπας τζαι προχωρούμε σιγά σιγά προς την αποβολή τούτης της αποστροφής που μας επιβάλλεται κοινωνικά για τη μητρική μας γλώσσα; Πάντως εν αναμφισβήτητον ότι στο διαδίκτυο (ιστοσελίδες, φόρουμ, chat rooms, email) τζαι στα μηνύματα SMS οι Κυπραίοι γράφουν κυπριακά. Μήπως έφτασεν η ώρα να σκεφτεί σοβαρά το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού να μαζέψει μιαν ομάδα ειδικών τζαι να τυποποιήσει συμβάσεις για την ορθογραφία της γλώσσας μας; Μιάλο βούκκο βάλε, μιάλο λόον μεν πεις…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στον κυριακάτικο Πολίτη στις 24 Ιουνίου 2007.

Κυριακή, 24/06/2007. Καταχωρήθηκε στα Λογοτεχνικά

36 Αντιδράσεις από τους έξω

Αντιδράστε