Ο Βασιλείου ήταν το μόνο πείραμα τεχνοκρατίας που έκαμε η Κυπριακή Δημοκρατία. Ήταν ομολογουμένως μεγάλη σφήνα σε ένα κράτος σαν την Κύπρο του 1988. Έβλεπε τα πράματα με πολλά πραγματιστικό τρόπο, πράμα που μας οδήγησε στες ιδέες Γκάλι, που φυσικά οδήγησαν τον ηγέτη του τότε Εθνικοπατριωτικού ΔΗΣΥ Κληρίδη στην εξουσία, μετά που μας έπεισε να πούμε του Γκάλι ότι έσιει αγγούρι διότι μετά ήταν να έβρουμε καλύτερα (τι μου θυμίζει τούτο, τι μου θυμίζει…).

Όπως τζαι να έσιει το πράμα, είμαι σίουρος ότι ο Βασιλείου επαρεξήγησε το ρόλο του ΕΣ, ή έφαε τζαι ο ίδιος τα παραμυθάκια για χάραξη κοινής στρατηγικής και ενωμένης φωνής στο Κυπριακό και άλλα κουτόχορτα. Κάπου τζιαμαί εξεκίνησε η αναβίωση του ΕΣ μετά το δεκαετές κώμα. Μπορεί να έχω τζαι λάθος δαμαί, αλλά πρέπει να ήταν ο Βασιλείου που άρκεψε να βάλλει τα μικρά κόμματα μες το ΕΣ, ακόμα τζαι αν δεν εκπροσωπούνταν στη Βουλή (ΑΔΗΣΟΚ, Φιλελεύθερους). Στο ίδιο μοτίβο εσυνέχισε τζαι ο Κληρίδης (Νέοι Ορίζοντες, Φιλελεύθεροι) ώσπου τζαι αρκέψαν τα σοβαρά προβλήματα.

Άμα είσαι μεγάλο κόμμα υπάρχουν άγραφοι κανόνες για τη λάσπη, οι οποίοι συμπτωματικά μοιάζουν με τη στρατηγική πυρηνικών όπλων. Τα μεγάλα κόμματα έχουν τόννους λάσπης την οποία φυλάουν σε ειδικά συρτάρια, πάντα έτοιμοι να την εκσφενδονίσουν κατά παντός αντιπάλου, κάτι σαν πυρηνικές κεφαλές. Σκεφτείτε όμως τι γίνεται άμα αρκέψει ο πρώτος να βάλλει: ολοκαύτωμα. Σε κανένα εν συμφέρει να αρκέψουν να φκαίνουν στη δημοσιότητα τα οικονομικά σκάνδαλα, τα ρουσφέττια, τζαι οι προσωπικές ατασθαλίες του κάθε πολιτικού.

Η ίδια στρατηγική υπήρχε τζαι στο ΕΣ. Μπορεί να είσαι εθνικιστής ή αριστερός για εσωτερική κατανάλωση, στο ΕΣ όμως εψήφιζες με γνώμωνα το εφικτό, τζαι με την κατανόηση ότι ποττέ εν θα γυρίσει τούτη η διγλωσσία να σε βλάψει. Μέχρι που εμπήκαν τα μικρά κόμματα στο ΕΣ. Ξαφνικά αρκέψαν οι διαρροές. Στην προσπάθεια τους να μαζέψουν τες ψήφους των πιο ακραίων συμπατριωτών μας αποφασίσαν να αποκαλύψουν στο λαό ότι άλλα μας λαλούν έξω (σύνορα στην Κερύνεια και όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους) τζαι άλλα συμφωνούν να πουν τους ξένους μέσα (διζωνικές, δικοινοτικές ομοσπονδίες).

Τα μεγάλα κόμματα πρέπει να αντιδράσαν πολλά έντονα, αλλά τζαι του Κληρίδη πρέπει να του εγύρισε, διότι παρόλο που υποσχέθηκε γραπτώς το 1998 ότι εννα συμμετέχουν τζαι τα μικρά κόμματα στο ΕΣ, το 1999 είπε τους να κάτσουν έσσω τους. Τα προβλήματα όμως ήταν πλέον τεράστια. Το ΕΣ έγινε ήδη θεσμός, τζαι έννεν εύκολο να δικαιολογήσεις την μη συμμετοχή κάποιων σε προσωρινά διαδικαστικά κωλύματα (έτσι τους είπε ο Κληρίδης τότε).

Φοβούμενος τες διαρροές, αλλά τζαι επειδή κάθε Πρόεδρος εν έσιει πραγματικά την ανάγκη του ΕΣ, ο Κληρίδης εν ελαλούσε τζαι πολλές λεπτομέρειες στες συνεδρίες, με αποτέλεσμα το ΑΚΕΛ να τον κατηγορεί συνέχεια ότι εκατάστρεψε το θεσμό, τζαι τα μικρά κόμματα να φωνάζουν για αντιδημοκρατικές, αδιαφανείς διαδικασίες τζαι να υποδεικνύουν με όλο τζαι πιο έκδηλο τρόπο τη διγλωσσία τζαι την υποκρισία της όλης κατάστασης.

Στο επόμενο, τζαι τελευταίο μέρος της αναδρομής μας στη ιστορία του ΕΣ, θα δούμε τες τελευταίες εξελίξεις. Την αντιμετώπιση του ΕΣ που τον Τάσσο, την αποχώρηση του ΔΗΣΥ, τζαι τη φοβερή συνομιλία Λιλλήκα-Κασουλίδη στην εκπομπή του Καρεκλά (που μόνο εγώ θυμούμαι). Επίσης, ποιο θα είναι το μέλλον του, τζαι ποιο θα έπρεπε να είναι. Ούτε ο αφηγητής της Φρουτοπίας να ήμουν.

Κυριακή, 11/03/2007. Καταχωρήθηκε στα Πολιτικά