Μετά το ‘74 ο Μακάριος εν πρέπει να ήταν τζαι στα καλύτερα του. Ούτε εγώ εννα ήμουν. Έντεκα χρόνια εκδίωξης των Τ/Κ που εδούλευκε ρολόι, αν αντέχαν αλλο λίο οι ηλίθιοι συνεργάτες του εννα είχαμε ξεφορτωθεί τους μουλλάες. Εν κανεί που ήταν αιμοβόροι, ήταν τζαι ανυπόμονοι οι αθεόφοβοι. Τελικά εκάμαν τα μπίλιες τζαι αντί να καθαρίσουμε την Κύπρο μας που τους Τούρκους εκαθαρίσαμε το βορρά που τους Έλληνες. Ίντα ψυσιή να είσαι ο Πρόεδρος τζαι Αρχιεπίσκοπος μετά που έτσι ματσαράνγκα.

Υπήρχε επιτακτική ανάγκη χειραγώγησης των πολιτικών παραγόντων με αδιαφανείς τζαι συνοπτικές διαδικασίες. Στην αρκή ο Μακάριος εσκέφτηκε να κάμει κυβέρνηση εθνικής ενότητας. Ο Τάσσος είπε όχι (πρέπει να του είσιε πει ο Νοστράδαμος να αρκέψει να προετοιμάζεται για τα μεγάλα όχι, διότι μετά που τζείνο απέρριψε τζαι ούλλες τες προτάσεις λύσεις που επροκύψαν που τες προσπάθειες του ΟΗΕ να συγυρίσει το Κυπριακό) μαζί με τον Ποσκώτα, τζαι η κυβέρνηση εθνικής ενότητας επήε περίπατο.

Ο Μακάριος εν άρκησε να έβρει άλλη, πιο βολική λύση. Με το ιστορικό προηγούμενο του ΓΕ (βλέπε μέρος Α’), εν πρέπει να εδυσκολεύτηκε τζαι πολλά να σκεφτεί τον αγαπημένο εξωθεσμικό θεσμό όλων των Κυπρίων (αν είσαστε που τον Άγιο Δομέτιο τον δεύτερο αγαπημένο, μετά τη χαρτοπαικτική σας λέσχη). Εδημιούργησε ένα σώμα εξωθεσμικό, εχέμυθο, μη δεσμευτικό. Για να καταλάβετε για πόσο γκρίζα κατάσταση μιλούμε, μια που τες προϋποθέσεις ίδρυσης του ήταν ότι εν θα τηρούνται πλήρη πρακτικά, αλλά εννα γίνεται περίληψη των θέσεων σε κάθε συνεδρία τζαι να καταγράφουνται οι αποφάσεις του.

Αν είσαστε αρκετά σκεπτικοί δαμαί πρέπει να αμφισβητήσετε τες προθέσεις μου. Ως τωρά, κάθε καλοπροαίρετος παρατηρητής εν πρέπει να θεωρεί ιδιαίτερα κακή ιδέα να φαίνεται επικοινωνιακά ότι υπάρχει ενότητα τζαι ότι χαράσσεται από κοινού στρατηγική. Φυσικά, η ουσία των συνεδριών του ΕΣ αποδεικνύει το αντίθετο. Ας πάρουμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Στο θέμα της διζωνικότητας, ο Μακάριος έκαμε ότι κάμνουμε στους πελάτες τζαι στην εταιρία που δουλεύκω. Αποφασίζουμε που πριν τι εννα κάμουμε, τζαι μετά πείθουμε τον πελάτη ότι εν τζείνος που το εδιάλεξε. Συγκεκριμένα, ενώ εδέχτηκε τη διζωνικότητα στες συναντήσεις του με τον Ντεκτάς, έκαμε συνεδρία του ΕΣ μετά για να αποφασίσουν τάχα αν θα διεκδικούμε πολυπεριφερειακή ή διπεριφερειακή ομοσπονδία. Ο Γιατρός, ο Σπύρος τζαι ο Τριανταφυλλίδης απορρίψαν αμέσως την επιδίωξη διζωνικής λύσης, χωρίς να ξέρουν ότι εβρίσκουνταν προ τετελεσμένων. Ακόμα τζαι χωρίς όμως να ξέρουν ότι ο Μακάριος ήταν ήδη δεσμευμένος, ικανοποιήσαν την άλλη χρήση του ΕΣ: την ποδηγέτηση τους που τον Πρόεδρο.

Ο Γιατρός είπε ανάμεσα σε άλλες λεπτομέρειες των διαφωνιών ουσίας που είχε ότι “η διαγραφόμενη πορεία είναι λανθασμένη και θα οδηγήσει από υποχώρησιν εις υποχώρησιν”, αλλά έκλεισε με το ότι “η διαφωνία μας αυτή, εν τούτοις, δεν πρέπει να οδηγήσει εις το συμπέρασμα ότι η ΕΔΕΚ δε θα συνεχίζει να στηρίζει τον Μακαριώτατον, και τους υπό αυτού αποφασιζόμενους χειρισμούς”.

Ο Σπύρος είπε ανάμεσα σε άλλες λεπτομέρειες των διαφωνιών ουσίας που είχε ότι “η αποδοχή ‘διζωνικής’ λύσεως είναι επικίνδυνος διότι […] προωθεί τας επεκτατικάς διαθέσεις της Τουρκίας, επιτρέπουσα εύκολον μετατροπήν οιασδήποτε λύσεως εις διχοτόμησιν”, αλλά έκλεισε με το ότι “υποστηρίζω πλήρως και την πορείαν και τον χειρισμόν και δηλώ ότι θα συμπαρασταθώ και θα υποστηρίξω πλήρως τον Μακαριώτατον. ως και την γραμμήν η οποία εχαράχθη υπό του Μακαριωτάτου”.

Ο Τριανταφυλλίδης είπε ανάμεσα σε άλλες λεπτομέρειες των διαφωνιών ουσίας που είχε ότι “θα διαπράξομεν ανεπανόρθωτον και θανάσιμον σφάλμα”, αλλά έκλεισε με το ότι “εφ’ όσον ο υπευθύνως χεριζόμενος το θέμα Μακαριώτατος έκρινε την πορείαν […] ορθήν και επιθυμητήν […] θα βοηθήσω το Συνομιλητήν να φέρει εις πέρας τας οδηγίας του Μακαριωτάτου”.

Άλλο παράδειγμα είναι ο χειρισμός της παραίτησης του Κληρίδη από τη θέση του Ε/Κ Συνομιλητή το ‘75, όταν ο ίδιος και ο Μακάριος ήξεραν τα πραγματικά αίτια (ο Κληρίδης εθεωρούσε τις επιδιώξεις μας παντελώς αδύνατες αν η λύση θα ήταν συμφωνημένη από κοινού με τους Τ/Κ) αλλά στα μέλη του ΕΣ “δεν είχαν ανακοινωθεί, βέβαια, τα πραγματικά αίτια της παραίτησης”, αλλά “προσωπικοί λόγοι”. Τελικά ο Κληρίδης επαρέμεινε στη θέση του τζαι τα μέλη είχαν μαύρα μεσάνυχτα ότι ο Συνομιλητής έβρισκε τη γραμμή διαπραγμάτευσης που έπρεπε να ακολουθήσει παντελώς ανεδαφική (pun intended).

Μερικούς μήνες μετά που τη συνεδρία-κοροϊδία για τη διζωνικότητα, ο Μακάριος έπαθε καρδιακή προσβολή τζαι εθάφτηκε στον τάφο που ο ίδιος είσιε προετοιμάσει για τον εαυτό του στο Θρονί. Τριτοκοσμικό λέτε εσείς, αλλά πάτε στες πυραμίδες κρουαζιέρα άμα λάχει. Ακολούθησαν τα χρόνια παρακμής ή αν θέλετε της Παξ Ρομάνα του ΕΣ. Φαίνεται ότι εν ήταν μες τους σχεδιασμούς του Σπύρου η αξιοποίηση του. Η υπολειτουργία του ΕΣ εσυνέχισε ως τον Βασιλείου, που αποφάσισε να το αναβαθμίσει τζαι έβαλε μέσα τα μικρά κόμματα, τη ρίζα των σημερινών προβλημάτων.

Την ανάπτυξη της ρίζας θα τη συζητήσουμε (έτσι μας ελάλεν τζαι η φιλόλογος μας στο Λύκειο άμα εμίλαν μόνη της) στο επόμενο μέρος.

[*] Τα πρακτικά που παραφράζουνται πιο πάνω εν που την Κατάθεση του Κληρίδη.

Τρίτη, 27/02/2007. Καταχωρήθηκε στα Πολιτικά