Πόκερ.

Πείραμα σκέψης.

Ας υποθέσουμε ότι η Φασιστολίνα είναι συγγραφέας. Γράφει κείμενα σε ανύποπτα, μη τακτά χρονικά διαστήματα, τα οποία κάνει νομίμως προσιτά στο κοινό στην ιστοσελίδα της. Ας υποθέσουμε επίσης ότι η Φασιστολίνα εκδίδει ταυτόχρονα με κάθε κείμενο και ανακοίνωση τύπου για το κείμενο αυτό, την οποία επίσης κάνει νομίμως προσιτή σε συναθροιστές ανακοινώσεων.

Ας υποθέσουμε ότι το Lobbytor είναι ένας αυτόματος συναθροιστής ανακοινώσεων, που αναδημοσιεύει αυτούσιες τις ανακοινώσεις τύπου της φασιστολίνας μαζί με ανακοινώσεις εκατοντάδων άλλων συγγραφέων, και επιτρέπει στους χρήστες του να τις αξιολογήσουν.

Η Φασιστολίνα επικοινωνεί με τον ιδιοκτήτη του Lobbytor, απαιτώντας να σταματήσει την αναδημοσίευση των ανακοινώσεων τύπου τις οποίες εκδίδει η ίδια, επικαλούμενη τα πνευματικά δικαιώματα που έχει για το συγγραφικό της έργο. Ο ιδιοκητης του δημοφιλούς συναθροιστή κλείνει το Lobbytor.

Οι σχετικές Ευρωπαϊκές Οδηγίες (93/98/ΕΟΚ, 2001/29/ΕΚ, 2004/48/ΕK) ορίζουν ότι η Φασιστολίνα απολαμβάνει τα πλήρη πνευματικά δικαιώματα στα κείμενα της από τη στιγμή που τα γράφει μέχρι το θάνατο της, και ότι οι νόμιμοι κληρονόμοι της συνεχίζουν να τα απολαμβάνουν μέχρι και 70 χρόνια μετά που θα αποχαιρετήσει τα εγκόσμια. Οι ίδιες Ε.Ο. συμπεριλαμβάνουν μόνο δύο υποχρεωτικές εξαιρέσεις (υπάρχουν και άλλες που είναι προαιρετικές, αλλά δε γνωρίζω ποιες από αυτές κατέληξαν στο δίκαιο της Ελληνικής Δημοκρατίας και ούτε με ενδιαφέρει γιατί είναι αχρείαστες).

Η πρώτη εξαίρεση λέει ότι η εντός δικτύου μετάδοση μεταξύ τρίτων μέσω διαμεσολαβητή δεν εμπτίπτει στις πρόνοιες της νομοθεσίας. Με απλά λόγια, αν η Φασιστολίνα εκδώσει ανακοίνωση τύπου η οποία παραβιάζει τα πνευματικά δικαιώματα κάποιου άλλου ή αποτελεί συκοφαντική δυσφήμιση ή παραβιάζει άλλωσπως τη νομοθεσία, ο συναθροιστής δεν είναι υπόλογος[*], εχτός αν ο ενάγων μπορεί να αποδείξει ότι ο διαμεσολαβητής είναι επιτηδευμένα επιλεκτικός στην αναδημοσίευση της παραβιάζουσας τη νομοθεσία ανακοίνωσης, πράγμα που δεν ισχύει για το Lobbytor. Αυτό το αναφέρω γιατί αν και δεν σχετίζεται με τη Φασιστολίνα, σχετίζεται με πιθανή παρόμοια περίπτωση απειλής άλλου γνωστού προσώπου προς τον ιδιοκτήτη άλλου συναθροιστή.

Η δεύτερη εξαίρεση επιτρέπει τη νόμιμη χρήση. Εφόσον αναφέρεται μόνον η πηγή, ο τίτλος και ασήμαντα μικρό μέρος του κειμένου (ας μη μπούμε σε τεχνικές νομικούρες), οποιοσδήποτε δικαιούται να αναφέρει ειδησεογραφικά ότι το κείμενο της Φασιστολίνας έχει δημοσιευτεί για το ευρύ κοινό, εφόσον η ίδια το έχει δημοσιεύσει για το ευρύ κοινό, πράγμα που ισχύει. Πέραν τούτου, η ίδια η Φασιστολίνα εκδίδει ανακοίνωση δημοσίευσης με στόχο αποκλειστικά τους συναθροιστές, την οποία αναδημοσιεύει αυτούσια ο Lobbytor.

Η Φασιστολίνα πρέπει να πάει στο δικαστήριο και είτε να αποδείξει ότι η αυτούσια αναδημοσίευση της ανακοίνωσης τύπου που η ίδια εκδίδει προς τους συναθροιστές δεν αποτελεί νόμιμη χρήση από αυτούς (δυσκολάκι) , είτε να αποδείξει ότι δικαιούται να επιλέγει ποιοι συναθροιστές έχουν το δικαίωμα ειδησεογραφικής κάλυψης του γεγονότος ότι έχει δημοσιεύσει ένα κείμενο για το ευρύ κοινό (ακόμα πιο δυσκολάκι).

Σημειώστε ότι οι Ε.Ο. ορίζουν ότι τα έξοδα της δικαστικής διαδικασίας βαρύνουν κατά κανόνα τον ηττηθέντα διάδικο και η Φασιστολίνα δεν έχει ούτε μισό νομικό επιχείρημα που να την κάνει να πιστεύει ότι θα κερδίσει. Υποθέτοντας πάντα στο φανταστικό μας πείραμα σκέψης ότι δεν είναι ηλίθια, τότε καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι εκφοβίζει (μπλοφάροντας συνειδητά) τον ιδιοκτήτη του Lobbytor με το αρχικό κόστος, τη χρονική διάρκεια και τη ψυχική οδύνη μιας δικαστικής διαδικασίας με μοναδικό σκοπό να περιορίσει την ελευθερία του λόγου που αυτός δικαιούται.

[*] Η Ε.Ο. προβλέπει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων ώστε να προστατευθούν αποδεικτικά στοιχεία, καθώς και η πνευματική ιδιοκτησία/το κύρος του ενάγοντος.

19 Αντιδράσεις από τους έξω

Αντιδράστε