Αν και γράφεται στο πρώτο ενικό, το παρακάτω παραμύθι εν έσιει σχέση με μένα. Τωρά που το σκέφτουμαι καλύττερα, εν έσιει σχέση ούτε με την πραγματικότητα. Έφκαλα τα ούλλα που το νου μου… τζαι ήμουν τζαι μεθυσμένος.
Μια φορά και ένα καιρό υπηρέτησα τζαι εγώ στην Εθνική Φρουρά. Ήμουν τάχα δόκιμος (διάβαζε εσχόλαννα με τους μόνιμους το μεσημέρι) τζαι έτσι επέρνουν καλά. Ευτυχώς έππεσα τζαι πάνω στη μόνη χρονιά που οι εξετάσεις εγίναν (σχετικά) σωστά οπότε δεν δυσκολεύτηκα να επιλεγώ. Το σύστημα επιλογής εξανάλλαξε στην αμέσως επόμενη σειρά, ποιος να ξέρει γιατί. Ετοποθετήθηκα, με βάση τη σειρά επιτυχίας μου (εν ήμουν τζαι πολλά πετυχημένος) σε μια μονάδα της επαρχίας μου. Το καλό ήταν ότι η μονάδα απείχε μόλις ένα δεκάλεπτο που το σπίτι μου. Το κακό ήταν ότι ήταν ψαρωμένη μονάδα (τόσες τακκομονάδες έδωκα πας τους στρατόκαυλους).
Ο καιρός επερνούσε πολλά αργά, ήθελα να παιχτώ αλλά εν είχα το θάρρος. Βλέπετε, οι δόκιμοι του όπλου μου πιάνουν μετάθεση μόνο μια φορά στους είκοσι έξι μήνες που υπηρετούν, τζαι έτσι (με εξαίρεση κάτι αποσπάσεις μικρής διαρκείας για εκπαιδεύσεις) έμεινα στο ίδιο στρατόπεδο τους πρώτους δεκαοχτώ μήνες της θητείας μου. Ήμασταν τρεις σειράες δόκιμοι όταν εμαθεύτηκε ότι οι δυο ήταν να μείνουν τζιαμαί, τζαι ο τρίτος ήταν να μετατεθεί κάπου μακριά… αρκετά μακριά.
Ο ένας ήταν μέσατζης τζαι γιούδιν του Λοχαγού του, οπότε είπαν μας σχεδόν ανοικτά ότι εν υπήρχε περίπτωση να μετατεθεί. Έτσι έμεινε ο κλήρος μεταξύ εμού και του Κ. Ο Κ. τότε έξερε το γιο του αρχηγού (ή κάτι τέθκοιο, εν θυμούμαι καλά). Είπε μου ότι εννα προσπαθήσει να γειώσει πέρκι εν τον πέψουν στην [λογοκρισία], τζαι να κάμω τζαι εγώ ότι μπορώ. Εγώ την επόμενη εβδομάδα είχα υπηρεσία σε παρατηρητήριο (διάβαζε μια εβδομάδα μέσα, συνεχής υπηρεσία). Μέσο εν είχα καμιά διάθεση να βάλω.
Ανέβηκα στο παρατηρητήριο, στο οποίο την τρίτη μέρα έφαα τζαι έφοδο. Ήρτεν ένας υψηλόβαθμος υπαξιωματικός, με ένα χαρτί που το Γενικό Επιτελείο Εθνικής Φρουράς που έγραφε “διανυκτέρευση” πάνω. Σκατά. Έκαμα του τάχα ενημέρωση, έλεγξε την κατάσταση του παρατηρητηρίου, επροσπάθησε να δει τες κάννες των Τουρκικών πυροβόλων που τες διόπτρες με αναμενόμενη αποτυχία (έπρεπε να κάμεις αρκετές μέρες για να βλέπεις έστω τζαι τες μισές), τζαι έκατσε να πιούμε ένα καφέ. Εκάμναμε μια συζήτηση περί ανέμων και υδάτων (τελικά εν ήταν καθόλου στρατόκαυλος) όταν εχτύπησε το κινητό του. Απάντησε περίπου έτσι:
- Παρακαλώ.
- […]
- Ναι, μεν ανησυχείς καθόλου, εκανονίσαμε τον μιτσή.
- […]
- Αφού είπαμε εννα πάει [σε-πολλά-καλή-θέση], γιατί ανησυχείς.
- […]
- Εν έσιει να τον ταράξει κανένας.
- […]
- Άτε, καληνύχτα.
Εγώ, επειδή είχα τζαι ελαφρώς το θάρρος του λόγω της προηγούμενης κουβέντας μας, που επεριστράφηκε μεταξύ άλλων τζαι στες ατυχείς συνθήκες που τον εκάμαν μόνιμο, είπα του αστειευόμενος “αννέν έτσι που κανονίζουνται οι μεταθέσεις κανόνισε τζαι τη δική μου”. Επερίμενα το σιέσιμο, αλλά αντί αυτό ο μόνιμος ερώτησε με το ΑΣΜ μου τζαι που θέλω να πάω. Εκατάλαβα αμέσως ότι εξιούριζε με κανονικότατα, τζαι έτσι είπα του “[ΑΣΜ]Β ΕΣΣΟ, θέλω να μείνω τζιαμαί που είμαι”. Αμέσως έπιασε το κινητό, εκάλεσε ένα νούμερο τζαι ακολούθησε περίπου το εξής:
- Έλα [όνομα-εθελόντριας-εν-υπηρεσία]. Γράψε κάτω [ΑΣΜ]Β ΕΣΣΟ, [στρατόπεδο]. Ο μιτσής εν πρόκειται να μετατεθεί, εκατάλαβες;
- […]
- Άτε, θα τα πούμε αύριο.
Αν το ήξερα ότι εν έτσι που φκαίνουν οι μεταθέσεις ήταν να του πω να με στείλει κάπου καλύττερα… Τέλοσπαντων, έδωκε μου το τηλέφωνο του τζαι είπε μου να τον πιάσω την επομένη το πρωί να τσεκάρει αν επέρασε η μη μετάθεση μου. Όπερ και εγένετο. Εν έφυα μετάθεση. Ο Κ. άμα άκουσε την κουβέντα εν με επίστευκε. Οδήγαν κάθε πρωί μια ώρα να πάει μέσα για τους υπόλοιπους έξι μήνες. Εγώ απολύθηκα στην ίδια μονάδα.
Έπρόλαβα τρεις Υπουργούς Άμυνας ώσπου να απολυθώ. Οι δύο επαρελάσαν προψές που τα κανάλια τζαι είπαν του κόσμου ότι κατά τη διάρκεια της υπουργείας τους εν υπήρχε ρουσφέττι, μόνο μεμονομένη εξυπηρέτηση ανθρωπιστικών αναγκών. Άμα λαλώ ότι το μόνο που μπορούμε να κάμουμε με ην Εθνική Φρουρά εν να τη διαλύσουμε οι συντοπίτες μου νομίζουν επέλλανα.
Στα στρατά έτυχα Ιώτα 4 πεζικάριος λόγω στραβομάρας. Έτσι με στείλαν κοντά στο σπίτι μου ΑΛΛΑ σε τάγμα με καθήκοντα κανονικού τάγματος (είχε φυλάκια) και δύναμη ημι-εφεδρικού. Για να καταλάβεις, ο Επιλοχίας που είχαμε μόλις έφτασα στο τάγμα έκαμε (ατιμώρητος) 35-45 μέρες να πάρει 1 υπηρεσιακό τζιαι έφκαλλε “λειψές” τις υπηρεσίες για να φκει κανένας σειράς του. (Αργότερα γίναν πιο καλά τα πράγματα, εδέησαν να φέρουν στρατιώτες).
Σε μας στέλναν όλους τους παραπτωματίες (με 150 μέρες φυλακή στο πρώτο εξάμηνο), είχαμε τους 2 στρατιώτες που -όντας σκαστοί και με στολή -μπήκαν με την εντούρο στα κατεχόμενα μέσω παλιάς Λευκωσίας) και συνελήφθησαν από τους Τούρκους (πέρασαν πρώτα από σκοπό, τον ρώτησαν “που δαμέ ρέσσουμεν ρε;”, “ρέσσετε” απάντησε), είχαμε και μια αυτοκτονία αργότερα… πόμπες, σhιάμισhι, απ’ όλα είχαμε.
Όλοι οι πραγμαικοί “μεσατζήδες” βρίσκονταν στη λίστα με τις αποσπάσεις. Λόγω της λειψανδρίας, βρέθηκα στο Πρώτο Γραφείο ΚΑΙ στις Διαβιβάσεις (ανειδίκευτος, εκπεδεύσαν με πας τον πίνακα & τους ασυρμάτους οι παλιοί που ηθέλαν να τους αλλάσω στο ΚΕΠΙΚ).
Κάπου στους 8 μήνες ήρτε καινούριος Διοικητής, ένας τάππος τζιαι μισός. Το πόσα τηλέφωνα έπεφταν από τή Γραμματέα του Υπουργού (γύρω στα τέλη της διακυβέρνησης Βασιλείου, αρχές Κληρίδη)… αλλά τζιαί που πολιτικούς, όπως π.χ. που το “κολοκούδιν” (ψευδώνυμο) που ήταν ΔΗΚΟικός όπως το Διοικητή… θέλω θκυό μέρες να σου τα εξιστορήσω (ΝΑΙ ΚΥΡΙΕ ΔΙΟΙΚΗΤΑ, κάποτε εκρυφάκουα).
Σε κάποια στιγμή το τάγμα βάρεσε διάλυση. Ο Λοχαγός των φυλακίων είχε ψυχολογικά και ο Δ/της που του εκόλλαν δεν έκανε τίποτα για να αυξηθεί η δύναμη στην Έδρα τζιαι να φκένουν λλίον οι στρατιώτες. Αυτόμολος δε ο Λοχαγός, άφηκεν ΓΕΝΙ, έκαμνε μέρες να πατήσει στην Έδρα τζιαι γενικά έγραψεν τα ούλλα στα αρχίδια του. Το παράδειγμα του ακολούθησαν οι στρατιώτες, με αποκορύφωμα τη νύχτα που ο ΟΥΚάς ΜΟΝΛΟΧ που ήταν υπηρεσία πήρε τηλέφωνο τον Επόπτη στο Λόχο Διοικήσεως και σχεδόν κλαμένος του ανάφερε ¨τι να κάμω πκιον, εβαώσαν την πύλη, ετυλίξαν έναν άλυσον γυρών της, εβάλαν τζιαι κλειωνιάν… τζιαι μιαν ταπέλλαν που γράφει CLOSED… τι να κάμω;”
Αυτά σε τάγμα με φυλάκια στη Πράσινη Γραμμή.
Τρίτη 21/11/2006 22:22‘Ο ένας ήταν μέσατζης τζαι γιούδιν του Λοχαγού του, οπότε είπαν μας σχεδόν ανοικτά ότι εν υπήρχε περίπτωση να μετατεθεί’
Profanos toutos pou laleis eimai egw. Giouin tou R. mou eimoun alla en eimoun mesatzhs!!
Makari na eisai kala re file. Apla eida tuxaia touth thn selida kai eipa na ‘antidrasw’
Δευτέρα 27/11/2006 04:33Αποσύρεται πάραυτα o λίβελλος και απολογούμαι εκ βαθέων! Την επόμενη φορά που εννα είσαι Κύπρο (το Δεκέβρη;) στείλε ένα ήμειλ για να σου τζεράσω μια μπύρα (ή περισσότερες) για να ξεπλύνω την αμαρτία μου.
Δευτέρα 27/11/2006 11:02