Που ήμουν μιτσής άκουα διάφορα για όσους εκαταφέρναν να φκουν πελλοί για να γλυτώσουν τη θητεία. Εφυτεύκαν κατσαβίδια τζαι εποτίζαν τα να μεγαλώσουν, εψαρεύκαν μέσα στην τουαλέττα του διοικητή, τζαι διάφορα άλλα κουφά. Σε κάποια φάση έφτασε η στιγμή που έπιασα τζαι εγώ το χαρτί, ντύθηκα στα… καμουφλάζ, πέρασα την πύλη. Είχα δυο γνωστούς που εγλυτώσαν το στρατό. Ο ένας ήβρε ένα ιατρικό πρόβλημα τζαι ο άλλος εδήλωσε πελλός. Εζήλευκα. Ένιωθα μαλάκας που εγώ επήα τζαι τζείνοι εγλυτώσαν.

Ακριβώς πριν να απολυθώ έτυχε να είμαι υπεύθυνος (μεγάλη κουβέντα για το στρατό τούτη). Μέσα σε μερικές μέρες επήρα εκατοντάδες άτομα στο ΣΝΕ λόγω αναστολών. Κάποιοι διότι επήαν ΑΤΙ τζαι επέστρεφαν για να υπηρετήσουν κανονικά, κάποιοι με σοβαρά ιατρικά προβλήματα, τζαι αρκετές δεκάδες πελλών. Κατά το μεσημεράκι κάθε μέρας είχαν τελειώσει ούλλες οι διαγνώσεις, τζαι έφτασε η μεγάλη στιγμή των τελικών αποφάσεων. Η επιτροπή είσιε (αν δεν κάμνω λάθος) 4 μέλη. Τον αρχίατρο του ΣΝΕ, δύο γιατρούς του ΣΝΕ, τζαι ένα γιατρό του δημοσίου. Μέσα στην κλιματιζόμενη αίθουσα ήμουν τζαι εγώ για λόγους γραφειοκρατικούς. Έξω από την πόρτα ήταν τρεις τεράστιοι στρατονόμοι.

Ο αλγόριθμος της όλης φάσης ήταν απλός. Ο αρχίατρος είσιε μπροστά του μια στίβη διαγνώσεις. Έπιανε την πρώτη, ελάλεν στον στρατονόμο το όνομα, εφωνάζαν τον υποψήφιο να έρτει μέσα, εμιλούσαν του για 40 δευτερόλεπτα, εθκιώχναν τον, τζαι αποφασίζαν σε 15 δευτερόλεπτα τι θα κάμουν μαζί του. Με όσους ήταν του ΑΤΙ ο διάλογος έπαιρνε 10 δευτερόλεπτα. Ο τυπικός διάλογος των 40 δευτερολέπτων ήταν κάπως έτσι (ΑΡ ο αρχίατρος, ΓΒ ο δεύτερος γιατρός, ΓΓ ο τρίτος γιατρός, ΓΔ ο γιατρός του δημοσίου που έπρεπε στες 2:30 να σχολάσει, τζαι ΑΑ ο υποψήφιος για αναστολή):

ΑΡ: Φώναξε μου τον Ανδρέα Ανδρέου.
(Ο στρατονόμος φέρνει τον Α.Ανδρέου μέσα, τζαι στήνει τον μπροστά στην επιτροπή)
ΑΡ: Ρε Αντρίκκο, εν θέλεις να υπηρετήσεις ρε;
ΑΑ: Τσου. (με χαρακτηριστικό νεύμα της κεφαλής προς τον Ύψιστο)
ΑΡ: Είσαι σίουρος;
ΑΑ: (Νεύμα της κεφαλής προς το έδαφος)
ΓΒ: Εν θέλεις να δοκιμάσεις λίες μέρες στο ΚΕΝ τζαι αν δεν σου αρέσει έλα να σου δώκουμε την αναστολή.
ΑΑ: Τσου. (επίσης με χαρακτηριστικό νεύμα της κεφαλής προς τον Ύψιστο)
ΑΡ: Εντάξει, μπορείς να πάεις.
(Ο στρατονόμος φκάλλει τον Α.Ανδρέου εν μέσω διαμαρτυριών που εν θα του πουν τωρά την απόφαση τζαι να του δώκουν το χαρτί)
ΑΡ: Εξάμηνη αναστολή;
ΓΒ: Ναι.
ΓΓ: (Νεύμα της κεφαλής προς το τραπέζι, μάλλον για να συμφωνήσει, ίσως γιατί εποτζοιμήθηκε)
ΓΔ: Εντάξει. (εκνευρισμένος που εν προσωρά πιο γρήγορα η διαδικασία)
(Υπογράφουν, σφραγίζει η εθελόντρια, τζαι διά μου το χαρτί για να συνεχιστεί η γραφειοκρατεία μετά)

Μύθος 1: Πρέπει να παίξεις τον πελλό για να σε φκάλουν πελλό. Απλά πάεις στο ψυχίατρο τζαι λαλείς του ευθέως ότι εν θέλεις να κάμεις στρατό. Αν είσαι ομοφυλόφιλος μπορείς απλά να του πεις την αλήθεια. Στο 99% των περιπτώσεων γράφει σου διάγνωση ‘ψυχωσικές διαταραχές’, πάεις στην επιτροπή όπου γίνεται ένας διάλογος παρόμοιος με τον παραπάνω, τζαι πάεις σπίτι σου.

Μύθος 2: Τούτα τα άτομα εν προβληματικά ρεμάλια της κοινωνίας. Οι παραπάνω ήταν μια χαρά άτομα που δεν επιθυμούν να χαραμίσουν 26 μήνες της ζωής τους χωρίς λόγο. Εξαιρετικά συνεργάσιμοι δεδομένων των συνθηκών τζαι της αντιμετώπισης που τους υπόλοιπους.

Μύθος 3: Πρέπει να κυνηγήσουμε τους αναστόλες γιατί γελούν μας. Έχουμε άδικο, έχουν δίκαιο. Απλά εμείς υποταχτήκαμε σε ένα σάπιο θεσμό που μας τραβά προς τον πάτο για 26 συνεχείς μήνες, χωρίς να αμφισβητήσουμε το λόγο ύπαρξης τζαι τες συνθήκες λειτουργίας του. Επειδή “πρέπει”.

Πραγματικότητα: Είμαστε όντως μαλάκες. Όχι επειδή μας εγελάσαν οι αναστόλες. Επειδή μας εγελάσαν οι αποδέκτες της μίζας, οι πατριώτες της δεκάρας, οι μόνιμοι της ανικανότητας τζαι οι πολιτικοί της ψηφοθηρίας.

Τρίτη, 31/10/2006. Καταχωρήθηκε στα Κοινωνικά