Ακάμας.

Τρίτη, 05/09/2006

Πρόσφατα έγραψα για τον Πανίκο Χρυσάνθου τζαι είπα ότι εννα έβρω τρόπο να του δώκω δέκα λίρες, έτσι για να νιώθω καλύτερα. Τωρά ήβρα τρόπο να επικοινωνήσω μαζί του, τζαι σκοπεύω να το κάμω λίαν συντόμως. Επειδή επροσφερτήκαν ακόμα 2-3 άτομα (παρόλο που εν είμαι των εράνων) αν θέλετε πέψετε μου ένα email να το κανονίσουμε. Αν θέλετε να διατηρήσετε την ανωνυμία σας κάτι εννα σκεφτούμε. Εν είμαι τζαι μεγάλος οπαδός των μπλογκομαζώξεων, πόσο μάλλον κάτω που τη σημαία μιας σταυροφορίας. Όπως τζαι να έσιει, εννα περιμένω μερικές μέρες για μηνύματα τζαι μετά να του δώσω τες δέκα τζαι ότι προκύψει που πάνω.

Τέρμα το διάλειμμα, τα κεφάλια μέσα. Είμαι τζαι νευριασμένος που τη δουλειά. Σε σημείο που εδιάβαζα τες σελίδες του Υπουργείου Εργασίας στο γραφείο μου σήμερα. Ως τωρά εν έκαμα ούτε μια εργάσιμη μέρα άνεργος που τον τζαιρό που ήρτα Κύπρο, ήρτα Παρασκευή που Λος Άντζελες τζαι έπιασα δουλειά Δευτέρα. Ίσως να εν τζαιρός να ζήσω με το ανεργιακό για έξι μήνες. Ή τουλάχιστον να το σκέφτουμαι λίες ώρες ώσπου να ξεφουσκώσω τζαι να γίνω πιο λογικός.