Τα πλάσματα που θέλουν να βάλουν βυζιά τζαι οι “alternative” εν μια μικρούλα, μικροσκοπική μειοψηφία. Άρα η ερώτηση “αν υπάρχουν άλλοι” εν… άτε, ατυχής. Όχι μόνο υπάρχουν άλλοι, στατιστικά μόνο οι άλλοι υπάρχουν.
Μέσα στη μεγάλη πλειοψηφία έσιει τρεις ομάδες. Η πρώτη, τζαι μάλλον η μεγαλύτερη, λυπάται τους Λιβανέζους τζαι βρίζει τους Ισραηλίτες. Έτσι πρέπει, εμείς ταυτιζούμαστε με τους πρόσφυγες. Η επόμενη ομάδα θέλει να βοηθήσει τζιόλας, οπότε στέλει λεφτά στον Ερυθρό Σταυρό τζαι τους Γιατρούς του Κόσμου. Η τελευταία ομάδα θέλει να κάμει κάτι παραπάνω οπότε βρίσκει κουβέρτες, φάρμακα τζαι κονσέρβες τζαι στέλλει τα τζείνα αντί λεφτά. Τούτοι ούλλοι εν “οι άλλοι” που ο Λοξίας εν τους θωρεί. Εθελοτυφλεί, έδωκε πας τη σατανική σύμπτωση, ποιος ξέρει;
Μήπως τελικά ένα από τα καλά (τα λίγα οκ) της παγκοσμιοποίησης είναι να έρθουν λιγάκι πιο κοντά μας τα προβλήματα ώστε να αρχίσουμε να βλέπουμε και λίγο πιο πέρα απ΄τα βυζιά μας;
I mean, ο Λίβανος δεν θα μπορούσε να ήταν πιο κοντά απ΄ότι τώρα που τον ζω καθημερινά εδώ μέσα. Φυσικά όλη αυτή η σκέψη θα αφορά όλο και περισσότερο τις επόμενες γενιές γιατί όπως λέει και ο loxias είναι καθαρά θέμα παιδείας.
Τρίτη 25/07/2006 20:00(αν είμαι εκτός θέματος, τότε γράφτο και στα καλαμαρέζικα…καλαμαρινέ…καραμα.. ουφ. Στα Ελληνικά εννοώ.
:)