Άσχετο αλλά επίκαιρο: Σήμερα η εταιρία που δουλεύκω έκαμε μου δώρο ένα που τούτα τα USB μασκαραλλικκούθκια που κρεμμάζεις μαζί με τα κλειδκιά σου για να μεταφέρεις δεδομένα εύκολα τζαι γλήορα (αννέν για να παίρνω δουλειά σπίτι εγελάσαν τους άγρια). Με το που το έμπηξα στο φορητό μου, το σύστημα είδε το αμέσως, αναγνωρισε το ως “USB Hard Drive” τζαι εξεκίνησα να το χρησιμοποιώ χωρίς να τροποποιήσω ούτε ένα αρχείο ρύθμισης.
Έσιει περίπου τρία χρόνια τωρά που είμαι σταθερός χρήστης Λίνουξ. Άμα λαλώ χρήστης εννοώ ολοκληρωτικά (όι dual-boot τζαι πελλάρες). Το πρόβλημα που έβρισκα πάντα, τζαι εξακολουθεί να ισχύει νομίζω, εν ότι ο ελιτισμός μας τζαι η μανία μας να πείσουμε τους απλούς χρήστες ότι πρέπει να γίνουν ειδικοί ειδάλλως εν τους αξίζει ένα καλό λειτουργικό, εκράτησε το Λίνουξ μακριά που τον μέσο χρήστη. Ευτυχώς μερικές μεγάλες εταιρίες ανατρέψαν τούτο το τεράστιο μειονέκτημα.
Μέσα στα πλαίσια τούντης ανατροπής ανέλαβα ένα ριψοκίνδυνο πείραμα. Έπεισα ένα πειραματόζωο, που εν μπορεί καν να χρησιμοποιήσει καλά καλά τα Γουίντοους της, ότι μπορεί να γυρίσει σε Λίνουξ χωρίς κανένα πρόβλημα. Θα σας ενημερώνω για τες εξελίξεις στην πορεία, όμως νομίζω ότι είμαστε στο σημείο που ο μέσος χρήστης μπορεί να ικανοποιά ούλλες του τες ανάγκες με Λίνουξ.
Ίδομεν…
