Προσκυνώ τη χάρη σου, Στέλιο μου…

Διάς μου την εντύπωση ότι ενόμισες (αλλά πάλε ξέρω σε καλύτερα τζαι συγχίζουμαι ακόμα παραπάνω) ότι τα επιχειρήματα ενός φασίστα Κυπραίου για το Κυπριακό τζαι ενός φασίστα ξένου εν το ίδιο πράμα. Για αυτό αποφάσισα να σε διαφωτίσω, για να σε περιπαίξω τζιόλας που επήες τζαι εμπλέχτηκες με τα πίτουρα μόνος σου!

Ο Κυπραίος επιλέγει να λαλεί μαλακίες πιστεύοντας ότι η παραχάραξη της ιστορίας εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Ταυτόχρονα όμως αναγνωρίζει ότι οποιοσδήποτε συντοπίτης του που εν εμεγάλωσε σε γυάλλα γνωρίζει που πρώτο σιέρι ίνταλως εξεκίνησε ο αγώνας, ποιους είσιε στόχο τζαι που εκαταλήξαν τα στελέχη του. Αντιλαμβάνεται λοιπόν ως που τον παίρνει να σερβίρει πελλάρες, για αυτό συνήθως κάμνει το μόνο γραπτώς με γενικούρες, τζαι αποφεύγει τον προφορικό διάλογο ή υπεκφεύγει με ρητορικά τεχνάσματα μωρών του δημοτικού.

Αντίθετα, η φίλη σου η φασιστολίνα, τζαι γενικά οι εκτός Κύπρου ομοϊδεάτες της, έσιει επιχειρήματα που μοιάζουν με αεροπορικό ατύχημα. Εν έχουν απλά ένα λάθος, εν μια αλυσίδα εσφαλμένων παραδοχών, αναληθών ιστορικών στοιχείων τζαι αυθαίρετων συμπερασμάτων. Πως εβρέθηκες εσύ να μάσιεσαι να τακτοποιήσεις τα συντρίμια μετά που αεροπορικό δυστύχημα, εγώ εννα πελλάνω. Στην τελική εν καλύτερα να μεν χάσεις την ώρα σου, τζαι εσύ, που είσαι ο πρώτος διδάξας, επήες να κάμεις μαθήματα ιστορίας (όι πολιτικής, μεν μου αγχώνεστε, ιστορίας είπα) σε ανεπίδεκτους μαθήσεως.

Πρέπει να παραδεχτώ όμως ότι διασκεδάζει με αφάνταστα τούτος ο αυτολιβανισμός των δήθεν μαρτύρων. Ιδίως το κομματούιν “[…] χωρίς φωνή, με προστάτιδα μόνο την Παναγία, κατάφερε να παρασύρει […]”. Μάνα μου ρε, έλυσεν τους η μίλλα μου! Εν σαν τον μητροπολίτη Πάφου που μας είπε ότι εν θέλει με τίποτε να γίνει Αρχιεπίσκοπος αλλά επειδή πιέζει τον το ποίμνιο εννα θυσιαστεί για χάρην της εκκλησίας. Μες την τρελλή αλήθεια.

Παραδέχτου (αφού εξήγησε σου η γυναίκα ότι “λίγοι είναι οι έντιμοι του μέα κούλπα”) το λάθος σου τζαι μπορεί να κερδίσεις τη συγχώρεση, ίσως τζαι τον παράδεισο. Εγώ εννα περιοριστώ στο να σου τζεράσω ένα τσάι κουρτουνιά που εννα έρτεις πίσω, τζαι να σου δώκω την ειλικρινή ευκαιρία (χωρίς να υποσχεθώ ότι εν θα γελώ) να μου εξηγήσεις πως το εσκέφτηκες να απαντήσεις εμπεριστατωμένα σε έτσι τύπους, δεδομένου ότι αθκειασερός δεν τυγχάνεις. Γεια σου Στέλιο, ρομαντικέ!

12 Αντιδράσεις από τους έξω

Αντιδράστε