Σχόλια στο Οι φτωχοί (;) συγγενείς.

Από: γιωργong

γιωργong — Thu, 22 Jun 2006 07:30:04 +0000

Πολύ ωραίο χώσιμο, ανταποκρίνεται σε όλες τις αντιδράσεις που μου προκαλεί η Ελλαδική εικόνα «για σας τους Γκυπραίους». Πες τα.

Από: S G

S G — Mon, 20 Feb 2006 22:58:36 +0000

χωσε οσο θες, το κειμενο ειναι κλασικα απαραδεκτο κειμενο Ελευθεροτυπιας…

(νεοϊδρυθεν το Πανεπιστημιο Κυπρου! ενα πανεπιστημιο που στην ερευνα ειναι σε μερικες σχολες καλυτερο απο το Αθηνων!)

Από: gelial

gelial — Sat, 18 Feb 2006 09:44:01 +0000

Νομίζω ότι είστε περισσότερο αυστηροί απ’ότι πρέπει. Με την έννοια ότι ναι, ο επισκέπτης είναι αυτός που έρχεται σε ένα μέρος για περιορισμένο χρόνο και μεταφέρει, εκτός από πληροφορία, αίσθηση και εντυπώσεις. Εξάλλου δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια «επίσημη» κρίση για μια πόλη, την οποία έοχυν η κάτοικοι και η «στρεβλή» την οποία έχουν οι «ξένοι». Μέσα στον ίδιο τόπο υπάρχουν πολλές πραγματικότητες και όλα εξαρτώνται από την οπτική μας. Εγώ μένω στην Αθήνα, την οποία μπορεί να πω υπέροχη αν εστιάσω σε συγκεκριμένα πράγματα, ή ανυπόφορη αν εστιάσω σε άλλα.
Και για τη διάλεκτό σας, νομίζω ότι κάνεις ένα λάθος. Πιστεύω ότι όταν ο άλλος έγραψε ότι αντιστέκεται στην επίσημη γλώσσα, δεν εννοούσε ότι είναι η διάλεκτος το παρελθόν που ανθίσταται, αλλά το παρόν που ανθίσταται. Άλλωστε σε πολλές περιοχες της Ελλάδας ομιλούνται διάλεκτοι, όλες όμως έχουν σταθερά φθίνουσα πορεία.

Από: Christos

Christos — Sat, 04 Feb 2006 02:40:31 +0000

Περιμένετε απο καλαμαρά να σας κρίνει την Λευκωσία??? Δεν είναι σε θέση να την κρίνει. Πόσο μαλλον να γραψει ποιητικά. Σε σύγγρηση με την Αθήνα, η Λευκωσία είναι η πιο ομορφη πόλη του κοσμου.

Από: Γιώργος Στρατής

Γιώργος Στρατής — Tue, 31 Jan 2006 22:37:38 +0000

Φοίβο, σε ευχαριστώ για την εικονική σου επίσκεψη

Ο κύριος Ρούβαλης είναι πιστεύω αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας πλειοψηφίας. Σε προσωπικό/επαγγελματικό επίπεδο τον κατατρέχει η (λυκειακή;) ανάγκη να γράψει ένα σουρρεαλιστικό ταξιδιωτικό ημερολόγιο. Στο επίπεδο φανταστικής ομάδας ξυπνά μέσα του ο αποικιακός πατερναλισμός. Τέλος, σε επίπεδο υπερεθνικής συνομοταξίας (βλέπε τουρίστας) βαφτίζει την πρώτη εντύπωση γνώση και αντικαθιστά με αυτή την άγνοια του. Δεν έχω να πω τίποτε παραπάνω από όσα έχει ήδη πει ο Φοίβος για το αποτέλεσμα του κοσκινίσματος μιας επίσκεψης του στην Κύπρο από τα φίλτρα αυτά.

Από: Φοίβος Παναγιωτίδης

Φοίβος Παναγιωτίδης — Mon, 30 Jan 2006 16:23:40 +0000

@pierre menard: η ερμηνεία σας είναι πολύ ενδιαφέρουσα, αλλά νομίζω πως αποδίδετε στον συντάκτη επικοινωνιακές προθέσεις που μάλλον δεν είχε. Πρώτα απ’ όλα, για να ισχύει χρειάζεται ένα ‘ανάμεσα’ πριν το «στο σημαίνον και στο σημαινόμενο». Εξάλλου, από τα υπόλοιπα που γράφει μπορώ να υποθέσω πως δεν είχε ο συντάκτης κάτι τόσο λεπτεπίλεπτο και βαθύ κατά νου.

@δρακούνα: σε πρώτο επίπεδο έχετε δίκιο, όντως οι επισκέπτες είναι άσχετοι. Σε δεύτερο, ναι, οι επισκέπτες ξεκινάμε την επαφή μας με έναν τόπο με βάση, συνήθως, στερεότυπα: η ερωτική Σαλονίκη, το μαγευτικό Ρίο, οι ξέφρενοι ρυθμοί του Τόκυο, η κοσμοπολίτικη Νέα Υόρκη, ο γραφικός Πύργος Τηλλυρίας, το ακριτικό Καϊμακλί κ.ο.κ. Ώς εδώ, πάει καλά. Αυτό που επισημαίνω όμως είναι και κάτι άλλο: πρώτον, ο συντάκτης αφορμάται από πατερναλιστικά-αυταρχικά (‘αποικιακά’ τα είχε πει ο Γιώργος) και στρεβλά στερεότυπα και δεύτερον αισθάνεται την ανάγκη να μας τα μεταδώσει με τον ασυνάρτητο / ψευδοποιητικό, αλλά τελικά πολύ δογματικό, τρόπο του.

Από: drakouna

drakouna — Mon, 30 Jan 2006 13:52:29 +0000

Αν κάτσεις και εσύ να γράψεις για την Αθήνα, οι Αθηναίοι πολύ πιθανό να σε κράξουν. Πάντα ο επισκέπτης γράφει χωρίς πραγματικά να ξέρει. Γράφει ότι του κάνει εντύπωση (και πολύ συχνά είναι παραπλανητικός). Είναι σαν ιμπρεσσιονιστής του γραπτού λόγου.
Το Άμστερνταμ π.χ. περιγράφεται πάντα ως κοσμοπολίτικη πόλη με coffee shops. Οι βέροι κάτοικοι του άραγε πως το περιγράφουν?

Από: Pierre Menard

Pierre Menard — Fri, 27 Jan 2006 21:28:20 +0000

»Το ηχόχρωμα παρεισφρέει στο σημαίνον και στο σημαινόμενο των λέξεων, οι φράσεις και οι προτάσεις αποκτούν μελωδικό νόημα από άλλες εποχές»

Απλά να πω κι εγώ τη δική μου ερμηνεία για το τ΄ήθελε να πει ο ποιητής. Προφανώς δεν εννοεί ότι το ηχόχρωμα παρεισφρύει στο σημαίνον και παρεισφρύει και στο σημαινόμενο. Μάλλον θέλει να πει (αν κατάλαβα καλά) ότι παρεισφρύει ανάμεσα στα δύο, δηλαδή παρεμβάλλεται. Πιο απλά θέλει να πει ότι ναι μεν η κυπριακή διάλεκτος ικανοποίεί τις επικοινωνιακές ανάγκες (δηλαδή οι οι φθόγγοι της σημαίνουν έννοιες), αλλά πέρα απ’ αυτό υπάρχει και αυτό το κακόμοιρο το ηχόχρωμα, το οποίο μάλλον ο ποιητής το φαντάζεται να έχει συναισθηματικές και συγκινησιακές διαστάσεις. Με άλλα λόγια, ναι μεν η κυπριακή διάλεκτος είναι επικοινωνιακό όργανο, αλλά και έχει και πέραν αυ΄τού σημασία.
Είναι προφανές πόσο επιφανειακή είναι η άποψη αυτή. Μόνο ένας ξένος θα μπορούσε να νιώσει συγκίνηση για τα κυπριακά. Φυσικά και είναι επικοινωνιακό όργανο αλλά πέραν αυτού τίποτα. Η στετέ μου η Μαρίκκα που άκουεν τον παππού μου να της λαλεί «Εν τσαι έχω μάθκια πας τον κώλο για να θωρώ ποιος ρέσσει που ταπισώ μμου», δεν νομίζω να θαύμαζε κανένα ηχόχρωμα. Μόνο όταν έρχεσαι απέξω μπορεί να κάθεσαι να θαυμάζεις με συγκαταβατικό ύφος το πιο φυσικό πράμα του κόσμου: μια διάλεκτος να είναι τέτοια ακριβώς λόγω της προφοράς της.
Ελπίζω να βγάζουν νόημα αυτά που έγραψα, και συγγνλωμη αν ήταν πολλά και σας κούρασαν

Από: Χρύσω

Χρύσω — Fri, 27 Jan 2006 16:55:20 +0000

[σ.σ. Το σχόλιο γράφτηκε εκ παραδρομής και διαγράφηκε μετά από παράκληση της Χρύσως]

Από: kukuzelis

kukuzelis — Fri, 27 Jan 2006 12:06:28 +0000

Αμήν.