Όσο μεγαλώνω οι δύσκολες αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο εύκολα
Τες τελευταίες εβδομάδες (βασικά μετά που άκουσα μια σημαντική λεπτομέρεια για το εγγύς μέλλον) ψήνεται στα ενδότερα της συνειδητής μου ύπαρξης μια ιδέα ανατρεπτική. Εκατέληξα με σχετική βεβαιότητα τζαι πολλή ευκολία στην απόφαση να πετάξω μια κακή επένδυση χρόνου στα άχρηστα. Η τελευταία φορά που έπιασα απόφαση με τέτοιες επιπτώσεις στον περίγυρο μου ήταν που απέρριψα τες επιστήμες αγωγής για να σπουδάσω κάτι άλλο που με επόρωνε παραπάνω. Έφαα (τζαι τρώω ακόμα) πολύ περιπαίξιμο. Τούτη τη φορά μάλλον εννα γίνω τζαι επίσημα το μαύρο πρόβατο.
Γιατί όμως να αυτοστιγματιστώ με τόση άνεση; Το πρώτο που μου επέρασε που το νου εν ότι έγινα ένας αναίσθητος ξεροτζέφαλος τεμπέλης. Μετά εσυνειδητοποίησα ότι πάντα ήμουν ένας αναίσθητος ξεροτζέφαλος τεμπέλης άρα εν μπορεί να εν μόνο τούτο. Ύστερα εσκέφτηκα ότι τα αντικειμενικά κριτήρια εν τέθκοια που βαρούν παραπάνω που τες κακές γλώσσες, άρα ένας rational agent θα έπιανε την ίδια απόφαση με μένα. Στο τέλος της ημέρας όμως απλά έπαιξα μια φανταστική συζήτηση στο νου μου τζαι επείστηκα οτι έτσι πρέπει να κάμω.
Έτσι λοιπόν με το τέλος του χρόνου τζαι για πρώτη φορά στη ζωή μου αφήνω κάτι μισοτέλειωτο. Αν το μετανιώσω στην πορεία μάλλον εν θα σας το πω, αλλά με τα τωρινά δεδομένα αποφασίζω εύκολα να κάμω κάτι ανεπανάληπτο στα χρονικά μου.
Παραιτούμαι
Ενισταμαι για το αναισθητος και για το τεμπελης αγαπητε!
Νακκουριν ξεροκεφαλος μπορει αλλα οι τζ ετσι…
Εν συντομια, μπεεεεεεεεεεεεεεεεε
?!
!
Τι εννοεις ρε; Που τι πραμα;
Καλώς το Νικόλα. Στείλε κανένα email να μας πεις αν είσαι καλά
Πάντως (επειδή ρωτούν και άλλοι) δεν εννοώ τη δουλειά μου.
Εγώ πάλι γιατί έχω το προαίσθημα ότι δε θα σε ξαναδούμε από τα λημέρια μας…;
Η έγκαιρη παραίτηση είναι δείγμα ωριμότητας.
Μακάρι να το είχα κάνει κι εγώ δυο τρεις φορές – όταν έπρεπε!
(Επειδή η ζωή είναι μια μαλ@@@@@, δε σημαίνει οτι πρέπει να τραβάμε ΤΑ ΠΑΝΤΑ μέχρι το τέλος!)
ΥΓ. Κουμπάροι Τζιπραίοι, όταν η συζήτηση αποζητά επιχειρήματα προς έναν καλόπιστο συνομιλητή – γιατί το ρίχνετε στους χρησμούς και στα ακαταλαβίστικα; Είναι ίδιον της νήσου – δε νομίζω. Οι Κύπριοι συμφοιτητές και συνάδελφοι που γνώρισα συζητούσαν …κανονικά!
μερικές φορές όταν ο λόγος που αρχίζεις κάτι, παύει να έχει νόημα και δεν υπάρχει εκείνη η μεγάλη ΙΔΕΑ πλέον, (άσχετα από όλες τις δυσκολίες ή μαλακίες που πρέπει να ανέχεσαι) είναι εντάξει να τα παραιτάς. Καλή τύχη με την απόφαση σου.
Αν τζιαι εν αδύνατο να καταλάβει κάποιος σε τι αναφέρεσαι, που το ήφος φαίνεσαι ενθουσιασμένος τζιαι σίουρος, όπως που να φέυκουν δεσμά που πάνω σου τζιαι τούτο εν αρκετό. Καλή τύχη Γιώργο
panos,
Φοβάμαι πως η λέξη ‘Τζυπραίος’ δεν υπάρχει στην ενδιάθετη γραμματική κανενός Κυπραίου. Να το πω και απλούστερα: ο Κυπραίος στα κυπριακά είναι ‘Κυπραίος’.
Το δε περιπαικτικό ‘Τζυ(μ)πραίος’, και μάλιστα συνοδευόμενο από το ‘κουμπάρος’, υπάρχει μόνο στο ισχνό μεταγλωσσικό οπλοστάσιο νεοαποικιοκρατών και υπερφίαλων Καλαμαράδων.
Όπως εγώ, δηλαδή.
Απολογούμαι, αγνοούσα οτι η λέξη χρησιμοποιείται περιπαικτικά
(και να πεις πως δεν ξέρω τη φράση: καλύτερα να μασάς, παρά να μιλάς – Κυπριακά…)
Όσο για τα υπόλοιπα, συ είπας, φίλε Sraosa.
Μπορεί να διαθέτω κι εγώ «ισχνό μεταγλωσσικό (;) οπλοστάσιο», αλλά όχι ως «νεοαποικιοκράτης και υπερφίαλος Καλαμαράς». Αρνούμαι ως παντελώς άσχετες τις δύο από τις τρεις λέξεις – αλλά πως αποδείξω οτι δεν είμαι ελέφαντας σε κάποιον που (φαίνεται ότι) συνηθίζει να βλέπει ως ελέφαντα όποιον τυχαίνει να έχει άλλη άποψη από τη δική του; Άστο να πάει…
Διαβάζοντάς σε πάντως, παίρνω σπουδαία μαθήματα: τέτοιες μπουμπουνιστές και θυρυβώδεις λέξεις, σπάνια συναντά κανείς τη σήμερον ημέραν… Νάσαι καλά!
panos,
… επειδή είναι ντροπή σε «ξένο αχυρώνα», δεν θα κάνω περαιτέρω κατάχρηση της φιλοξενίας του Γιώργου μετά από αυτό.
Λυπάμαι που πονούν τα αυτιά σας εξ αιτίας μου, που σας κάνω να θέλετε να μασάτε και που νομίσατε πως σας θεωρώ ελέφαντα. Δεν είστε. Σας ευχαριστώ για τις ευχές σας.
Sraosha,
Αφού βεβαιώνεις εγγράφως οτι δεν είμαι ελέφαντας, ησύχασα…
ΥΓ. Γιώργο, ζητώ συγγνώμη για τις παραφωνίες, στο βαθμό που μου αναλογεί η ευθύνη τους.
ΥΓ-2. Άφησα να περάσει κάποιος χρόνος, για να μην απαντήσω σε άπταιστα καλαματιανά – και γίνει η σελίδα χαλαμάντουρα…
ε κουμπαρε (ειμαι τζε εγω τζιπραιος) εστειλα σου ι-μεϊλ αλλα εν απαντησες. ιντα που εννα γινει;