Έφαε ξύλο ένας καθηγητής (ούτε ο πρώτος ένι, ούτε ο τελευταίος) τζαι (αφορμή βοήθα με) οι καθηγητές ανακοινώσαν απεργία. Τζαι παρόλο που η από τηλεοράσεως δήλωση του προέδρου της ΟΕΛΜΕΚ ότι η λεκτική/ψυχολογική βία που ασκείται από μαθητές σε καθηγητές εν καθημερινό φαινόμενο σηκώνει συζήτηση (κύριε πρόεδρε, το αντίστροφο συμβαίνει, και πόσο συχνά;) θα ασχοληθώ μόνο με το κύριο θέμα.
Παρόλο που εν εδκιάβασα τα σχέδια υπηρεσίας των καθηγητών, μπορώ να πω με σχετική βεβαιότητα ότι εν γράφει πούποτε μέσα τες λέξεις αστυνομικός και δεσμοφύλακας. Το πρόβλημα εν ότι πρέπει κάπου να αναφέρεται η λέξη πειθαρχία, με τρόπο που να επιτρέπει την προσωπική ερμηνεία του όρου.
Πολλοί καθηγητές αντιλαμβάνουνται την πειθαρχία όπως την αντιλαμβάνεται ο παλιός στρατιώτης που καλείται να εκπαιδεύσει νεοσύλλεκτους (διάβαζε: με ένα παντελώς ηλίθιο τρόπο). Θεωρεί ότι οφείλει να γίνει δικαστική τζαι εκτελεστική εξουσία. Αυτοδιορίζεται θεματοφύλακας του γράμματος του νόμου, τζαι ερμηνευτής του πνεύματος του νόμου. Εγώ παπάς, εγώ τατάς => τρέμε ταλαίπωρε μαθητή[*].
Ως πρότινος ήταν κοινωνικά αποδεκτό να αναλαμβάνει ο καθηγητής καθήκοντα δικαστή τζαι αστυφύλακα. Σιγά σιγά όμως άρκεψε να φθείνει η αποδοχή της φυσικής βίας, μέχρι του σημείου που σήμερα απλά απαγορεύεται, τζαι καλώς απαγορεύεται κύριε Χαχολιάδη που αρθρογραφείς προοδευτικά στον Πολίτη. Αντί βίτσας λοιπόν ο σημερινός καθηγητής ανεμίζει το απουσιολόγιο. Φοβερίζει τους μαθητές ότι θα τους αποβάλει, ότι θα τους κόψει το σχολικό ταξίδι στο εξωτερικό, τζαι γενικά ότι κατεβάσει ο νους του (κι έλεγες για λεκτική/ψυχολογική βία κύριε πρόεδρε της ΟΕΛΜΕΚ).
Τζείνο που διερωτούμαι εγώ είναι αν υπάρχει τζαι κάποιος άλλος εχτός που μένα που να βλέπει ότι το να χρίζεται ένας ανθρωπάκος (με πτυχίο φυσικής, φιλολογίας, μαθηματικών και ξέρω εγώ τι άλλο) προσοντούχος αστυνομικός, ψυχίατρος τζαι κοινωνιολόγος απλά επειδή διδάσκει εν απόλυτα φυσιολογικό να οδηγήσει στες στιγμές τρέλλας που βλέπουμε συχνά πυκνά στα σχολεία. Ο άθρωπος που εν ξέρει καλά καλά να διδάξει, εννα ξέρει πως να χειριστεί ιδιάζουσες περιπτώσεις μαθητών με προβλήματα συμπεριφοράς, οικογενειακά προβλήματα, ψυχιατρικές παθήσεις τζαι δυσκολίες μάθησης που εν μπορεί καν να τες διαγνώσει;
Για να μεν υπάρχει βία, το πρώτο βήμα είναι ο καθηγητής να συγκεντρωθεί στο καθηγητιλλίκι τζαι να σταματήσει να ασχολείται με την αστυνόμευση. Ο καθηγητής εν γίνεται να διδάσκει τζαι ταυτόχρονα να εν τζαι όργανο καταστολής. Αν δεν θέλει ο μαθητής για οποιοδήποτε λόγο να εν τζιαμαί, πρέπει να τον αναλάβουν οι γονιοί του, ένας ψυχολόγος, ένας κοινωνικός λειτουργός, σε ακραίες περιπώσεις ένας αστυνομικός. Ο καθηγητής πρέπει να αφήκει τον μιτσή να πάει στο καλό αν δεν θέλει να εν στο σχολείο. Στες περιπτώσεις που ο μαθητής θέλει να μείνει μέσα στην τάξη για να διαλύσει τα πάντα πρέπει να φύει ο καθηγητής, τζαι να ειδοποιήσει άτομα προσοντούχα για να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
Υπάρχουν τζαι μικροκαταστάσεις που μπορεί να τες χειριστεί τζαι ο καθηγητής, αλλά δυνητικά εκρηκτικές περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζουνται που άτομα με τη γνώση τζαι την εμπειρία να τες χειριστούν σωστά.
ΥΓ: Τον τζαιρό που εδικαιούνταν να δέρνουν τζαι ο μαθητής εδικαιούτουν να κρύφει ελαλούσαν πως “το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο”. Τωρά που δικαιούνται να διαμαρτυρηθούν όταν φαν ξύλο που τον μαθητή φαίνεται πως εν υποστηρίζουν πλέον τη γνωστή ρήση. Πως το λεν οι καλαμαράδες, “θα γυρίσει ο τροχός, θα γαμήσει κι ο φτωχός”; Κάπως έτσι, κύριοι καθηγητές.
[*] Θυμούμαι χαρακτηριστικά την υποδιευθύντρια που εβούραν τους μαθητές που πίσω με τη ρίγα για να μετρήσει το μήκος των μαλλιών τους, όταν ο κανονισμός έλεγε “ευπρεπής εμφάνιση”.
Εγώ πάλι δεν βλέπω τα πράγματα τόσο απλά όσο εσύ, δηλαδή ότι είτε θα βγάλει ο καθηγητής το μαθητή έξω από την τάξη ή θα φύγει αυτός και θα ζητήσει βοήθεια από άλλον. Γιατί τα προβλήματα δε λύνονται έτσι απλά. Υπάρχουν περιπτώσεις μαθητών που είναι τόσο ιδιάζουσες που άπαξ και δεν τους “κάτσει” καλά η σχέση καθηγητή-μαθητή (πίστεψε με η σχέση αυτή μπορεί να χαλάσει από την πλευρά ενός μαθητή και μόνο με μια απλή παρατήρηση από τον καθηγητή του) που μπορεί να περάσει ολόκληρη η σχολική χρονιά και ο καθηγητής να μην κάνει τη μισή ύλη απ’ αυτή που προβλέπεται. Τώρα θα μου αντιτείνεις ότι: τι σε νοιάζει εσένα παραπάνω, να γίνεται σωστά ένα μάθημα ή να δημιουργείς άτομα σωστά στην κοινωνία; Ίσως όμως κι εγώ να απαντούσα με ερώτηση του στυλ: τι φταίνε αυτοί οι μαθητές που είναι μέσα στην τάξη γιατί πραγματικά θέλουν να μάθουν; Γιατί δεν βράζουν όλοι τους στο ίδιο καζάνι! Και φυσικά παραδέχομαι και δεν αντιλέγω ότι το ίδιο ισχύει και για τους καθηγητές, γιατί δεν έχουν όλοι τους την ίδια ιδιοσυγκρασία και τρόπο προσέγγισης και αντιμετώπισης των καταστάσεων μέσα σε μια τάξη.
Τέσπα, δεν ξέρω αν γίνομαι σαφής, αλλά γενικά δεν παίρνω το μέρος κανενός. Απλά επισημαίνω κι εγώ ότι υπάρχει πρόβλημα, σοβαρότερο ίσως απ’ ότι θα έπρεπε. Κι έτσι απλά για να μην παρεξηγηθώ, δεν υποστηρίζω ούτε εγώ την “ψυχολογική άσκηση βίας” ή ότι το “ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο” (για καμία και από καμιά πλευρά). Κάθε άλλο μάλιστα! Παρόλα αυτά πιστεύω ότι η λύση σε τέτοια προβλήματα δεν είναι καθόλου απλή. Πρέπει να γίνει κάτι στο ενδιάμεσο έτσι ώστε ο ρόλος καθηγητή-μαθητή να εξομαλυνθεί. Ίσως να πρέπει οι καθηγητές, πριν μπουν μέσα σε μια τάξη, να έχουν προηγουμένως παρακολουθήσει κάποια σεμινάρια ψυχολογίας, η δεν ξέρω κι εγώ τι… Ίσως πάλι οι ίδιοι οι γονείς να πρέπει να μαθαίνουν στα παιδιά τους ότι στο σχολείο πάνε για ένα Α σκοπό και όχι για τον Β ή τον Γ. Όπως και να ‘χει… πιστεύω πως έχει παρατραβήξει το σχοινί και άμα συνεχίσει έτσι θα κοπεί. Τζιαι μετά… σάστα τζιαι γύρασειν…
Κυριακή 06/11/2005 18:51Οι πολυάριθμοι “ειδικοί” στην αντιμετώπιση σχολικών κρίσεων(έκτακτοι; μόνιμοι; με το κομμάτι; εθελοντές;) που αναφέρεις - υπάρχουν, άραγε, στην Κύπρο;
Αν υπάρχουν (και μπορεί η οικονομία του κράτους και τα οικονομικά των γονιών να τους συντηρούν) - έχει καλώς.
Αλλιώς, προς τι ο πανικός; Όλα θα εξακολουθήσουν να αντιμετωπίζονται όπως πάντα: εμπειρικά, με την καλή ή την κακή διάθεση των εκπαιδευτικών.
Τέλος, θυμίζω: κάποιοι (σήμερα) “φτωχοί” που νομίζουν πως ήρθε η ώρα και γύρισε ο τροχός - σε πολύ λίγα χρόνια θα δουλεύουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ ως εκπαιδευτικοί στα σχολεία.
Τότε, ο τροχός θα έχει πάρει τούμπα προς τη ΛΑΘΟΣ πλευρά - και θα τους οικτίρει ο κώλος τους…
Κυριακή 06/11/2005 23:11Δε φαντάζεσαι τι σημαίνει να έχεις ένα 16χρονο κωλόπαιδο και να σου κάνει την τάξη — και τα νεύρα — άνω κάτω επειδή έτσι γουστάρει (να μην ταυτίζουμε ρομαντικά το τσαμπουκάλεμα με πολιτικού χαρακτήρα ‘εξέγερση’), να έχεις τους γονείς ενοχλημένους γιατί θίχτηκε το μωρόν τους και τη διεύθυνση να μη θέλει να γίνει θέμα.
Είμαι κατά της στρατοκρατίας (στα σχολεία και αλλού), όπου μετριούνται φούστες, σκουλαρίκια, μαλλιά ή κουβάρια, και φυσικά οι νοσταλγοί της βέργας και των προσβολών, οι ίδιοι που ζητούνε να εργάζονται περισσότερο οι καθηγητές, αφού έτσι γινόταν στον καιρό τους, καλύτερα να πάνε στο καφενείο να παίξουν καμμιά πιλότα ή ταβλάκι.
Όμως και οι καθηγητές είναι άνθρωποι και δικαιούνται να εργάζονται με ασφάλεια και (όσο το δυνατόν) ψυχική γαλήνη, κι ας ζούν οι γονείς (οι κατά τον νόμο υπεύθυνοι, δηλαδή) του μόγγολου στον κόσμο της κουκουρούκου, γονείς σαν κι αυτούς που δίνουν στο βλαστάρι τους την BMW χωρίς να έχει δίπλωμα, μην και του μαραθεί το σφρίγος της στύσης του…
Δευτέρα 07/11/2005 12:59Πρέπει να έδωσα λάθος εντυπώσεις. Εγώ συμφωνώ απόλυτα ότι ένας κακομαθημένος δεκαεξάχρονος μαλάκας μπορεί να διαλύσει μια τάξη με το έτσι θέλω. Εκείνο που λέω είναι ότι δεν είναι δουλειά του καθηγητή να τον συνετίσει. Δουλειά του καθηγητή είναι να διδάξει το μάθημα του αντιμετωπίζοντας μικροαταξίες και γενική ανωριμότητα. Για πιο σοβαρά περιστατικά πρέπει να αναζητηθεί βοήθεια αλλού. Τα φαινόμενα βίας δεν τα βλέπω ως εξέγερση, τα βλέπω ως νταηλίκι της κακιάς ωρας. Τα θεωρώ εξίσου λανθασμένα με την πεπαλαιωμένη άποψη ότι άμα δέρεις τον μαθητή θα συνετιστεί.
Το μόνο που θέλω εγώ είναι να αναγνωριστεί επιτέλους ότι ο εργοδότης έχει την ευθύνη να διατηρεί κάποιες μίνιμουμ συνθήκες εργασίας για όλα τα επαγγέλματα. Αν πάτε το πρωί στο γραφείο σας και είναι πλημμυρισμένο στα σκατά ως το γόνατο είναι ευθύνη σας να το καθαρίσετε;[*] Γιατί αναμένουμε τότε ότι ο καθηγητής πρέπει να είναι και αστυνομικός, και ψυχολόγος και κοινωνικός λειτουργός; Ο άνθρωπος έχει κάθε δικαίωμα να μη βάλει το χέρι στα σκατά και να ζητήσει από τον εργοδότη του να επιληφθεί του θέματος με προσοντούχο προσωπικό. Ειδάλλως κινδυνεύει να φάει ξύλο.
[*]Το πείραμα σκέψης δεν ισχύει για βοθροκαθαριστές.
Δευτέρα 07/11/2005 13:23