Γενικά εν είμαι ο τύπος που δίνει ή δέχεται ευχαριστίες. Νιώθω απίστευτα άβολα τζαι στες δυο περιπτώσεις. Άμα είναι να δείξω σε κάποιον την εκτίμηση μου, προτιμώ να το κάμω με έργα. Άμα κάμω κάτι για κάποιον κάμνω το χωρίς ελπίδες παραδείσου.
Θα κάμω μιαν εξαίρεση για να ευχαριστήσω τους εργοδότες μου. Πρώτον διότι χωρίς να έχουν καμιά απολύτως υποχρέωση τζαι εντελώς εις βάρος τους, εδώκαν μου το χρόνο τζαι το χρήμα για να κάμω μεταπτυχιακό. Δεύτερο διότι κανένας τους εν μπορεί να διαβάσει ελληνικά, οπότε ξέρω πως εν τίθεται θέμα γλυψίματος ή αμηχανίας.
Είναι και γαμώ τα άτομα. Μακάρι να εν πάντα καλά.
Φρέσκους απόφοιτους που αγγλικά πανεπιστήμια πιάνετε καθόλου; Εννα γυρεύκω δουλειά σε κανένα χρόνο.
Χου χου χου.
Τετάρτη 05/10/2005 00:59Με συγκίνησε η καταχώρηση με τις ευχαριστίες. Σε νοιώθω. Οταν σε κάποιες περιπτώσεις έτυχε να έχω κι εγω τέτοιας ποιότητας εργοδότη, πετούσα κυριολεκτικα. Συνέβη να δουλεψω, τότε, τρια συνεχη μερόνυχτα, με ΣΥΝΟΛΙΚΟ υπνο …τρισήμιση ωρών! Αλλά ήμουν πανευτυχης.
….Και κάτι ιδιοτελές. Ελπίζω αυτο το μεταπτυχιακο που λες, να μην επηρεάσει τις προοπτικες συνεργασίας που λέγαμε!!!
Τετάρτη 05/10/2005 04:07Και εσύ να ‘σαι καλά… Είναι καλό ο καλός λόγος να πηγαίνει εκεί που πρέπει όταν πρέπει.
Πέμπτη 06/10/2005 00:45