Για να είσαι πετυχημένος πρέπει να πουλάς. Για να πουλάς, ας πούμε, δίαιτα πρέπει να πείθεις την γκόμενα ότι όπως ένι δεν πρόκειται να της κάτσει κανένας. Φυσικά η επικοινωνία εν δύσκολο παιχνίδι. Εν της λαλείς «είσαι πασιά», γιατί εννα σου πει να πάεις να μαμηθείς. Λαλείς της «είσαι ικανή, έξυπνη, δυναμική, τζαι τραβάς τους άντρες, ακριβώς όπως τη γκόμενα που σου δείχνω στη φωτογραφία», η οποία τυγχάνει να είναι στέκκα του πιλιάρτου τζαι κάθουνται της ούλλοι. Μετά υπόσχεσαι της αποτελέσματα που η δίαιτα σου εν πετυχαίνει ούτε σε παράλληλο σύμπαν.
Την τιμή εν τη συναφέρνεις.
Δέτε ας πούμε πως πουλά ο Τάσσος στάτους κβο στους Κυπραίους. Στους Ελληνοκύπριους (το πρώτο που τα τρία target markets) πουλά Κυπριακή Δημοκρατία, σε χαμηλές τιμές τζαι με το τσουβάλι. Μιλά λοιπόν για «την πιο ισχυρή ασπίδα εναντίον κάθε επιβουλής και το πιο αποτελεσματικό εχέγγυο, για τη φυσική και εθνική μας επιβίωση«. Ταυτόχρονα, για να εν σίουρος ότι ο Ελληνοκύπριος εν πρόκειται να πάει σε εναλλακτικά προϊόντα, προσθέτει κάπου αλλού ότι «[η] Τουρκία, ως παράνομος εισβολέας και κατακτητής, έχει κάθε λόγο να μην αναγνωρίζει την κρατική μας υπόσταση και να επιδιώκει τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, για να δεχθεί να αναγνωρίσει ένα άλλο, διάδοχο κρατικό μόρφωμα«. Φάτε την, νενέκηδες! Έχοντας ξεκαθαρίσει έτσι το τοπίο, μπορεί φυσικά να αφήνει το περιθώριο ότι σε αόριστο χρόνο μπορεί τζαι ο ίδιος να πουλήσει μια λύση κάτω που άλλο branding (γιατί αν μη κακό έρθει η ώρα να κάμει συμβιβασμό, εννα πρέπει να τον πουλήσει τζαι τζείνο ως επιτυχία).
Η μαεστρία όμως εν ότι με την ίδια ομιλία κρατά το δεύτερο target market, τους Τουρκοκύπριους, τζιαμαί που θέλει. Σε περίπτωση που άκουε κανένας κκιλίντζιρος το διάγγελμα του, φροντίζει να του κλείσει το μυαλό χρησιμοποιώντας αυτό που ονομάζουμε trigger words. Ξεκινά νωρίς νωρίς με φράσεις όπως «[η] τουρκοκυπριακή ανταρσία«, ώστε να εν σίουρος πως ώσπου να φτάσει στα τυπικά «[η] Κύπρος ανήκει σε όλους μας, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους«, να μεν τον ακούει κανένας τους. Διότι αλίμονο αν αποφασίσουν να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους μέσα στα πλαίσια του συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, που πρέπει «να το διαφυλάσσουμε ως κόρη οφθαλμού«.
Εννοείται βεβαίως ότι διάσπαρτα στην ομιλία βρίσκουμε επίσης τα αναγκαία διανθίσματα. Πάρτε παράδειγμα το διπλής χρήσης «[η] διάσπαση των δυνατοτήτων μας, η αμφισβήτηση των ειλικρινών προθέσεων μας να προχωρήσουμε σε μια, έστω οδυνηρή, αλλά σωστή λύση, υποσκάπτει την αποτελεσματικότητα των προσπαθειών μας και την προοπτική σωστής λύσης» (λέγε με γαμώ την αντιπολίτευση και είμαι και ηγέτης εθνικής ενότητος στην ίδια πρόταση). Για να ικανοποιήσει το τρίτο target market έχουμε τα εξωτερικής κατανάλωσης: «[η] λειτουργική και βιώσιμη λύση ήταν και παραμένει ο πρώτιστος και κυρίαρχος στόχος μας. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, ήταν και παραμένει το σωστό πλαίσιο και η ενδεδειγμένη διαδικασία για προώθηση ορθής λύσης του Κυπριακού, με ενεργότερη, αυτή τη φορά, συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις διαπραγματεύσεις«. Τέλος, για να μη ξεχνιόμαστε, πρέπει να χαιδέψουμε ακόμα λίο το πρώτιστο target market: «εμείς, πρωτοβουλιακά και αθόρυβα, εργαζόμαστε και συνεργαζόμαστε για την προσεκτική προετοιμασία ενός νέου διαλόγου, ουσιαστικού και παραγωγικού, ώστε να μην βρεθούμε ξανά μπροστά στα αγωνιώδη διλήμματα του Απρίλη, του 2004. Ελπίζουμε να μη ματαιωθούν οι προοπτικές ενός τέτοιου διαλόγου, με την επίδειξη της συνήθους αδιαλλαξίας και αρνητικότητας της τουρκικής πλευράς«.
Σαν καλός πωλητής, την τιμή εν την εσυνάφερε καθόλου.
Εύγε πολυμήχανε ηγέτη, πείθεις το ποίμνιο να σε ακολουθεί, και μάλιστα γνωρίζοντας βαθιά μέσα του ότι η δίαιτα σου, όπως τες υπόλοιπες δίαιτες του τελεμάρκετινγκ, είναι για τα μπάζα.
Νομίζω ότι όπως και στις δίαιτες του τελεμάρκετινγκ οι περισσότεροι αλλάζουν κανάλι όταν τον βλέπουν. Που την άλλη, υπάρχουν και αυτοί που αγοράζουν…
Όταν διαβάζω την κυπριακή διάλεκτο και κολλάω, συνήθως βγάζω άκρη από τα συμφραζόμενα (όταν τα ακούω… λαμπρόν να με κάψει, αν καταλαβαίνω γρυ!) Τα οποία συμφραζόμενα ΔΕΝ υπάρχουν στον υπέρτιτλο που χρησιμοποιείς – δεν μπορώ να τον αποκρυπτογραφήσω και με σκανδαλίζει. Παρακαλώ, αν γίνεται, μια επεξήγηση στα καλαμαράδικα…
«καλαμαρίστικα» λέγονται.
Μα καλά, δε γνωρίζονται τον Τάσσσο; Αφήστε που η συγκεκριμένη καταχώριση είναι κατά μεγάλο μέρος γραμμένη στα στρωτά, λιτά, βραχνά ελληνικά του (ποιανού; του Βραχνά, ντε).
Νομίζω μιλά για το «Βρα Γιαλλουρού, άκου, φακκούν»… γιατί στην καταχώρηση δε βλέπω οτιδήποτε που να στέκει εκτός συμφραζομένων. Αν είναι όντως αυτό κάνε λίγη υπομονή φίλε Πάνο, όλα θα αποκαλυφθούν στη νέα έκδοση του ιστολογίου, άμα δουλέψουν σωστά τα μαμημένα τα φίλτρα για spam.
Α, ναι, το λέει ο άνθρωπος: υπέρτιτλος.
Άντε, καλά…
Εγώ νομίζω ότι το συγκεκριμένο ιστολόγιο επαναλαμβάνει εαυτόν όσον αφορα τον Παπαδόπουλο.Εννοώ ότι λίγο πολύ αυτά που γράφεις εδω τα έγραψες και παλαιότερα.
Να υπολογίζω ότι αυτή η φαινομενική εμμονή στο πρόσωπο του προέδρου οφείλεται στην υποστήριξη προς το σχέδιο Ανάν; Η όχι; επειδή παρόμοια συμπτώματα βρήκα και αλλού (απο οπαδούς του σχεδίου) είπα να ρωτήσω.
Εγώ είμαι οπαδός της διχοτόμησης (λόγω ανάγκης ένεκα των συνθηκών όπως έχουν διαμορφωθεί στη Κύπρο τα τελευταία 15 χρόνια)και επομένως δεν βλέπω κάτι το μεμπτό στην διαχείριση του Κυπριακού απο την παρούσα κυβέρνηση.Οσον αφορά το θέμα παπαριές/παρηορκά στους αρρώστους νομίζω αυτό είναι κοινό χαρακτηριστικό όλων των πολιτκών μας απο γένεσης του κράτους και επομένως μάλλον η όποια κριτική θα έπρεπε-μετά απο τόσα χρόνια που τους βγάζουμε-να κατευθύνεται προς εμάς τους ίδιους.
Το κυριότερο μου κόλλημα, που οδηγεί και στην ανάλυση της επικοινωνιακής πολιτικής του Τάσσου, είναι ότι αντίθετα με σένα, που είσαι οπαδός της διχοτόμησης και δηλώνεις οπαδός της διχοτόμησης, ο Τάσσος είναι οπαδός της διχοτόμησης και δηλώνει οπαδός της επανένωσης.
Γιατί ο Τάσσος και όχι κάποιος άλλος; Ε, τυγχάνει να είναι ο πρόεδρος. Καθορίζει λοιπόν και προσωποποιεί την πολιτική μου, την πολιτική μας, στο Κυπριακό. Μια πολιτική με την οποία διαφωνώ καθέτως, οριζοντίως και διαγωνίως. Και εφόσον είναι συνεπέστατος (λαμπρός να τον κάψει) πολιτικός, και έχει ακόμα καιρό μέχρι το 2008, να αναμένετε και άλλες αντίστοιχες κριτικές. Έτσι για να αποφύγουμε το Pavlovian conditioning που μπορεί να προκύψει όταν ακούμε πιο συχνά από ότι πρέπει τέτοιες ομιλίες.
Kι εμένα μού είχε κάνει εντύπωση ο υπέρτιτλος την 1η φορά που επισκέφτηκα το blog σου. Xάρη στο google όμως έλυσα κατά 50% την απορία μου. Βρήκα ότι ο υπέρτιτλος είναι ο πρώτος στίχος από ποίημα του Δημήτρη Λιπέρτη :
Βρα Γιαλλουρού, άκου, φακκούν. — Μανά, εν το καπρέτιν
Το γέριμον τζ΄είν το σ΄οιρίν,
Τζι άμα πεινάσει νακκουρίν,
Κάμνει το σπίτιν φέττιν.
——–
Μ΄ενδιαφέρον περιμένω την απόδοση στα ελλαδίτικα
Δεν απάντησες στην ερώτηση μου όμως….
Αν η ερώτηση ήταν αυτή που κατάλαβα («Να υπολογίζω ότι αυτή η φαινομενική εμμονή στο πρόσωπο του προέδρου οφείλεται στην υποστήριξη προς το σχέδιο Ανάν; Η όχι; «) τότε απάντησα. Πλήρως. Αν δεν ήταν αυτή η απάντηση που περίμενες δεν υπάρχει κάτι που να μπορώ να κάμω εγω.
Δηλαδή το υποστηρίζεις. Επειδή αυτό κατάλαβα.
Καλά,ξέρεις,εμένα αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής μεταξύ όλων των υποστηρικτών του ΝΑΙ και αυτό είναι ότι προτιμούν να τα βάζουν με ένα πρόσωπο-τον πρόεδρο-αντί με το 75% των συμπατριωτών τους που το απέρριψαν. Το γιατί συμβαίνει αυτό δεν είναι φυσικά κάτι στο οποίο μπορώ να δώσω απάντηση. Ακόμα κάτι που προσέχω είναι η έλλειψη οποιασδήποτε αναφοράς προς τους τουρκοκύπριους και στην πολιτική τους-κάτι που σχετίζεται άμεσα με την πολιτική του προέδρου τον οποίο κατακρίνουν.
Είναι πασιφανές ότι η επανένωση της Κύπρου ουδέποτε αποτέλεσε ειλικρινή στόχο της πλειοψηφείας των τουρκοκυπρίων.Είναι γνωστό το πως ξαφνικά θυμήθηκαν τα συλλαλητήρια και την σημαία της δημοκρατίας όταν μυρίστηκαν την Ε.Ε..Το σχέδιο Ανάν δεν ήταν τίποτε άλλο παρά διχοτόμηση-λάιτ κατασκευασμένο για να φέρει την κανονική διχοτόμηση μετά απο μερικά χρόνια.Αλήθεια, οι…μερικές χιλιάδες τουρκοκυπρίων που υποτίθεται θα ξεσπιτώνονταν απο την Μόρφου και τα χωριά της Μεσαορίας είχαν τόπο να πάνε; Είχαν ανακοινωθεί εκ των προτέρων το που θα στεγάζονταν; Είχαν ετοιμαστεί τα σχέδια για την ανέγερση οικισμών; Το σχέδιο ήταν γεμάτο ασάφειες, ατέλειες και τρύπες που όλες μαζί θα έριχναν κάτω την Ενωμένη Κυπριακή Δημοκρατία (τρομάρα μας) με την πρώτη κρίση.
Αυτό είναι η διαφορά του στάτους κβο απο το σχέδιο Ανάν.Διχοτόμηση υπάρχει και στα δύο αλλά στο σχέδιο η διχοτόμηση θα ερχόταν μετά απο σειρά επιζήμιων κρίσεων για το νησί.Τουλάχιστον έτσι είναι λίγο πολύ ανώδυνη.
Είναι πασιφανές επίσης ότι η πλειοψηφεία των ελληνοκυπρίων θέλει την διχοτόμηση.Κοινώς δεν γουστάρει να μοιράζεται την Κύπρο με τους τουρκοκύπριους.Είτε ανοικτά όπως εγώ, είτε καλυπτόμενοι με τις παπαριές περί δίκαιης και βιώσιμης λύσης τις οποίες μας λένε οι πολιτικοί μας,μαζί και ο πρόεδρος.Είναι και το κόμπλεξ που δημιουργήθηκε όλα αυτά τα χρόνια ότι η διχοτόμηση είναι no-go area και ότι όποιος την υποστηρίζει είναι προδότης κλπ.
Οι τουρκοκύπριοι θέλουν διχοτόμηση,οι ελληνοκύπριοι θέλουν διχοτόμηση αλλα για τους υποστηρικτές του σχεδίου Ανάν το Α και το Ω είναι ο πρόεδρος και κανένας άλλος.Αν μη τι άλλο του δίνουν και επιπλέον προβολή-τοοοοόσοοο μεγάλος πολιτικός είναι που απο μόνος του κατευθύνει ολόκληρο τον πληθυσμό του νησιου; Μπα.
Σάββα, αν ήθελες να μιλήσεις για το σχέδιο Αννάν, μπορούσες απλά να το κάνεις αυτεπάγγελτα. Μου έκανες μια ερώτηση, προσπαθώντας να εκμαιεύσεις απάντηση για να γράψεις τα δικά σου (μάλλον τα είχες σκεφτεί πολύ πριν να γράψω την απάντηση). Έγραψες τα δικά σου ακόμα και όταν η απάντηση ήταν διαφορετική από αυτήν που περίμενες. Αν δεν έχω δίκαιο, τότε να προσέχεις περισότερο τι ρωτάς.
Αν η ερώτηση σου είναι αν υποστήριξα το «ναι» στο σχέδιο Αννάν, τότε η απάντηση μου είναι θετική. Η ερώτηση σου όμως ήταν (εχτός αν δεν καταλαβαίνω ελληνικά) αν η κριτική μου (εμμονή την είπες) στον Τάσσο οφείλεται στην υποστήριξη μου του σχεδίου. Ε, σου απάντησα Σάββα, ξεκάθαρα και ίσια, ότι όχι, δεν είναι αυτός ο λόγος, και εξήγησα και ακριβώς ποιος είναι ο λόγος.
Άμα ήθελες απλά βήμα να με κατατάξεις σε μια φάρμα υποστηρικτών του σχεδίου Αννάν (λέγε με straw man) για να μπορείς μετά να απαγγείλεις γνωστά ποιηματάκια, κάντο τουλάχιστον με τρόπο έντιμο, αντί να κάνεις εκμαιευτικές ερωτήσεις και να παρερμηνεύεις όπως σου συμφέρει τις απαντήσεις.
Υποστήριξα Όχι αλλά νιώθω την ίδια απέχθεια (τζιαι μπορεί τζιαι παραπάνω) απέναντι στο πρόσωπο του προέδρου Παπαδόπουλου που νιώθει ο Γιώργος. Η ψήφος στο σχέδιο Αννάν εν έσσιει καμιά απολύτως σχέση με το πόσο συμπαθά κάποιος τον Τάσσο.
Το ότι εσύ τζιαι πολλοί άλλοι βλέπετε κάποια σχέση, εμένα απλά δείχνει μου πόσο πετυχημένη είναι η προπαγάνδα της κυβέρνησης Παπαδόπουλου που έκαμε κάμποσο κόσμο να πιστεύκει πως όποιος κατακρίνει τον Τάσσο τζιαι τον περίγυρο του, απλά κάμνει το επειδή ο πρόεδρος Παπαδόπουλος έσωσε την Κύπρο που τους βάρβαρους, τζιαι οι κριτές εν προδότες πράκτορες κλπ. Βασικά το ΟΧΙ έγινε η δικαιολογία του κάθε παλιάνθρωπου που όποτε κάμει κάτι τζιαι πιάσουν τον έσσιει έτοιμη την δικαιολογία.
Θέλω επανένωση, θέλω να ζήσω με τους Τουρκοκύπριους με τους οποίους πιστεύκω πως η σχέση μου θα είναι το ίδιο (σκατά) με αυτή που έχω τωρά με τους συμπατριώτες μου τζιαι υποστήριξα Όχι, κάτι για το οποίο μετάνοιωσα, για λόγους για τους οποίους δεν θα μιλήσω τωρά.
Βασικά το ΟΧΙ έγινε η δικαιολογία του κάθε παλιάνθρωπου που όποτε κάμει κάτι τζιαι πιάσουν τον έσσιει έτοιμη την δικαιολογία.
Θυμίζει αυτό λίγο την κατάσταση στην Ελλάδα μετά τον Εμφύλιο. Όποιος διαφωνούσε με την κρατούσα τάξη (Παλάτι-Αμερικάνοι-Ζωή), ή τις κυβερνήσεις που την υποστήριζαν και από την οποία υποστηρίζονταν, ήταν κουμμούνι, προδότης ή, άντε, «συνοδοιπόρος»: μια ιδανική δικαιολογία στο στόμα κάθε παλιάνθρωπου.
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τη συζήτησή σας – φίλε Sraosha, ούτε κατά διάνοια η τωρινή κατάσταση στην Κύπρο μπορεί να προσομοιάσει με εκείνη μετά τον Εμφύλιο στην Ελλάδα.
Το «παλιάνθρωπος» είναι …φιλοφρόνηση αν συγκριθεί με όσα λέγονταν (και κυρίως: γίνονταν) τότε. Τα ήθη ήταν απολύτως ανθρωποφαγικά.
Κι όπως έλεγε η γιαγιά μου – «κουφό, του Πονηρού τ΄ αυτί!»
ούτε κατά διάνοια η τωρινή κατάσταση στην Κύπρο μπορεί να προσομοιάσει με εκείνη μετά τον Εμφύλιο στην Ελλάδα.
Δε θα ήμουνα τόσο απόλυτος στη θέση σας. Εξαρτάται για ποια πτυχή της μετεμφυλιακής και ποια της μεταννανικής εποχής μιλάτε. Κάποιες παράλληλες λεπτομέρειες θα σας εξέπλητταν (δυσάρεστα).
Sraosha: Είμαι έτοιμος να τις ακούσω – «εθνικό είναι ό,τι είναι αληθές» είπε ο παππούς μας Διονύσιος Σωλομός.