Κάποιες βίδες σας εχαλαρώσαν, εν γίνεται άλλωσπως.

Έσιει τζαιρό να κάμουμε κανένα πείραμα σκέψης…

Πέστε ότι είσαστε η Δρακούνα τζαι βάλλετε την κουκλάρα με τα παιγνίδια της να παίξει στο σαλόνι. Μετά που 2-3 ωρες εν ούλλα απλωμένα χαμαί σαννα τζαι επέρασε τσουνάμι τζαι έρκεται η ώρα να πάει η κουκλάρα για ύπνο. Πιάννετε την στες αγκάλες σας, τραγουδάτε της το «Αγιά Μαρίνα τζαι τζυρά» ώσπου να προσποιηθεί ότι τζοιμάται πέρκι σταματήσετε, τζαι βάλλετε την στο κρεβάτι της. Μετά σκέφτεστε τι εννα κάμετε με το βομβαρδισμένο τοπίο στο σαλόνι.

Πιάννετε μια σκούπα τζαι ένα φτυαρούδιν. Σαρίζετε ότι έσιει χαμαί τζαι πετάσσετε τα στον κάλαθο. Το πάτωμα γίνεται λαμπίκος. Σκόνες, χαρτιά, παιχνίδια, ότι είσιε τελοσπάντων στο σαλόνι καταλήγει μέσα στον κάλαθο. Κάθεστε τζαι εσείς που πάνω του, τζαι νεκατώννετε μέσα ώσπου να έβρετε τα παιχνίδια που εν έπρεπε να πεταχτούν, τα οποία επιστρέφετε μέσα στο κουτί τους για να παίξει η κουκλάρα αύριο.

Φαίνεται σας τζαι εσάς παρανοϊκή η ιδέα οξά μόνο εμένα;

Τα σαΐνια της Αστυνομίας τζαι ο αν-δεν-κάμω-μεγαλύτερη-μαλακία-που-τον-Θεοδώρου-εννα-σπάσω Υπουργός Δικαιοσύνης έτσι εκάμαν. Ειδοποιήσαν τα Μ.Μ.Ε. που την Πέμπτη τζαι την Παρασκευή μπήκαν μέσα στην παλιά Λευκωσία τζαι εσυνάαν όποιον ξένο εβρίσκαν μπροστά τους. Να μεν σας πω ότι μπορεί να εσυνάξαν τζαι κανένα μουζουρή Κυπραίο αλλά αντρέπεται να πει τίποτε για να μεν γινεί ρεζίλι.

Είτε Κινέζος ήσουν, είτε Πακιστανός, είτε Σρι Λανκέζα, επαιρνούσαν σου ένα ζευκάρι χειροπέδες τζαι εσύρναν σε μες την κλούβα. Αφού λοιπόν επήραν πάνω που 150 άτομα στο τμήμα, εθυμηθήκαν να κάμουν τζαι κανένα έλεγχο να δουν πόσοι που τούτους τους επικίνδυνους εν όντως παράνομοι. Τελικά εσυλλάβαν 12 για τους οποίους είχαν ένταλμα τζαι 36 που ήταν παράνομοι μετανάστες.

Για να το εμπεδώσω δηλαδή, επληρώσαμε 247 αστυνομικούς που η ώρα 5 ως τες 8 το πρωί (έτσι λαλεί η ανακοίνωση) για να ταλαιπωρήσουν άδικα πάνω που 100 πλήρως νόμιμους τζαι αθώους αθρώπους που το μόνο τους λάθος ήταν ότι εν ξένοι μέσα στην παλιά Λευκωσία. Για κάθε πλήρως αθώο που οδηγήθηκε αδίκως στο τμήμα, εκφοβίστηκε, εταλαιπωρήθηκε τζαι αφέθηκε τελικά ελεύθερος αναλογούσαν δύο αστυνομικοί. Συνολικά τούτοι οι 247 αστυνομικοί εφάαν 741 πληρωμένες υπερωριακά εργατοώρες για να συλλάβουν τον εκπληκτικό αριθμό των 48 ατομων.

Τεράστια επιτυχία!

Τούτα λαλεί η ανακοίνωση «αφορούν την αντεγκληματική πολιτική της Αστυνομίας και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των πολιτών». Εγώ ας πούμε πρέπει να νιώθω περήφανος για την αστυνομία που εκατάφερε για κάθε 2 αθώους που επήρε στο τμήμα να βρίσκει τζαι 1 ένοχο; Πρέπει να νιώθω ασφάλεια που η αστυνομία νιώθει την άνεση να με συνάξει όποτε θέλει που το δρόμο, να μου περάσει χειροπέδες τζαι να με πάρει στο τμήμα, όπου να ανακαλύψει ότι εν έκαμα τίποτε τζαι να με ξαπολήσει;

Ρε, μα χάννουν τούτοι;

Προεόρτια.

Έχω ακόμα δύο ποστάκια που θέλω να δημοσιεύσω. Το ένα έσιει τζαι δυο χρόνια που έγραψα τον τίτλο τζαι ποττέ εν εσυγύρισα αρκετά τες σκέψεις μου για να το πλέξω σε ένα αξιοσέβαστο σεντόνι. Το άλλο εν πιο πρόσφατο τζαι μάλλον βλέπω το να φκαίνει τζαι πρώτο που τη γραμμή παραγωγής.

Τούτα εννα εν τζαι τα τελευταία μου. Εν έχω χρόνο πλέον να γράφω. Ακόμα τζαι τζείνα που διαβάζω εν περιορισμένα.

Μπορεί στην πορεία να το ξανανοίξω ή να κάμω κανένα ανώνυμο, μπορεί τζαι στα εγγλέζικα. Εννα εξαρτηθεί που την ώρα τζαι την όρεξη μου.

Δεινοσαυριστείτε.

Eκλείσαμεν αισίως πέντε χρόνια blogging.

Δαμαί εννα σπάσω τζαι τον κανόνα μου τζαι να σχολιάσω λίο τα blogs (τα κυπριακά τουλάχιστον). Σίουρα επόλλυνε ο κόσμος που γράφει, τζαι τούτο εν καλό. Αν τζαι γενικά η διάρκεια ζωής του μέσου blog φαίνεται μου ακόμα χαμηλή, ανέβηκε πολλά ο αριθμός των blogs που έχουν σταθερή παρουσία.

Πολλά φαινόμενα που είδαμε στα ξένα τζαι μετά στα ελληνικά blogs βλέπουμεν τα τζαι στα κυπριακά. Στο παιχνίδι εμπήκαν οι δημοσιογράφοι τζαι οι πολιτικοί, πράμα αναμενόμενο αφού εν εκπαιδευμένοι να μυρίζουνται αίμα που μίλια μακριά. Οι bloggers μπαίνουν στες συζητήσεις για την ανωνυμία στο διαδίκτυο τζαι την ελευθερία του λόγου. Καυκάδες, κουτσομπολιά τζαι σταυροφορίες, εγίναν πλέον τακτικές παραστάσεις.

Εν τζαι έχω ολοκληρωμένη άποψη, ούτε καν μπορώ να τεκμηριώσω τα παραπάνω. Απλά μετά που τόσο τζαιρό αρκεύκω τζαι εγώ να το παίζω δεινόσαυρος (ίσως να πηέννω τζαι προς εξαφάνιση).

Γενικά σιέρουμαι την κατάσταση. Είμαστε σε ένα σημείο που κάποιος μπορεί να γράφει ανώνυμα τζαι να αμφισβητεί τους πάντες τζαι τα πάντα. Που εφκήκε ένα που τα πιο αστεία τζαι γραφικά blogs ακόμα τζαι για τα κυπριακά δεδομένα, ήρτε μια γνωστή μου σε κάποια φάση τζαι παρόλο που εν εκατάλαβα καλά τι έθελε να κάμει, ελάλεν μου ότι εν απαράδεκτο να προσβάλλουνται έτσι οι θεσμοί.

Το πραγματικό τεστ της ελευθερίας του λόγου εν άμα μας ενοχλεί πολλά τζείνο που διαβάζουμε. Άμαν είμαστε trigger happy (τζαι φαίνεται κατά τζει πάμε) τότε κάτι εν πάει καλά. Συνήθως τους κυπραίους ενοχλεί τους πολλά το κυπριακό. Εν μιλώ για λίβελλους τωρά, αλλά για αθρώπους που γράφουν ότι η ελληνική σημαία μόνο για κωλόχαρτο κάμνει, ότι ο Χριστόφιας εν δικτάτορας, ότι οι αντίπαλοι τους εν προδότες (τούτο λαλούν το τζαι οι δκυο πλευρές) τζαι διάφορα τέθκοια.

Προβλέπω ότι τα επόμενα χρόνια εννα κινηθούμε προς μεγαλαδερφισμούς τζαι δυστυχώς εννα τους επικροτούν τόσο που τα αριστερά όσο τζαι που τα δεξιά, διότι η νοοτροπία πολλών όσο αφορά την ελευθερία του λόγου μοιάζει παραπάνω με arms race παρά με προστασία που πρακτικές οπισθοδρομικές. Να δούμε πως θα αντιδράσει τότε ο κόσμος σε ένα διαδίκτυο που εννα χάσει την αποκεντρωτική του φύση τζαι εννα γίνει ένα κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. Ίσως να του αρέσει τζιόλας.

Διασκεδάστε το λοιπόν ώσπου εν ώρα. Διότι τελικά είτε πέντε χρόνια περάσουν είτε δεκαπέντε, το παναΰριν εννα τελειώσει. Εκτός αν αλλάξουμε πορεία.

Τζαι φέρε φραπέ.

Ο ινδουισμός και το Σύνταγμα.

Εφκήκαν τα κόμματα να μοιράσουν τες θέσεις στα συμβούλια των ημικρατικών (που ούτε προεκλογικά έξοδα έχουν, ούτε να βουράς τα ΜΜΕ που πίσω, ούτε να ανησυχείς ποιοι εννα σε ψηφίσουν). Εκάμαν τζαι τες λιστούες τους τζαι επήαν στο Χριστόφκια να κλαφτούν. Άλλο κοπέλλι ο κύριος Πρόεδρος, είμαι σίουρος ότι τωρά νιώθει πολλά ωραία που επιτέλους μετά που τόσα χρόνια αντί να εν η γλώσσα της υπόθεσης εν ο κώλος (όι να με συλλάβετε, τούτο εν ήταν υβριστικό ήταν έτσι για να γελούμεν).

Ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος αποστόμωσε μας σήμερα. Πως το είπε ρε παιδί μου για τα συμβούλια… ότι θα είναι «βραχίονες άσκησης κυβερνητικής πολιτικής» υπονοώντας ότι εν φυσιολογικό να προσέχεις να βάλεις τους γνωστούς σου μέσα αντί άγνωστους που μπορεί να σου την κάτσουν μετά.

Κάτσε τους βραχίονες χαμαί κύριε Στεφάνου τζαι εννα ξυπνήσεις θεά Κάλι αύριο πρωί τζαι να σιέσεις πάνω σου μόλις πάεις να νιφτείς.

Καλά, ας το δεκτώ λοιπόν ότι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έσιει δίκαιο. Στες θέσεις που εν πολιτικές (υπουργούς, διοικητικά ημικρατικών κλπ) πρέπει ο Πρόεδρος να εν σίουρος ότι εννα ακολουθούν τη πολιτική της κυβέρνησης πριν τους διορίσει. Στο κάτω κάτω εν θέλεις ένα συμβούλιο που εδιόρισε αριστερή κυβέρνηση ξαφνικά να προσπαθεί να ιδιωτικοποιήσει τον οργανισμό, ούτε να προσπαθεί να τον καταστρέψει για να μπουν στο παιχνίδι οι ιδιώτες καρχαρίες που περιμένουν την ευκαιρία τους.

Όμως ας μου λύσει τζαι μιαν απορία μιας τζαι κάμνει δημόσιες δηλώσεις επί του θέματος των διορισμών ο κύριος Στεφάνου. Με την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας τι παίζει; Επειδή αν δεν κάμνω λάθος η δουλειά τους εν να αξιολογούν τους υποψήφιους για εισαγωγή ή προαγωγή στη δημόσια υπηρεσία, τζαι εκτός αν είμαι τέλεια ηλίθιος οι θέσεις τους έννεν πολιτικές, εν καθαρά τεχνοκρατικές.

Να υποθέσω δηλαδή ότι τα μέλη της ΕΔΥ στην πραγματικότητα εν τζαι τζείνα βραχίονες; Τζαι αννέν βραχίονες, ποιου βραχίονες ένι; Σίουρα εννα συμφωνήσει μαζί μου ο κύριος Στεφάνου ότι δεν υπάρχει πολιτική γραμμή από την κυβέρνηση ή τα κόμματα για τες επιλογές που πρέπει να κάμνει η ΕΔΥ. Άλλωστε αυτό θα ήταν καθαρό ρουσφέττι. Τα κριτήρια που εφαρμόζουν τα μέλη της ΕΔΥ εν αντικειμενικά, εν έχουν σχέση με την πολιτική καταγωγή των υποψηφίων που αξιολογούν, πόσο μάλλον να διορίζουνται που τον Πρόεδρο επειδή εννα λαμβάνουν έτσι πράματα υπόψην.

Μήπως, λέμε τώρα, εν επειδή τα μέλη της ΕΔΥ εν «βραχίονες άσκησης κομματικής εξυπηρέτησης«; Τι είπα ρε, μαλακία, συγνώμη κύριε Στεφάνου μου, εν το ήθελα τούτο.